Tíminn Sunnudagsblað - 26.09.1965, Side 18
Sagnir herma, a3 fyrir liundraS árum hafi bændur | þorpinu Thina í AbkhashéraSi í Kákasus fangaS þar
í skógunum skepnu eina svarta og loSna, er nokkra líkingu hafSi af mannl. Var hún síSan um skeiS i haldi
í þorpinu. í sovézka tímaritinu Nedelja er frá því sagt; aS leiSan-gur vísindamanna, sem kona af frönskum
ættum stýrSi, hafi fundiS beinagrind þessarar skepnu í Thina hinn 12, september í fyrra. Nákvæmar rann-
sóknir hafa leitt í Ijós, aS beinagrlnd þessi er í mörg.im atriSum frábrugSin beinagrind manna. Hafa sumir
fengf þennan fund viS nafn furSuskepnu þeirrar, sar.i miklar sögur fara af f Himalayafjöllum.
„Snjómaðurinn" svonefndi hefur
öðru hvoru orðið umræðuefni blaða
og timarita á undanförnum árum.
Efni af þessu tagi hefur jafnan kitl-
að ímyndunarafl almennings, og
óvönduð blöð hafa ekki vilað fyrir
sór að segja lygina ■ sannleika og
sannleikann lygi, — eftir því hvort
betur hefur þótt henta til þess að
friða þörf fólks fyrir „eitthvað dular-
fullt og æsandi.“ — Sumt, sem skrif-
að hefur verið um „snjómanninn,“
hefur einkum verið sótt í smiðju
ímyndunaraflsins, og er þá ekki að
spyrja um staðreyndir og sannleika,
— hvort tveggja verður hornreka.
Hins vegar hefur líka verið fjallað
um snjómanninn“ á annan hátt, —
reynt að finna, hvort einhver fótur
er fyrir sögnunum um tilvist hans.
Einn þeirra manna, sem hvað rögg-
samlegast hefur gengið fram í því
að rannsaka sagnir um alls konar
furðudýr og fyrirbæri, skrfmsi og
þess konar, er dr. Maurice Burton.
Meðal þeirra sagna um furðufyrir-
bæri í heimi náttúrunnar, sem hann
hefur rannsakað, eru hinar ófal
mörgu frásagnir af „snjómanninum“
— yeti heitir hann á tbetsku máli
í upphafi greinar sinnar um „snjó-
manninn," tekur dr. Burton það
fram, að hann sé ekki manníræðing-
ur og því ekki fær um að draga
ályktamir varðandi hin flóknari íyr-
irbæri innan þeirrar vfsindagreinar.
Þessi þekkingarskortur hans skipti
hins vegar litiu máli, þar sem hann
ætti aðeins að fjalla um „snjómann-
inn“ á þeim forsendum, hvort vert
sé að hafa augu og eyru opin, þeg-
ar hann á í hlut, eða hvort frekarl
rannsókna sé þörf í þessu sambandi.
Það er ekki ætlun mín með þess-
ari grein, segir hann, að rekja ná-
kvæmlega allar frásagnir um hann.
Enda er það óþarfi, því að þegar
hafa verið samdar bækur um þetta
efni, þar sem unnt er að kynna sér
það í smáatriðum. Hér verður aðeins
dregið saman það helzta, sem fram
hefur komið um hann. Verður þá
fyrst vitnað í bók eftir Charles Ston-
or, — „The Sherpa and the Snow-
man,“ Þar segir á þessa leið: í meira
en hálfa öld hafa frásagnir verið á
kreiki í báfjöilum Himalaya um
furðulega skepnu, sem fram
að þessu er óþekkt. Þess-
ar frásagnir hafa verið breyti-
legar: Sumar hafa beinlínis verkað
hlægilega, en aðrar hafa virzt full-
komlega skynsamlegar með tilliti til
umhverfis og annars. Sumar segja
frá risa, skepnu í mannslíki, sem
ræðst á menn, aðrar frá óvættum,
sem hafi tekið sér bólfestu i auðum
tjöldum Everestleiðangra. Enn aðr-
ar segja frá afkáralegum verum, sem
882
T í M I N N - SUNNUDAGSBLAÐ