Morgunblaðið - 22.10.2002, Blaðsíða 4

KNATTSPYRNA
4 B ÞRIÐJUDAGUR 22. OKTÓBER 2002 MORGUNBLAÐIÐ
WALESVERJINN Ryan Giggs
náði þeim merka áfanga um
helgina að leika sinn 500. leik fyr-
ir Manchester United í leiknum
við Fulham. Hann er sjöundi leik-
maður United sem nær 500 leikja
markinu en þessi 28 ára gamli
miðjumaður hefur um árabil verið
einn besti leikmaður liðsins.
Bobby Charlton er leikjahæsti
leikmaður United en hann lék 754
leiki með liðinu á árunum 1956–
1973. Aðrir leikmenn sem hafa
náð því að spila meira en 500 leiki
eru: Denis Irwin, Bill Foulkes,
Alex Stepney, Tony Dunne og Joe
Spence.
Giggs náði fyrr á leiktíðinni
öðrum áfanga á ferli sínum en
hann skoraði sitt 100.mark fyrir
United í 2:2 jafnteflisleik á móti
Chelsea.
Fabien Barthez, markvörður Man-chester United, hefur á stundum
verið skúrkurinn í liði „rauðu djöfl-
anna“ en um helgina varð sá sköllótti
bjargvættur United-manna þegar
liðið gerði 1:1 jafntefli við Fulham á
útivelli. Barthez varði vítaspyrnu
landa síns, Steed Malbranque, 20
mínútum fyrir leikslok, og Manchest-
er-liðið slapp þar með skrekkinn.
Steve Marlet kom Fulham yfir í fyrri
hálfleik en norski landsliðsmaðurinn
Ole Gunnar Solskær jafnaði með
þrumufleyg í þeim síðari.
Forráðamenn Fulham voru mjög
óhressir út í Barthez eftir leikinn og
sögðu hann hafi sýnt óíþróttamanns-
lega framkomu áður en Malbranque
tók vítið. Barthez tók leikmanninn á
taugum. Hann þóttist vera að hreinsa
drullu af skó sínum áður en dómarinn
flautaði vítið á og biðin eftir því að fá
að taka spyrnuna sló Malbranque út
af laginu.
Alex Ferguson, stjóri United, var
ekki sammála því í viðtali eftir leik-
inn.
„Í fyrsta lagi var þessi vítaspyrnu-
dómur alveg út í hött og réttlætinu
var fullnægt þegar Barthez varði vít-
ið. Fabien er sannur atvinnumaður
og þeir taka oft upp á því að taka and-
stæðinginn á taugum. Við höfum séð
svona hluti í mörg ár. Mér fannst
leikurinn annars mjög góður af hálfu
beggja liða. Ég hefði kosið að fá öll
stigin en þar sem við við lentum undir
og fengum á okkur vítið þá get ég
þegar upp er staðið verið sáttur við
annað stigið,“ sagði Ferguson.
ATLI Eðvaldsson, landsliðsþjálfari
í knattspyrnu, vakti mikla athygli
eftir landsleikinn gegn Skotum, er
hann skellti skuldinni á fréttamenn.
Hann taldi mönnum trú um að tap-
ið fyrir Skotum væri fréttamönnum
að kenna – þeir hefðu sagt frá því
að Berti Vogts, landsliðsþjálfari
Skota, yrði ánægður með jafntefli á
Íslandi, þar sem Íslendingar væru
sigurstranglegri. Atli hélt því fram,
að með því að segja frá hvað Vogts
sagði í skoskum fjölmiðlum, hefðu
íslenskir fréttamenn náð að slá ís-
lensku leikmennina út af laginu –
væntingar til þeirra hafi orðið svo
miklar, að þeir hafi ekki ráðið við
þær.
Það er ótrúlegt að halda því fram
að íslenskir fréttamenn eigi stærst-
an þátt í tapi á leikvelli með því
einu að flytja lesendum, hlustend-
um og áhorfendum fréttir. Segja að
