Ísafold - 03.08.1912, Blaðsíða 3

Ísafold - 03.08.1912, Blaðsíða 3
ISAFOLD 193 Olympiuleikarnir. Fregnir af Islendingunum þar. Viðureign Sigurjóns. í síðasta blaði var skýrt frá hinni frækilegu viðureign Sigurjóns Péturs- sonar við erlendu beljakana í grísk- rómverskri glímu. Frammistaða hans má heita með afbrigðum góð, þegar þess er gætt, að hann hefir eigi æft sig með kenn- ara (Trænöry í þessari glímu nema 3 mánuði, en aðrir kappar 3 ár eða lengur. Mjög hafði Sigurjóni verið klappað lof í lófa, er hann lagði Finnann Salila (ekki Calila, svo sem misprent- ast hefir í síðasta bl.). Sá er fyrstu verðlaun hlaut í grísk- rómverskri glímu var Svíinn Ahlqreen, en um hann voru Svíar orðnir hræddir fyrir Sigurjóni, þegar Salila féll. Átti Ahlgreen 2 kl.stunda glímu við Ungverjann Bela-Varga, þann er lagbi Sigurjón, unz hann réð niðurlögum hans »á óheiðarlegan háttc, er fsafold skrifað. Bikarglíma íslendinga. Það var 14. júlí, sem íslendingar gíimdu í annað sinni i Stokkhólmi, og var þá kept um silfurbikar þann, sem landar í Danmörku og íslands- vinir hafa gefið til verðlauna framvegis fyrir íslenzka glímu í Olympiuleikum. Bikar þann hlaut Hallgrímur Bene- diktsson, svo sem áður hefir verið skýrt frá hér, í blaðinu. Þessi silfurbikar er, eftir því sem hingað er skrifað, hin mesta gersemi. Á bikarinn er grafin öðrum megin mynd af 2 glímumönnum, og bak við þá Aimannagjá, en hinum megin: Islandsk Glima-Pokal, skankt ved OlympiskaSpel- eniStockholm 1912 av Is- landingar i Danmark. Forgöngumaður um þessa bikargjöf hefir verið Sveinbjörn Sveinbjörnsson yfirkennari í Árósum. I skjali sem fylgir bikarnum, eru reglur settar um hann. Hann á að verða »verðlaunagripur tilsæmdar þeim, er hlutskarpastur verður í islenzkri glímu við Olympisku leikana í Stock- hólmi 1912. — Skilyrði þess, að bikarinn til fulls og alls verði eign vinnanda skal vera það, að vinnandi beri þrisvar hærra hlut við Olympiu leika*. Gefendur bikarsins eru: Sveinbjörn Sveinbjörnsson, dr. Valtýr Guðmunds- son, Finnur Jónsson prófessor, Jakob Gunnlaugsson stórkaupm, Jón Krabbe skrifstofustjóri, Magnús Th. Magnús- son prestur, Bogi Melsteð cand. mag., Dines Petersen stórkaupm., Ditlev Thomsen konsúll, Guðm. Sch. Thor- steinson stórkaupm., Þórarinn Tuli- nius stórkaupm. Sendu þeir bikarinn forstöðunefnd Olympiuleikanna og er hann því orð- inn einn af föstum verðlaunagripum þeirra. Sænsk biöð um glímuna. Þau blöð sænsk sem á glímuua minnast, láta mikið af henni, en fyrsta sinni sem hún var sýnd, lítur út fyrir að fáment hafi verið áhorfenda og eftirtekt sú, sem gliman vakti ekki ýkja mikil. Tíðindamaður frá Jiftonbladet í Stokkhólmi telur glímuna íslenzku fegursta fangbragðaleikinn, er sést hafi á Stadion, og hvetur forstöðunefnd Olympíuleikanna mjög til þess að hafa aðra glímusýningu á hentugri tima. í öðru Stokkhólmsblaði, ^Aftontidn- ingen, ritar Sigurjón Pétursson langt mál um glímuna islenzku, sögu henn- ar og lýsing á henni. sjálfstæði síiiu. Formaður þeirra Sig- urjón