Alþýðublaðið - 04.04.1922, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 04.04.1922, Blaðsíða 2
ALÞYÐUBLAÐIÐ hátt rtjóta lætiingar aðstoðar fé lagsins og verndar. Félagið faefir verið ali öflugar þáttur i samtökum vetkaiyðsins, ekki sízt með fordæmi sínu, og það var einn aí stofaendum Al þyðusambands ísknds. Enda er slíkt eðhlegt, því aistaðar um neiminn standa prentarar fremstir í fylkingunnl og vinna ótrauðir að því að bæta, ekki aðeins hag sinnar stéttar, heldur einnig alls verkaiýðs yfirleitt. í dag heldur félagið afmælið hátiðlegt á Hótel ísland, elnnig kemur öt mianiagarrit með myad- nm af flestura þeim, sem i féjaginu hafa veiið og eru. Su breyting verður á skipulagi félagsins á þessum degi, að með nýjum Iögum er því skift i deiid- ir, þar eð það aær yfir alt landið, og tékur ný stjórn við. Nýlega er félagið gengið i samband prent ara er hefir sktifstofu sfua í Betn, og telur flestöil prentarafélög í álfunni innan vébanda sinna. Prentarafélagið æiti að verar íyiirmyud öðrutii iðnaðarmannafé- lögum. landiins, og er þá éhginn vafi á, að þeim mundi betur yegna og kjör félagsmanna batna, ef svo yrði. Skipulagsleysi er versta eitrið í öllum félagsskap, ekki síður en i þjóðfélaginu. Ingólfitr Jónsson, \ú\ k kaupstai. Herra ritstjórií Getið svo vei og ljáið eítirfar- andi líuum rútxi i blaði yðar. — Okkur finst, þ.-gar við lesum Reykjavíkurblöðia, að yJckur finn- ist hann Knútur karlinn Zimsen ekki um of útausandi við fátækl ingana. Hverrdg er það annarsí Hvetnig er gett við þurfalingana þarna njá ykkurr Eg skal segja ykkur, hvernig að meðferðin er í minni sveit. Eg bý í kaupstað, Hér rfltir bæjantjórn, í henni eiga sæti 5 kaupmenn, 1 útgerðarmaðnr, 1 kaupmannskona og 1 prestur, auk bæjarfógeta, sem að jafnframt er •ddvlti bæjarstjóraar. Hér eru aokkrir fátæklingar, «em ekki hafa á öðru að lifa en niolum þeim, sem fajla af borði bæjarios, en hart þykir ókkur það brauð undir tönn, enda er það bakað af auðvaldssinnum eins og sjá má af því, hverjir eiga tæti i stjórninni. Er þar skemst af að segja, að bæjantjórnin hér skamtar hverjum þurfaling til hvetrar viku, og er vikuskamtur á maan, sera hér segir: a1/* kg. kornvörur, V* kg. kjöt, S/4 kg. kartöflur, »/a kg. sykur, 90 gr. kaffi, 30 gr. export, '/* kg. margaríne. Auk þess segist bæjarstjórn skuli leggja tii saltfisk. Eg vona, að allir s|ái, 'hvernig fæði vetður af öðrum eins efnum, en þó bætir það ekki úr skák, að matnrlan er'ekki óskemdur, og margt verstu tegundar. Frá í haust- og til janúarloka fengum við myglað hveiti og blaut an sykur frá sama maani, en þegar myglaða hveitið var þrotið, sneri bæjarstjórnin sér að öðrum kaup- manni með hveitiskaupin, en það var svo vont, að sumir þurfaling arair neituðu að éta það. Ja svol Þá feagu þeir ekkert hveiti. — Ekki stafaði þó þetta af þvf, að það væri heinum vandkvæðum bundið að fá betra. Verziun ein hér á staðnum bauð bæjarstjórn hveiti og var það góðrar tegundar, en það var einum eyri dýrara kilógrammið, en það var of dýrt þurfaiingsfóður. Kjöt hefir bæjarstjórn fengið handa okkur, en það er horað gamal ærkjöt, og er fyrst eftir 3—4 tiroa suðu hægt að gleypa það. Gott kjöt hefir þó veiið á boð- stólum, en það er 10 aur. dýrara pr. kiló, en það er úkkur lika of dýrt. Kol fáum við en þau ern slæm og mjög grjótkend og hitalitil, önnur góð kol fást hér líka, en eru eitthvað 2 kr. dýrari tonnið, svo við verðum að aætta okkur við lakari kolin. Að síðustu skal minst á kaffið okkar, þáð var svo myglað og skemt að úr hófi keyrði. Snerum við okkur þá að héraðslæknir og sýndum honum kaffið, en hann kvað það ótioíhæít og skrifaði bæjarfógeta og sendi honum sýnis- horn af kaffinn, en engan árangur hefir þetta borið, og annað hvort verðura við að gera: að taka hið akemda kaffi eða hafa ekkert og hafa sumir tekið síðari kestinn. — Eaa frcmnr vU eg geta þeas f sambandi við matarskamtinu, aS'v kartöflurnar eru nú þrotnar, en engin uppbót fékst af öðrum mat og er þó satt af að segja, að við þykjumst full isvangir, þótt ekkf væri af okkur dregið. Við skiíjum ekki þessa vísdóms- legu ráðstöfun bæjarstjórnar, að kaupa einungis lökustu matar- tegundir handa okkur. Sparnaður getur það ekki verið nema á þann eiua hátt, ef það stytti eymdar- stundir okkar, að verða að iifa á óholiu og ónógu fæði. Ekki ger- um við þó ráð fyrir, að það sí.- meining bæjarstjórnar. Þessvegna. óskum við eftir, að hún gefi opin- bera skýringu á malinu. Þurfalingur. Skattastofnar bæjarfélaga. ------- (Nl.) 4. Verðskattur af ló9um. — Lóðagjöld munu no víðast greídá aí hverri íeralin bygðrar og ébygðr- ar Iáðar, án tiltits til þess, hvort lóðin liggur. við bryggfusporð eða á bæjarenda. Er slikt næsta rang- látt, þar sem verðmæti ióðanna auðvitað er geyii misjafnt. LeggJ- um vér því til, að upp veiði tek- inn veiðskattur i þess stað og ákveðið hundraðsgjald greitt af dýrieika hverrar lóðar. Að vísu er skattstofninn að nokkru leytt hinn sami og fasteignaskatturinn er lagður á, en sama gildir og um lóðagjöldin eins og þau nú eru. Hinsvegar væri eðlilegast að skatt- urinn legðist á í einu lagi og rynni svo vlss hluti hans í bæj- arsjóð, en tii þeis að bæjunum komi hann að nokkru verulegtt liði, þyrfti að hækka fasteigna skattinn meira en vér teíjum Uk- legt að Álþingi treystist að gera nú þegar. — 5. Hluti af fasteignaskatti og tekju og eignaskatti. — Með lög- um um þessa skatta hefir rfkið tekið undir sig einu föstu og á- byggilegu skattastofnana, oem.. sveita- og bæjarfélögin geta bygt á, auk þeirra sem að framan greinir í 1.—3. lið og fáum vir ekki séð að þau geti hjá því kora- ist zð akattléggja þá áfram, enda eigi nema sanngjarnt að nokknr hiati ^eu akatta, aem lagður «r

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.