þeir hafi skapað svo miklar vænt-
ingar, að einfaldur knattleikur, sem
byggist á því að koma knetti í
mark, hafi orðið svo flókinn, að
knattspyrnumenn, sem sumir
hverjir hafa árslaun verkamanns á
Íslandi á viku, hafi ekki þolað
pressuna.
Eins og alltaf þegar landslið er
valið, koma upp umræður um val á
liðinu. Það eru ekki allir sammála
landsliðsþjálfara um valið, en það
er hann sem ræður ferðinni og vel-
ur þá leikmenn sem hann telur að
séu bestir í hvert verkefni fyrir sig.
Stór hluti af undirbúningi lands-
liðsins fyrir leiki er að undirbúa
leikmenn þannig, að þeir séu til-
búnir í slaginn.
Vonir og væntingar voru fyrir
leikinn gegn Skotum, eins og fyrir
alla heimaleiki Íslands. Það er vitað
að til að ná sem bestum árangri á
stórmótum verður landsliðið að
standa sig vel á heimavelli og það
hefur íslenska liðið oft gert, eins og
til dæmis með sigri á Spánverjum
um árið og jafntefli við fyrrverandi
heimsmeistara Frakka.
Íslenskir knattspyrnumenn hafa
þurft að hafa fyrir hlutunum og
þurfa að gera það áfram.
Það var eðlilegt að væntingar
fyrir leikinn gegn Skotum væru
miklar, þar sem skoska landsliðinu
hafði ekki gengið vel. Ef einhvern
tíma hefur verið lag til að leggja
Skota að velli, eða gera jafntefli við
þá, var það á Laugardalsvellinum
12. október.
Íslenska landsliðinu hefur yfir-
leitt gengið illa í leikjum gegn lið-
um frá Bretlandseyjum, eins og
sagan sýnir best. Af 35 leikjum
gegn liðum frá Bretlandseyjum
hafa aðeins þrír unnist – Norður-
Írar voru lagðir að velli á Laug-
ardalsvellinum 1977 og aftur 2000, í
bæði skiptin 1:0. Þá var sigri á
Wales fagnað í Laugardalnum
1984, 1:0. Væntingar voru fyrir þá
leiki, eins og fyrir leikinn gegn
Skotum, en þá voru leikmenn
kannski ekki of sigurvissir.
Viðvörunarbjalla
hringdi
Ég skynjaði það fyrir leikinn
gegn Skotum, að hugsunarháttur
nokkurra landsliðsmanna var ekki
eðlilegur og skrifaði:
„Íslenskir knattspyrnumenn
leika einn þýðingarmesta landsleik
sinn á Laugardalsvellinum í dag,
þar sem þeir mæta Skotum. Upp-
selt er á leikinn og munu yfir tvö
þúsund skoskir stuðningsmenn
setja mikinn svip á leikinn. Þó
nokkurrar bjartsýni gætir hjá Ís-
lendingum, jafnt leikmönnum sem
knattspyrnuunnendum. Margir
telja jafnvel að Skotar verði auð-
veld bráð og Berti Vogts, landsliðs-
þjálfari Skota, talar um að Íslend-
ingar séu sigurstranglegri.
Það er ákveðin aðvörunarbjalla
sem hringir, þegar Vogts er byrj-
aður að hamra á því að Skotar séu
„litlu“ karlarnir. Það sem hann er
að gera er að reyna að slá lands-
liðsmenn Íslands út af laginu –
gera þá sigurvissa. Það eitt segir
okkur, að leikmenn Íslands verði að
ganga hægt um gleðinnar dyr. Ef
þeir láta telja sér trú um að þeir
séu orðnir „stóri“ maðurinn, þá er
það hlutverk Atla Eðvaldssonar,
landsliðsþjálfara, að koma þeim
niður á jörðina. Atli getur sagt
þeim sögur og rifjað upp leik gegn
A-Þjóðverjum á Laugardalsvellin-
um 3. júní 1987. Þá var hann fyr-
