Mánudagsblaðið - 06.12.1948, Blaðsíða 3

Mánudagur 6. desember 194S.
MÁNUDAGSBLAÐIÐ
3
jóns Reykvíkings
IIin clanska imirás
H
m
£3
m
■
Um dáginn bar svo við, að
ég þurfti að liringja á skrif-
stofu eina hér í bænum í er-
mdagérdúm • fyrir góðvin minn
utanbæjar. Gkrifstofu þcssari
er þannig varið, að hana rekur
cinn af emb'ættismönnum ríkis-
int', sem hefur hana fyrir auka-
getu framhjá embættinu, og :r
þó slíkur rekstur raun'ar full-
komið starf. Þetta er Jofsverð-
ur dugnaður. Nú stendur svo á,
að heimasími þessa embættis-
mariiis er einnig skrifstofúsími
með milíisambandi. Þegar ég
hringdi kolw dönsk stúlka, vafa-
laust vinnukona á heimilinu, í
símarin. Eg spurði eftir þessum
embættis-privatmanni, sem ég
þurfíi ra5 ná tali af, og sagði þá
vinnukoriari ofur elskulega:
,.Irigeret;öjeblik! Nu skál jég
ringe í;páa skriftoretí“ Svo
hringdi hún, en enginn anzaði.
Embættismaðúrinn hefur lík-
lega eklcí vério privatmaður þá
stundina. Það er eklri óalgengt,
að danskar stúlkur verði fyrir
svörum, ef hringt er í heima-
síma nú orðið. Danskar vinnu-
konur hafa gert skörulega inn-
rás á íslenzk heimili, en þó
hefði einhvern tímann þótt spá-
sög.n, ac betri helmingur Dana
yrði í stórum stíl gerður að
hjúum i Reykjavík. Ef til vill
er það v?gna þessa, sem
danska utanríkisráðuneytið
hefur ákveðið að gera konu að
sendiherrá hér. Þau diplomat-
isku vandamá!, sem af þessum
vinnukonum geta risið, erul
vafalaust þannig vaxin, að
lcona hefur á þeim betri skiln-
ing en karlmaður.
Önnur nýsköpua
En mér finrist ósanngjarnt,
ac húsmæqur í Reykjavík skuii
hafa nokkurs konar einkarétt
á þv.í að hagnýta sér erlent
vianuaf!.. Eias og kunnugt er
vantar nú tiífinnanlega vinnu-
af 1 til landbúnaðarins, og það
er eitt ,.aj: því fáa, sem með mik-
illi vissu má slá föstu um at-
vinriumal'' ckkar í náinni fram-
tíð, að þessi skortur á vinnu-
'afli til sýeita’ er ekbi stundar-
fyrirbrigði. Það er ekki unnt
að sjá neina skynsamlega á-
stæðu til annars en að flytja
einmitt nú inn talsvert af góð-
um vinnukrafti. Tíminn til
þess er hentugur að því leyti,
aC riú er margt af ágætu íólki
í Evrópu, sem vill fara úr
landi sínu og búsetja sig ann-
ars staða.r. Ef til vill kemur
ekki i bráð jafngott tækifæri
aftur til þcss að fá hingað úr-
vals fólk til búsetu og starfa.
Min tillaga er sú, að nokkur
liópur bænda, sem liafa hug á
að fá sór erlent fólk til starfa,
geri með sér samtök og sendi
greinargóðan mann út af örk-
inni til að velja slíkt fólk. Inn-
flutningur góðs erlends fólks
gæti á sínu sviði orðið nýsköp-
un, sem væri engu ómerkari,
þegar fram í sækti, en togara-
kaup og skurðgröfurekstur.
Hrössamarkaðurmn
\ið AústarvöII
Alþingismenn vorir og brodd-
pólitíkusar hafa á mjög stutt-
aralegan hátt þrifið grímuna
ai andliti sár og fleygt henni
beint framan í nasirnar á al-
menningi. Þao hefnr allt í einu
soðið upp úr í öllum lirossa-
kaupunum, ka upa-hcðnarnir
urðu skyndilega saupsáttir og
gáfu almenningi kost á alger-
lcga óvæntri innsýn au tjalda
baki í leikhúsi þjóðarinnar vio
Austurvöil.
Fyrst kom fram einföld fyr-
irspurn um sölu KaldaCarness,
en þegar svar og upplýsingar
fengust um málið, var borið
fram frumvarp um að salan
yrði látin „ganga til baka“.
Utanríkisráðherrann lýsti yf-
ir samábyrgð sinni með Kalcl-
aðarnessráðherranum, Bjarna
Ásgeirssyni, og þar með virt-
ist 'það mái afgcrt.
En svo hófst annar þáttuf.
Jónas Jónsson bar fram tillögu
um að sala Eyjólfs Jóhannes-
sonar á eign hans i Silfurtúni
gengi til baka, því hið opinbera
hefði hvorki sótt gull né silfur
í greipar Eyjólfs í þeim kaup-
F3
n
n
H
H
n
H
K
SS
a
ts
n
u
H
Pi
H
5
H
K
H
K
H
n
H
H
n
IQ
H
H
U
H
et
u
u
H
M
K
H
H
H
n
Ríkisstjómin hefur ákveðið að nota nú þegar heimild laga nr.
