Mánudagsblaðið


Mánudagsblaðið - 07.06.1976, Blaðsíða 3

Mánudagsblaðið - 07.06.1976, Blaðsíða 3
Mánudagsblaðið íslenskt réttarkerfí — 2. grein Ef þú kjaftar frá // mínu svíndlt skal ég segja frá þínu... w Svo sem drepið var á í fyrri grein um dómsmálin er af nógu að taka þegar gerð ér tilraun til þess að reifa þessi mál að einhverju leyti. En satt best að segja hafa flest allar tilraunir til að hefja opinberar umræður um ástand dóms- mála á Islandi verið þagðar í hel. Þeir menn, sem eiga að vera í forsvari fyrir æðsta embætti innan kerfisins hafa kosið að þegja hversu alvarleg- ar ásakanir sem bornar hafa verið fram opinberlega á störf þeirra og starfsaðferðir. t þau fáu skipti sem tekist hefur að draga embættismenn frain fyr- ír sjónvarpsvélar hafa svör þeirra og framkoma öll vakið furðu almennings. Skiljanleg svör hafa ekki legið á lausu og t.d. hefur saksóknara oftar en ekki veríð gersamlega ókunn- ugt um niál sem eru í rann- sókn hjá eniþætti hans. verja heiður sinn ef þeir vilja bæta réttarfarið hérlendis. Ofstæki Tímans Fyrst minnst var á skrif Tím- ans hér að framan væri ekki úr vegi að fafa nokkrum fleiri orð um um viðbrögð blaðsins við skrifum um réttarfarið undir stjórn Ólafs Jóhannessonar og að því er virðist Kristins Finnboga- sonar. í grein sem birtist í Alþýðu- blaðinu í vetur var farið nokkr- um orðum um starfsemi Klúbbs- ins. Ef ég man rétt þá var bent á, að það hlyti að vera í meira lagi undarlegt að öll starfsemi veitingahússins skyldi ganga fyrir sig á fullkomlega eðlilegan hátt þótt handhafi vínveitingaleyfisins sæti í varðhaldi og hann hefði verið ákærður ásamt veitinga- mánni fyrir brot á skattalögum uppá tugi milljóna króna. Enn- fremur var bent á þann skolla- leik sem viðgengist hefur í sam- bandi við Klúbbinn, að stofna ný Tilraunir einstakra manna til að hrista upp í meðferð dóms- mála hérlendis hafa verið illa þokkaðar. Fyrir örfáum vikum var gerð hörð hríð í málgagni dómsmálaráðherra, Tímanum, að þeim Kristjáni Péturssyni og Hauki Guðmundssyni. Meðal þeirra sem þátt tóku i óhróðurstilraun þessari var Steingrímur Hermannsson, ritari Framsóknarflokksins. Gleymdur er nú bíll Rannsóknarráðs ríkisins, sem gekk á grænum baunum og kjötbollum — eða hvað? Tilraunir einstakra manna til að hrista upp í meðferð dómsmála hérlendis hafa verið illa þokkaðar. Fyrir örfáum vikum var gerð hörð hríð í málgagni dómsmálaráð- herra. Tímanum, að þeim Krislj- áni Péturssyni og Hauki Guð- mundssyni. Þeim er bent á að halda sér á mottunni og vera ekki að skipta sér af málum sem þeim kæmi ekki við. Meðal þeirra sem tóku þátt í óhróðurstilraun þess- ari var Steingrímur Hermannsson, ritari Framsóknarflokksins. — Gleymdur er nú bill Rannsóknar- ráðs ríkisins sem gekk á græn- um baunum og kjötbollum — eða hvað? Þeir Kristján og Haukur hafa nú krafist opinberrar rann- sóknar á skrifum Tímans og þeim ásökunum sem þar komu fram á hendur þeim tvímenningum. En það er fjandi hart að menn þurfi að lcita til dómstólanna til að og . ný hlutafélög um reksturinn sem eru laus undan öllum skulda- kröfum á hendur fyrri félögum þótt sömu einstaklingar séu skráð- ir fyrir þessum félögum. Snúningastrákur Kristins Finn- bogasonar, Alfreð Þorsteinsson, brást við hart er hann barði aug- um þcssi skrif. Hann jós úr skál- um reiði sinnar yfir Alþýðublað- ið og Alþýðuflokkinn á sínum víðavangi í Tímanum. Þar kom í Ijós, að að best væri fyrir Al- þýðublaðið að halda sér saman hvað viðkæmi