Alþýðublaðið - 20.03.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 20.03.1922, Blaðsíða 4
ALÞYÐOBLAÐIÐ mávegis. — Verkamannaþing Austur landa v&x 'aaldið í Moskva í febr. Vo'u þar saman komnir 200 íull- trúar frá Kfna, Japan, Kóreu, Morgolíu (sem aú er sjálístætt lýðveldi) og rrá ymsum eyjuma í Kyrranafi. 40°/o áf þátttakendun uoa voru komnaúiiistar. Nýkomið hsmda sjómönnum: Oiíukápur. Olíubuxur. SjóhatUr. Tiébotnaskór. Færeyskar peysur. íslenzkar peysur. íslenzk ullar næríöt. Sjóvetlingar. Sokkar. Treflar. Xaupjél. Reykvikinga. Pósthússtræti 9. Alþbl. er iilmð allrar alþýflu. Hérmeö er skorað á alla þá, sem send hafa verið eyðublöð undir framtal tekna sinna árið 1921 og eigna í árslok 1921, að senda þau útfylt og undir- rituð til skattstofunnar á Hverfisgötu 21 í síðasa lagi 25. þ. m. Ella verður skattur þeirra ákveðinn samkvæmt 33. gr. tekjuskattslaganna. * Skattstjórinn í Reykjavík 18. mars 1922. Binar Arnórsson. Ársfundur Búnaðarfólag'S íslands verður haldinn á morgun í Goodtémplarnhúsinu í Heykjavik. Fundurinn hefst kl. 4 e. h. Á fundinum verðnr skýrt frá starfi Búnaðarfélagsins s. 1. ár. Jón Guðmundsson ostagerðamaður heldur fyrirlestur um gráðu- o ostagerð. Allir velkomnir. Búnaðarfélag íslands. I Á Laugaveg 24 C er tekið á móti taui til að straua. — Saasa þótt tauið sé óþvegtð. Reiðnjól gljábvend og viðgerð i Fálkanum. Alþbl. kostar I kr. á mánuði. Ritstjóri og ábyrgðarmaður: Olafur Friöriksson. Prentsmiðjan Gutenberg. Edgar Rice Burrtugks'. Tarzan^ svar við því hvernig stóð á honum hér meðal villidýra skógarins. Þetta var dagbók Johns Glayton, lávarðar af Gray- stoke — rituð á frönsku, eins og venja hans var. Tarzan setti kassan aftur niður i skúffuna, en » síðan bar hann í huga sér myndina af manninum sem hann sá þarna, og hann hugsaði oft um það, hvérnig hann mætti skilja orðin, sem skráð voru í litlu bókina svörtu. £n núna var annað að gera, þvi örvaforðinn hans var á þrotum, og hann varð að komast til þorps svert- ingjanna til þess að endurnýja hann. Arla næsta morgun hélt hann af stað, og fór hratt. Um hádegi var hann kominn að rjóðrinu. Hann settist aftur að i stóra trénu, og eins og áður sá hann konur á akrinum og eitur sjóðandi i skál fyrir neðan sig. Tímum saman beið hann tækifæris, að renna sér ó- séður til jarðar og taka örvarnar, sem hann var kom- inn að sækja; en í þetta sinn skeði ekkert, sem dró burtu athygli þorpsbúa. Allan daginn hnipraði Tarzan apabróðir sig saman fyrir ofan konuna við eiturpottinn. Alt i einu komu konurnar af akrinum. Veiðimenn- irnir' komu úr skóginum, og þegar allir voru komnir inn fyrir skíðgárðinn var hliðinu lokað vandlega. Pottar voru nú heiogdir yfir elda víðsvegar um þorpið, og settist kona á hækjur sér fyrir framan hvern pott. Alt i einu heyrðist kall úr skógarröndinni. Tarzan leit þangað. Það voru nokkrir veiðimenn, sem voru að koma heir*. Þeir hálf dróu & milli sin dýr, sem streittist á móti. Þegar þeir komu að skíðgarðinum var hliðið opnað og þeir komu inn. Þegar þorpsbúar sáu veiðina, ráku þeir upp ógurlegt óp, því dýrið var maðúr. Þegar hann var dreginn eftir þorpsgötupum, köstuðu konur og böm að honum grjóti og spitum, og Tarzan apabróðir, sem ekki var annað en villidýr, furðaði sig á ilsku kinflokks síns. Shita, pardusdýrið, var eina dýrið í skóginum, sem kvaldi herfang sitt Siðfræði allra hinna dýranna sagði fyrir um skjótann og bráðan bana. Tarzan hafði i bókum sínum lært glepsur um mennina. Þegar hann elti Kulonga hafði hann búist við að hitta fyrir sér einkennilega borg úr húsum á hjólum, sem þeyttu reykjarmekki upp úr stóru tré, er rekið væri ofan í þakið — eða sjó alþakinn stórum fljótandi húsum, sem hann hafði séð, að ýmist voru kölluð, seglskip, gufuskip, bátar eða far. Hann hafði orðið mjög sár, þegar hann sá ekkert nema kofa villimannanna og það falda í skóginum hans, og enginn kofinn var eins stór og húsið hans við ströndina. Hann sá, að þessir menn voru viltari en aþarnir hans, og eins grimmir og Sabor sjálf. Tarzan var farið að litast illa á kinfiokk sinn. Nú voru þeir búnir að binda herfang sitt við störan staur, því nær i miðjum kofanum, beint úti fyrir kofa Monga. Hermenn, vópnaðir með hnífum og spjótum, stóu hring um fangann og hófu tryldan dans með 6p- um og öhljóðum. Konurnar voru í stærri hring og börðu trumbur, æp- andi. Þetta minti Tarzan á dum-dum-hátíðina, svo hann vissi á hverju var vom Hann var hissa á því, ef þeir réðust á manninn, til að rifa hann i sig, meðan hann væri á lifi. Það 'gerðu aparnir aldrei. Hermennirnir. nálguðust fangann meira og meira. Þeir- dönsuð braðar og hraðar eftir tryllingslegu hljóm- fallin'u. Alt i einu snart eitt spjótið fangann. Það var merki til fimtíu ánhara.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.