82, 13. nóv. 1948 til lántöku handa ríkissjóði. Býður ríkissjóður út í því
skyní 15 miH.jón króna innanríltíslán í formi handhafaskuldabréfa, sem
öll innleysast eftir 15 ár frá útgáfudegi bréfanna.
Lán þetta er með sama sniði og hið fyrra happdrættislán ríkis-
sjóðs. Er hvert skuldabréf að upphæo 100 krónur og sama gerð og á
eldri bréfunum að öðru leyti en þvi, að liturinn er annar og þessi nýju
bréf eru mcrkt „skuldabréf B“.
Hið nýja happdrættislán er boðið út í þeim sama tilgangi og hið
fyrra happdrættislán: Að afla fjár til greiðslu lausaskulda vegna ýmissa
mikilvægra framkvæmda ríkisins og stuðla að aukinni sparifjársöfnun.
Með bví að kaupa hin nýju happdræíitisskiildabréf, fáið þér enn
þrjátíu sinuum tækifæri til þess að liljóta háa happdrættisvinninga,
algerlega áhættulaust. Þeir, seni eiga bréf I báðum ffokkum hajjpdrætt-
islánsiiis, fá fjórum sininim á ári liverju í fimmtán ár að vera með í
happdrætti um marga og stóra vhminga, en fá síðan allt framlag sitt
eudurgreitt. Það er því naumast hægt að safna sér sparifé á skynsam-
legri hátt en kaupa happdrættisskuld-cbréf ríkissjóðs.
Otdráttur bréfa í B-flokki happdrættislánsins fer fram 15. janú-
ar og 15. júlí ár livert, í fyrsta sinn 15. janúar 1949.
Vinningar í hvert sinn eru sem liér segir:
um. Þessi tillaga var gripin á ffi N 1 vinningur, 75.000 krónur, — 75.000 krónur.
lofti á þann hátt, að Kaldaðar- H K 1 — 40.000 — = 40.000 —
nes og Silfurtún voru sett í H H 1 — 15.000 ,— =. 15.000 ,,TT7- .
samband hvort við annað. H E M O O vinningar 10.000 — = 30.000 —
Menn lögðu saman tvo og tvo, *3 H 5 — 5.000 — = 25.000 —
og niðurstaðan var sú, að H H 15 — 2.000 ■ — = 30.000 —
Kaklaðarne&s hefði verið selt H H 25 — 1.000 — = 25.000 —
til að hjáipa Jörundi Brynjólfs 0 H 130 — 500 — = 65.000 —
syni, en Silfurtún verið keypi aö H M 280 — 250 — = 70.000 —
af Eyjólfi Jóhannssyni honum ■ H H 461 vinmngur Samtals 375.000 krónur.
utanríkisráðlierrans. Einhverj-
ir munu hafa viljað skjóta því
hér inn í, að Hilmar Stefánsson
muni hafa lánað ríflega út á
Silfurtúnið og vcrið feginn að
losna við skell með tilstyrk
flokksbróöur síns, Kaldaðar-
nessráðherrans. Svo er spurt:
Hvernig er það með kratana?
taka þeir ekki þátt í þrssum
lirossamakaði við Austurvöll ?
Þá er svarað: þcgar Sjálfstæcð-
ismenn fengu Gunnar 'Viðar
inn i Landsbankann, seldn
kratarnir sína afstöðu því
verði, að innkaupastofnun rík-
isins yrði hleypt af stokkun-
um og Finnur Jónsson hafður
þar í stafni. Enn er spurt:
Hvað er um kommúnistana ?
Og þá er svarað: Þeir hafa ekk
ert hross að bjóða og ekkert
til að kaupa fyrir hross af
öðrum. Dygð þeirra er þeim
því ekki sjálfráð, enda er þess-
um flokki allt bezt gefið, sem
honum er ósjálfrátt.
Þó allt umtalið um lirossa-
kaupin væri meira og minna
ýkt, hefur þetta þó ’gildi í eina
átt: Þingmennirnir sjálfir gefa
Framh. á 7. síðu.
Vinningar eru undanþegnir opinberum gjöldum, öðrum en eign-
arskatti.
Samtals eru vinnmgar í B-flokki 13.830, og er því vinningur á
næstum tíunda hvert númer. Eigendur bæði A og B skuldabréfa liapp-
drættislánsins fá sextíu sinnum að keppa um samtals 27.660 liappdrætt-
isvinninga. Vinningslíkur eru því miklar, en áhætta’ engin.
1 Rcykjavík greiðir fjármálaráðuneytið vinningana, en utan
Reykjav'kur sýslumenn og bæjarfógetar.
Sölu skuldabréfa annast allir bankar og sparisjóðir, sýslumenn,
bæjarfógetav og lögreglustjórar, innlánsdeildir kaupfélaga, pósthús, ýms-
ir verðbréfasalar og í sveitum flestum hreppstjórar.
Gætið þess að glata ekki bréfunum, því að þá fást þau ekki
endurgreidd.
Aihugið, að betri jólagjöf getið þér naumast gefið vinum yðar
og kunningjum en happdrættisskuldabréf ríkissjóðs.
Fjármálaráðuneytið 5. des. 1948.