fjármálamisferli. Þeir sem staðið hefðu að útgáfu þessa blaðsnepils hefðu nefnilega gert sig seka um að gefa út inni- stæðulausar ávísanir og það mál kæmi fyrir sakadóm innan tíðar. Ekki var gcrð tilraun til að afsaka Klúbbmíilið á nokkurn hátt í leiðinni. Og Alþýðublaðið lét sér þetta víst að kenningu verða, því síðan hefi ég ekki séð fréttir í því blaði um Klúbbinn. Hér hafði réttvísin talað. Ef þú ert eitthvað að blanda þér inn í mín svindmál þá skal ég scgja frá því sem ég veit um þig. Eins gott fyrir þig að steinhalda kjafti og má segja að hér sé um að ræða spillingu stjómmálamanna og flokka í hnotskurn. Alvarlegar ásakanir Réttarkerfið á íslandi er þannig uppbyggt, að fátírt er að maður sé ranglega dæmdur fyrir glæp sem hann hefur ekki framið. Að þessu leyti er vel séð fyrir öryggi hins almenna borgara. En hitt er jafnframt staðreynd sem ekki er hægt að Iíta framhjá, að það hlýt- ur einnig að vera hlutverk þessa kerfis að sjá svo um að hinir seku hljóti sína refsingu og al- menningur sé vemdaður fyrir mis- yndismönnum. og , glæpalýð. I þessum efnum hefur kerfið brugð- ist hlutverki sínu og það hrapa- lega. í dagblaðinu Vísi hefur að und- aníörmi birst greinarflokk-ur um Leirvogsárslysið svonefnda. Þar fannst ungur maður drukknaður í ánni og þótti sannað að hann hafði verið í rútubíl sem fannst nokkru ofar í ánni. Maður sem játaði að hafa verið með honum í þessári ökuferð hlaut vægan dóm og þar með var málinu lok- ið. Faðir hins látna fer þá á stúf- ana í þeim tilgangi að hreinsa mannorð sonar síns og koma þá upp hin furðulegustu atriði sem bendá eindregið til að rannsókn slyssins hafa verið með eindæm- um yfirborðsleg og ekki gerð minnsta tilraun til að kafa til botns í þessu máli. Eftir þeim gögnum sem dregin hafa verið fram í dagsljósið virðist einsýnt, að hér hafi verið um morð að ræða. Nú skyldi maður ætla, að um- boðsmenn réttvisinnar tækju feg- ins höndum nýjum upplýsingum um þettá mál og leggðu sig í framkróka við að allt yrði rann- sakað að nýju á grundvelli nýrra upplýsinga. Því er ekki að heilsa. Þess í stað er föður piltsins gert eins erfitt fyrir og mögulogt er. Bréfum hans til yfirvalda er ekki svarað, honum cr meinað að skoða öll málskjöl, hann er lát- inn finna' að þessi afskiptasemi sé illa liðin og viðbrögð yfirvalda . við greinunum í Vísi eru hin sömu og fyrr; þögn. Hæstaréttarlögmaður einn hcr í borg hefur opinberlcga borið fram þungar ásakanir á það hvemig staðið hefur verið áð rannsókn Geirfinnsmálsins og bent á fjöl- mörg atriði sem þarfnast ítarlegr- ar rannsóknar án tafar. Jafnframt hefur hann lýst því yfir, að hann geti leitt fram lykilvitni sé öi- yggi þeirra tryggt. Það er auðscð að hann óttast um þessi vitni, enda segir hann að rannsóknin þurfi m.a. áð ná inn í embætti lögreglustjórans í Reykjavík. Er nema von að margur spyrji hvers Litla Ilrauii stendur yfirleitt hálfnýtt og eftir því að dæma hef- ur glæpum farið fækkandi. Opinberar tölur sýna þó annað. konar mafíuþjóðfélag það sé scm við :lifum í. Þrátt fyrir þessar alvarlegu á- sakanir hæstaréttarlögmannsins, ' sem jafnfrarnt er' réttargæslumað- ur Sævars Ciesielskis, hefur ekki heyíst 'stuna eða hósti frá 'emb- ætíi! saksó'knara 'eéa. 