irliði íslenska liðsins, þar sem leik-
menn börðu bumbur og það átti að
sýna A-Þjóðverjum hvar Davíð
keypti ölið. Þá varð engin sýning
hjá Íslendingum, sem voru rass-
skelltir, 6:0. Þá léku með íslenska
liðinu nokkrir af okkar kunnustu
atvinnumönnum í gegnum tíðina –
Atli, Ásgeir Sigurvinsson, Sigurður
Jónsson, Pétur Pétursson og Arnór
Guðjohnsen.
Það er ljóst að viðureignin við
Skota verður erfið. Menn geta ekki
leyft sér að mæta til leiks til að
fagna auðveldum sigri – heldur til
að gefa allt sem þeir eiga í leikinn.
Ef landsliðsmenn Íslands halda að
þeir séu orðnir svo góðir, að þeir
ætla sér að fara að sýna einhverjar
kúnstir með knöttinn inni á vell-
inum, hafa þeir boðið hættunni
heim.
Tony Knapp, fyrrverandi lands-
liðsþjálfari Íslands, sagði eitt sinn
við nokkra varnarmenn sína, þeir
voru oftast nokkuð margir, fyrir
landsleik í Hollandi: „Komið knett-
inum strax fram völlinn. Sá ykkar
sem heldur að hann sé svo góður,
að hann geti leyft sér að leika á
sóknarmenn Hollands inni í víta-
teig okkar, verður fyrstur settur út
úr liðinu. Munið það – sendið knött-
inn fram á völlinn, til Ásgeirs!“
Ég man alltaf eftir þessum orð-
um Knapps. Atli man eflaust eftir
þeim, þar sem hann var varamaður
í leiknum, sem fór fram í Nijmegen
1977.
Stundin er runnin upp – það þarf
að sækja vinning gegn Skotum. Til
þess að það náist verða leikmenn
að hafa fyrir því – leika yfirvegaða
og agaða knattspyrnu. Gefa allt
sem þeir eiga í orrustunni.“
Það var greinilegt að viðvörunar-
bjallan náði ekki eyrum landsliðs-
manna Íslands og því fór sem fór.
Að láta sig dreyma
Það hefur lengi verið draumur ís-
lenskra knattspyrnuunnenda að
landslið Íslands komist á stórmót –
sé með í lokakeppni HM eða EM.
Það munaði ekki miklu að Ísland
kæmist á HM á Ítalíu 1990. Aðeins
þriggja stiga munur var á Íslandi
og Austurríki, sem komst á HM.
Sigur í fyrrnefndum leik gegn A-
Þjóðverjum og sigur, en ekki jafn-
tefli við Austurríki í Laugardal,
hefði nægt til að Ísland léki á HM.
Landsliðið var ekki langt frá því
að komast á EM 2000 undir stjórn
Guðjóns Þórðarsonar. Annars má
sjá hér á korti á síðunni, hvernig
landsliðið hefur staðið sig í for-
keppni HM og EM.
Ef ekki má vekja væntingar og
ef ekki má segja fréttir af því, hvað
mótherjar okkar eru að gera eða
segja, þá er er eitthvað mikið að.
Ef atvinnumenn í knattspyrnu þola
ekki að heyra eða lesa um hvað
mótherjinn er að gera, þá verður að
loka þá af frá umheiminum – áður
en þeir leika þýðingarmikla leiki.
Fleiri slógust
í hópinn
Ég hef kynnst ýmsu sem íþrótta-
fréttamaður í gegnum tíðina, en
það er greinilegt að ég á margt
ólært. Ég held að það sé einsdæmi
í heimi íþrótta, að skuldinni sé
skellt á fréttamenn fyrir að landslið
standi sig ekki nægilega vel á leik-
velli. Viðbrögð Atla vöktu athygli
og einnig ummæli manna sem voru
kallaðir í útvarpssal RÚV, á Rás 2,
mánudaginn 14. október, þar sem