Pétursson, sneri sér til vernd- ara Olympiuleikanna, Frakkans Con- bertin, með tilmælum um, að íslending- ar mættu eftirleiðis verða sjálfstæð sam- vinnuþjóð að Olympiuleikum og hafði hann tekið þeirri málaleitun mjög vel, og þ. 4. júlí var Sigurjón boð- aður á fund alþjóðanefndarinnar, sem umboðsmaður íslendinga... íþróttamenn vorir hafa ásamt öðr- um íþróttamönnum verið boðnir í veizlur í Stokkhólmi — milliliðalaust þ. e. ekki með milligöngu Dana. M. a. voru þeir þ. 9. júlí í mikilli veizlu á Skansinum. Þar voru boðnir alls 4000 manns, og þ. 14. júlí í annari veizlu á sjálfum iþróttavellinum, Stadi- on, boðnir þangað sem íslendingar, en ekki í hóp Dana. Yfirleitt jafnan snúið sér beint til íslendinga um alt, og er það vel farið að svo hefir úr ræzt, þrátt fyrir aðra tilætlun Fritz Hansens hins danska. íslendingar sjálfstæOir þáttakendur. Karlskrona-údnimrin, blað Ragnars Lundborgs, minnist á þvergirðings- hátt stórdanans Fritz Hansen, er hann gerði íslendingum ókleift að koma fram við fyrstu sýninguna og vítir það. Bætir blaðið við, að ef sænska íþróttanefndin hefði verið meiri karlar i krapinu, hefði mátt komast hjáleið- indum þessum. Þeir, landarnir, hafa hvergi látið sinn hlut um að halda fram þjóðar- Þjóðhátíðin. Herra ritstjóri! Hún virðist nú dauS úr öllum æðum, þjóðhátíðin 2. ágúst. Þetta var fyrir nokiurum árum aSalskemtidagur vor, eigi að eins hór í höfuðstaSnum, heldur og víSa út um landið. Þetta má heita illa fariS — því aS þjóShátfSin var al- þýðunnar hátíS — hátíS sem allir sóttu, ungir og gamlir — og skemtu sór vel. Nú eru veifurnar einar látnar hafa fyrir því að minna oss á daginn — og vekja gamlar endurminningar. En hvernig væri nú aS reyna að bæta úr þjóðhátiSarmissinum meS því aS efna til almenns fagnaðar núna í þessum mánuSi, þegar íþróttamennirn- ir koma heim frá Stokkhólmi. ÞaS á aS vera sá þjóSarmetnaður í oss, aS vér tökum almennilega móti þeim, er þeir koma heim frá alþjóða- leikmótinu — og þá eigi s/zt þ e s s u m Olympiuförum, er svo vel hafa sýnt, aS íslendingar vilja þeir vera. Væri þetta eigi ihugunarefni í íþróttavöllurinn er til — og vel hæf- ur til þess konar fagnaSar. Þar ættu að fara fram lþróttas/ning- ar, ræSuhöld, söngur o. s. frv. með líku sniði og áSur gerðist á þjóðhátíðum. Eg skýt þessu máli til íþróttafólag- anna og ungmennafólaganna. Takið það til íhugunar — og látið verSa úr framkvæmdum ! Islandicus. Förunautur Einars Mikkel- sen. Einn af foringjum þeim, sem nú eru á Valnum, H Bessel aukaliðs- foringi — var í för með Einari Mikkel- sen á Alabama, er hann hélt í Græn- landsleiðangur sinn 1909 [ekki 1908). Isafold átti tal við hann i gær. — Hann skildi við Einar Mikkelsen og Iversen félaga hans þ. 10. apríl 1910 eh síðan hefir ekkert frézt af Mikkel- sen, fyr en nii er fréttin kom um heimkomu hans. Þeir skildu við Mikkelsen inni á Grænlands-ísauðninni á 77.g0 st norð- ur breiddar, — og segir Bessel, að í skilnaðarátveizlunni hafi réttirnir verið: purt kex 0% tebolli! Sagði þá