'sakadóms. Hversu iéngi á þcssiæþandi'þögn að -Vára? ' í.'hvers' þágu cr'þetta þagnarSamsæri- viðhaft? Glæpir og refsing Það kostaði langa baráttu að fá fé'til stækkunar Litla Hrauns. Þegar hún var loks tilbúin var að því er virðist ckki lengur þörf fyrir aukið rými á vinnuhælinu. Litla Hráun stendur yfirleitt að- eins hálfnýtt o geftir því að dæma hefur glæpum farið fækkandi hér- lendis. Opinberar tölur sýna þó annað. Dómskerfið er hins vegar svo dæmalaust svifaseint, að þótt rnénn hafi orðið uppvísir að hin- um hroðalegustu líkamsárásum líða margir mánuðir eða ár þar til dómur er kveðinn upp. Á með- sterk og öflug lögfræðingamafía; Að sjálfsögðu er ekki hægt aft setja alla lögfræðinga undir sama hatt. í þeirri stétt mánna má finna stálheiðarlega einstaklinga sem ekki mega varnm sitt vita. en innan stéttarinnar er einnig að finná harðsvíraða gróðahyggju- menn sem ekki hika við að nota hin verstu fantabrögð til að ná fram ætlun sinni, hvort sem um er að ræða gróðabrall í eigin þágu eða fyrir skjólstæðingá sína; Gagnvart þessum mönnum eru cngin lög til. Lögfræðingar hafa sinn eigin dómstól og ákvörðun hans verður aðeins áfrýjað til yf-i irdómstóls lögfræðinga sjálfra, en ekki til almennra dómstólá. Hér er um einstæða aðstöðu að ræða scm minnir einna helst á starfsað- ferðir annarrar stéttar hérlendis; lækna'stéttarinnar. Þess eru dæmi ,að lögfræðingaT sem hafa gengið of langt á svig við öll lög, allt velsæmi í sam- skiptum manna á milli, hafi missa1 rcttindi sín um lengri eða skemmri Snúningastrákur Kristins Finnbogasonar, Alfreð Þorsteinsson, brást við hart og jós úr skálum reiði sínnar yfir Alþýðublaðið þegar það gagnrýndi þá staðreynd, að öll starfsemi Klúbbsins skyldi ganga fyrir sig með fullkomlega eðlilegum hætti þótt handhafi vínveitingaleyfisins sæti í varðhaldi og hann hefði verið ákærður ásamt veitingamanni fyrir brot á skattalögum upp á tugi milljóna króna. an gangá þessir menn lausir og oftar en ekki hafa þeir notað tím- mann til óhæfuverka og jafnvel gengið svo langt að ekki hefur þurft um að binda þegár þeir hafa skilið við fórnarlömb sín. Þá er það eilíft undrunarefni lögreglumanna, að sjá á götunum ofstopamenn sem þeir vita mcð vissu að voru fluttir fyrir skemmstu á Litlá Hraun til að af- plána þar refsingu næstu mánuði eða ár. Örfáurn vikum seinna eru þessir menn farnir að spóka sig á götum borgarinnar og hæla scr af því að það sé nú munur 'að hafa duglegan lögfræðing. Þá bcr þess að geta, að dómur yfir þeim sem hafa gerst brotlcgir við lög virðist oft og tíðum misþungur eftir því hver á í hlut og cftir því hvaða lögfræðingur hefur tek- ið að sér vörn í málum sakborn- ing. Lögfræðingamafían Hér á landi hefur risið upp tíma. Rannsóknárréttur lögfræð- inga vegur og metur brot viðkom- andi lögfræðings og ákveður refs- ingu hans. 1 þessum rétti sitja jafnvel starfandi dómarar, sem hafa það að atvinnu að dæma aðra menn fyrir slíkar sakir til fangelsisvistar, en til slíks kem- ur ekki þegar starfsbróðir á í hlut. Vilji lögfræðingur ekki una dómi starfsbræðra sinna getur hann áfrýjað. En aldrei koma þessi mál fyrir almenningssjónir, þau eru aldrei gerð opinber og þau koma ekki fyrir almenna dómstóla nema um morð sé að ræða. Ef menn halda áð hér séu allir jafnir fyrir lögunum er um mikinn misskilning að ræða. i Það þarf mikið að ganga á áð- ur cn lögfræðingamáfían grípur til ráðstafana gegn sekum starfs- bróður. Þeim er þetta rilar er t.d. kunnugt um mann nokkurn sem hefur árangurslaust reynt að ná rétti sínum gagnvárt lögfræðingi Framhald á bls. 6.

x

Mánudagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mánudagsblaðið
https://timarit.is/publication/313

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.