Vísir Sunnudagsblað - 03.08.1941, Blaðsíða 1

Vísir Sunnudagsblað - 03.08.1941, Blaðsíða 1
1941 Sunnudaginn 3. ágúst 31. blad ¦•»• ->.* Ég stend út við gluggánn og stari í kvöldhúmið blátt. Strætið er mannlaust og bærinn svo dreymandi hljóður. Háreysti og starfsgnýr, sem hálfgleymdur, þagnaður óður úr huganum f jarar við rökkursins ándardrátt. Þokusvif læðist með brekkum um bjargsillu og nöf. Blikar við sjónarrönd aldan í kveldgeislahjúpi. Eyjarnar rísa yfir roðakvik, blævakin tröf, sem risafley, marandi úr skuggans djúpi. Og bátana dreymir við bryggjur og festar á höfn, með barklitum voðum og saltgráum, slapandi stögum, og kinnunginn merktan af hrannanna hamtrylltu slögum úr hildarleik grimmum við stormbylji og æðandi dröfn. En friðvana máfurinn flögrar um húmþöglan geim, — flögrar og skimar í húmsins og marblámans dökkva sem einmana hugur, er villtist á veginum heim og veit enga leið sinni þrá og klökkva. Fótatak þungt rýfur kvöldhúmsing draumværu kyrrð og kynlegri hrynjandi vekur hið sofantíi stræti, — manar til baka af baráttu, sorgum og kæti, bergmál, sem hvíldist í gleymskunnar tónlausu firrð. Sem dimmróma trumba sé taktfast að helgöngu knúð, það teflir því horfna gegn minjum og leitandi draumum, og særir til vöku sveimþreytta, reikandi úð er svefngriða leitar hjá fleygum straumum. Og skrefhljóðið nálgast, — úr skugga frá húsgöflum tveim ég skynja þess upptök og spyrjandi í átt þangað stari. Þó viti' eg ei hversvegna, eg hljóðna í þrá eftir svari og hjarta mitt bifast, — en máfurinn flögrar um geim. Þey, — skóhljóðið dvín,-----------þar í skugganum knúð er á dyr. Nú skarka við lamir og hurðartré fellur að stöfum. — Og húmið.er myrkara, þögnin er þögulli en fyr og þyngra flug ýfir dökkum tröfum. Þau skref voru gengin í skugga frá húsgöflum tveim, og skóhljóðið dó þar við rökkurfaðm komandi nætur. — En f jarst út í húminu hljóðlátum söknuði grætur hugur, sem villtist á fluginu um sólroðinn geim. — Hvort fór þar í skugganum svipur hins deyjandi.dags er draumarnir vörnuðu landnáms á gleymskunnar svæði? Var sporgnýrinn bergmál af hljómtrega hljóðnandi lags í hikandi leit að týndu kvæði? — Ég stend út við gluggann og stari í kvöldhúmið blátt. Strætið er mannlaust og bærinn svo dreymandi hljóður. Háreysti dagsins sem hálfgleymdur, þagnaður óður úr huganum f jarar við rókkursins andardrátt. En friðvana máfurinn flögrar um húmþöglan geim, flögrar og skimar í loftsins og marblámans dökkva, sem einmana hugur, er villtist á veginum heim og veit enga leið sinni þrá og klökkva. V

x

Vísir Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/299

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.