þeir áttu að fjalla um hvernig best
væri að nýta tímann fram að leikn-
um gegn Litháum á miðvikudag, til
að byggja landsliðsmenn Íslands
upp eftir áfallið gegn Skotum. Það
var vægast sagt sorglegt að hlusta
á þá tvo menn sem tóku þátt í um-
ræðunum – annar þeirra féll í þá
gryfju að skella skuldinni alfarið á
fréttamenn og málflutningur hans
var óskiljanlegur. Allur tíminn fór í
það að ráðast á fréttamenn, en ekki
að ræða um uppbyggingu fyrir leik-
inn gegn Litháen, eins og gert var
ráð fyrir. Hlustendur voru engu
nær um þá uppbyggingu.
Þorbjörn Jensson, fyrrverandi
landsliðsþjálfari Íslands í hand-
knattleik, annar gestanna á Rás 2,
var gagnrýndur á sínum tíma. Sú
gagnrýni, sem hann fékk, var aldrei
ósanngjörn. Hún var málefnaleg,
eins og umfjöllunin um landsliðið í
knattspyrnu fyrir viðureignina
gegn Skotum. Þegar Þorbjörn
hætti sem landsliðsþjálfari, kom í
ljós, að gagnrýnin sem hann fékk
hafði verið málefnaleg og ef menn
hefðu hlustað á hana, þó ekki hefði
verið nema með öðru eyranu, hefði
íslenska landsliðið aldrei farið eins
langt niður og það gerði á EM í
Króatíu 2000 og HM í Frakklandi
2001.
„Tók feil á manni“
Umræðurnar eftir tapið fyrir
Skotum urðu til þess að það rifj-
aðist upp fyrir mér frásögn í dag-
blaðinu Tímanum um árið, þegar
sagt var frá áflogum sem brutust
út á sveitaballi austur í Flóa –
blaðamaður var barinn, þegar átti
að lumbra á öðrum manni á staðn-
um. Fréttin var undir fyrirsögn-
inni; „Tók feil á manni og blaða-
manni!“
Já, þegar ekki var hægt að
lumbra á Skotum á Laugardalsvell-
inum, þá var ráðist á næstu menn,
sem voru fréttamenn.
Svo er það spurning – er hægt að
vera með einhverjar væntingar?
Landsliðinu hefur gengið illa á
útivelli, aðeins unnið fjóra leiki –
lagt Ungverjaland, Liechtenstein,
Andorra og Möltu. Við tökum þátt í
Smáþjóðaleikum með þremur síð-
asttöldu þjóðunum.
Nú er staðan þannig, að mestar
líkur eru á því að árangurinn á
heimavelli verði ekki nema 50%. Ís-
lendingar eiga að leggja Færeyinga
að velli, en róðurinn verður erfiður
gegn Þjóðverjum. Íslenska lands-
liðið mun eiga í erfiðleikum í úti-
leikjum sínum – fastlega má reikna
með tapi í Skotlandi og Þýskalandi,
menn geta gælt við jafntefli eða
sigur í Færeyjum og Litháen, en
tap er þó ekki óhugsandi.
Sigmundur Ó. Steinarsson
Reuters
Fabien Barthez, hinn litríki markvörður Man. Utd.
Barthez var
bjargvættur
Vonir og
væntingar
!#
#
#
#
9#
"#
#
#
:( <






  

   
 

:

2
:= ,
 
$%&
'$&
()&





   !
$%&
%&
'$&





   "
*(&
()&
$%&





   #
()&
+(&
'$&





   
,%&
,%&
,%&

   !
-%&
,%&
$$&

 
! !
-%&
'%&
,$&

 
! "
$%&
$%&



   :(


0

&

= 


!

"

#



!

! !

! "
>
? * #<
!#<
6 @  !<
!<
%=
 
 <
<
,
. !<
<
4 %= <
!<
6  ##<,0* - <
 <
1

<
<
" <
) &(
 - @
#
"
#
#
9
9 9
9
#
#
!#
#
!#
"#
#
9
"
#
"
#

,(&
A(B ,(&
.  ,(&

- 0(,C&
,(&

=320(A(B ,(&
A(B ,(&
/
 ,(&
/
2
,(&
-0 ,(&
)?
,(&
-
 
-00(%= ,(&
)?
D 0(*  ,(&

& Giggs í 500 leikja klúbbinn