Alþýðublaðið - 04.04.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 04.04.1922, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ PegnskylduTimia í Búlgaríu. í Búlgarfu ráða nú eftir st-íðið bændurnir öllu og hafa þeir koonið á með lögum þegnskylduvinnu Búlgaría var öll í rústum eftir 10 ára stríð og rikissjóðarinn tómur. Til þess að reisa landið við þutfti heljarátök og þau eru nú gerð með þ tgnskylduvinnunni. Hver tvítugur karlmaður er sky'dur að vissna i þjónustu ríkisks í 16 m = n uði, hver 18 ára gamall kvenm-ð ur er. skyldur að vinna 8 mánuði kauplaust en fyrir fæði og hús næði Þegnskylduvinnan er yið vegagerðir, hafnargerðir, jarðabæt ur, húsabyggingar, námugröft, sfmalagningar, skógrækt, fiskiveið ar, verksmiðjuiðnað, landbánað o. s. frv, alt i þai fir ríkisins. Ráðu neyttn hafa yfirumsjónina Þegnskylduvinnan Wær jafnt ýfir alU, íítæka og rfka, og enginn getur 'fcéýpl" sig kusan utsdan benni. Árlégur arður af hehni er 380 miijoair iíra. Til þess að ala þjóðina upþ tíl h noar, svo að hún geti staðið framvegit, er by jað á henni þegar í barnaskól uaum, þannig að börnia vinha 9 fást í Kaupfél Nímar ¥ 2 S og ÍOSS. Hús og byggingarlóðir selur Jönas H. JÓDBtOH. — Báruntti. —• Sfrai 327. ¦ ' ' ÁherzU lögð á hsgfeld viðskifti beggja aðíla , „ : ,- ¦ daga i þjónmtu hina opinbera, áð ur en skólarnir byrja, að garð rækt og trjárækt, gatnagerð o. s. frv eftir alðrVog þroska. Tilgangarinn með þegnskyldu- vinnuhni i Búlgariu er að koma skipuiagi á vinnuafiið i landinu í þarfir þjóð'élngsins, vekja áhuga bg ást manna í öllum stéttum á likámlegri vinUu, verklegum írara- kvæmdúm, og sérstaklega kenná mönnum að vfhna að þjóðfélsgs- heill sameiginlega, fram yfir gróða einstaklingsins — Nýkomoir varahlutar i grstmmofona og öon- ur hijóðíæri. — Mikið úrval af grarjamofonpiotum. Hljóðíærahús Reykjavikur. Laugaveg 18. Alþbi. er blað allrar Alþýðu. Ritstjóri og ábyrgðarmaður: ólafur Friðriksson. Prentsmiðjan Gutenberg. Edgar Rict Burrougks: Tarzap. Þetta er hús Tarzans, drápara villidýra og marga svartra - manna. Skemmið ekki það, sem Tarzan á. Tarzan sér. — Tarzan apabróðir. „Hver fjandinn er Tarzan?" öskraði sjomaðurínn, sem áður hafði talað. „Hann talar sennilega ensku", sagði ungi maðurinn. „En hvað er átt við með Tarzan a'pabróðir?" mælti stúlkan. „Eg veit ekki ungfrú Porter*, svaraði ungi maðurínn „nema við höfum rekist á strokuapa frá dýragarðihum í Lundúnum, sem ílutt héfir enska menningu til skog- arins. Hvað haldið þér prófessor Porter?" bætti hann við og sn'éri' sér að karlinum. Archimedes Q. Porter prófessor lagfærði gleraugun. ,Ó, já, það held eg, já, ójá — störrherkilegt, stór- merkilegt!" sagði prófessorinn; en eg get engu frekar bætt við það sem og hefi sagt um lausnina á þéssu dularfulla skjali", og prófessorinn gekk í hægðum sín- um inn i skóginn. „Pappi, þú hefi ekkert sagt um það enn þá". „Da—da, barn; da—da", svaraði prófessorinn i gælu- tóh. „Vertu ekki að þreyta fagra höfuðið þitt á því, að grufla þetta upp". Aftur snéri hann sér við og gekk i aðra átt, með hendurnar fyrir aftan bakið og starandi á tærnar á sér. „Eg er vls urh að karlskarfúrinn veit ekkert meira um það en við", sagði sjóarinn með rbttuandlitið. „Haltu þér saman", mælti ungi maðurinn birstur, og fölnaði af bræði. „Þið háfið drepið yfirmennina og rænt okkur. Við erum alveg á valdi ykkár, en þú verður að fara, virðulegum orðum um Porter og dóttur hans, annars mola eg hausinn á þér meðberum höndunum — skiftif engu þó þú sért vopnaður", og ungi ímaður- inn gekk svo fast að manninum, að hann hörfaði Und- an, þó hánn hefði tvær skammbyssur og hnlf í belti slnu. „Fjandans bleyðan", æpti ungi maðurinn. „Þú hefir aldrei þorað að skjóta mann, nema hann snéri að þér bákifait. Þú þorir ekki einu sinni þá áð skjóta mig", og hann snéri bakinu að manninum með rottuandlitið og gekk frá honum fyrirlitlega, eins og hann væri að stprka honura. Héndi sjóarans færðist hægt að öðru skammbyssu- skeftinu; haríh gaut augunum illilega til Bretans. Fé- lagar háns gláptu á hann, en hann hikaði. Hann var f raun og veru meiri bleyða í hjarta síhu, en Wiliam Cecil Clayton hafði dottið f hug. Það verður aldrei upplýst, hvað hann hefði gert, því hér var sá þáttur snúinn inn i örlög þeirra, sem hvor- ugum aðilja hafði dottið í húg, að fyrir lægi á þessarí mannlah'su Afríkuströnd. Tvö augu höfðu úr trjánum fylgst með hverri ein- ustu hreyfingu þeirra. Tarzan hafði séð undrunina sem bréf hans vakti, og þó hann skildi ekkert af máliþess- ara manna, skildi hann látbragð þeirra þyf betur. Tarzan leist illa á manninh með fottuándlitið, vegna þess sem hann hafði \ séð hann hafast að, og þegar hann heyrði hann nú rifast við unga manninn laglega, var hann enn þá ákveðnari í þvl að vera á verði. Hann hafði aidrei áður séð áhrifin af skotvopi, þó hann hefði lesið um þau i bókum sínum, en þegar hanh sá manninn með rottusvipíhn véra að fitla við skammbyssuskeftið, mintist hann atburðarins fyr um daginn, og bjóst við að ungi maðurinn mundi eiga að fara sömu för og stóri maðuripn. Tarzan lagði því eiturör á streng og miðaði á niann-; inn með rottusviþinn, en laufin voru svo þétt, að háhri

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.