Mikkelsen þeim ferðaáætl- un sína og telur Bessel hann munu hafa haldið hana að mestu, en of langt er að þessu sinni að skýra frá henni. Bessel liðsforingi telur vandfundinn jafn-ötulan mann og framkvæmdar- saman sem Mikkelsen, og segist jafn- an hafa trúað á það, að hann rriundi sigla fyrir öli sker, þótt löngu hafi hann verið talinn af — meðal þeirra, er eigi þektu hann nógu vel. Strandgæzlan. Heimdallur lét af strandgæzlu nú um mánaðamót og hélt heim til sin, en Valurinn er tekinn við aftur, ný- kominn úr Grænlandsleiðangri þeim, er hann lagði í snemma í júní. Um lausn frá embætti hefir sótt héraðslæknir í Dalasýslu, Sigurður Sigurðsson, vegna heilsubil- unar. Gegnir þó embætti til vorsins. Smjörsalan. Símskeyti frá Louis Zöllner, dagsett í gær, segir smjörkúta frá Hróars- lækiarsmjörbdi selda fyrir 119 shill. hvern. Sykur allar tegundir með niðursettu verði í verzí. B. 71. Bjamason. H|f Völundur selur ódýrust húsgögn og hefír venjulega fyrirliggjandi: Kommóður Borð Buffet Servanta Fataskápa Rúmstæði Bókahillur, litaSar Bókaskápa úr eik og mahogni FerSakoffort Eldháströppur sem breyta má í stól Srkifborð meS skúffum og skápum Búrskápa o. fl. Ofangreindir munir fást ósamsettir ef óskað er. Allskonar önnur húsgögn eru smíðuS ur öllum algengum viSartegundum, eftir pöntun. Ennfremur eru til fyrirliggjandi: Hnrðir, mjög vandaðar, kvistlakkaðar og grunnmálaðar ef óskaS er, stærð: 3° x 1° úr li/2", kontrakfldar 3°3" x 1°3" — 1V2" — 3°4" x 1°4" — IVj* — 3°5"xr5"— H/s" — 3°6" x 1°6" — IVj" — 3°8"xl°8"—1V2" — ÚtidyrahurSir: 3° 4" x 2° úr 2" með kílstöðum 3° 6" x 2° — 2" — — 3° 8" x 3° — 2" — — 3°12"x2° — 2" — - OkahurSir, venjulegar. Talsvert af hurSum af ýmsum öðrum stærSum en aS ofan eru greindar, eru einnig til fyrirliggjandi. Sömuleiðis eru ávalt til: Gerrikti Gólflistar Loftlistar Kilstöð og ýmsar aðrar teg. af listum. Allskonar karmaefni. Riimfætur Rúmstólpar Borðfætur KommóSufætur Stigastólpar Pílárar ýmiskonar. Margskonar rennismíðar eru til fyrir hendi og allskonar pantanir í þeirri grein fást fljótt og vel af hendi leystar. Komið og skoðið það, sem er fyrirliggjandi í verksmiðju fólagsius við Klapparstíg. Tapaðir móálóttur vagnhestur með stjörnu og grár, klárgengur, merkt- ir X á bóginn. Finnandi skili til Am. kaupm. Árnasonar eða Helga [ónsson- ar Stokkseyri. Meðferöin í Fjalla-EyYindi í augimi höfundarins. Eg hitti Jóhann Sigurjónsson á förn- um vegi. Hvað skyldi nú höf. Fjalla-Eyvinds segja um meðferð leiksins hér á leik- sviðinu ? Eg spurði? »jú — eg hafði yfirleitt ánægju af að sjá leikinn hérc, svaraði Jóhann. »Sumt var betur gert hér en í Dag- marleikhúsinu t. d. lokin í þriðja þætti, þegar Halla fleygir barninu í fossinn og Arnes er tekinn höndum — og tjöldin í 2. og 3. þætti voru að mínu áliti fegurri og réttari en tjöldin ytra«. Eg spurði ennfremur hvar Jóhann hafi þótt mestur munuriun á leiknum hér og í Danmörku. »Óefað í 4. þætti, svaraði Jóhann, þar lék frú Jóhanna Dybwad svo vel, að eg hefi naumast nokkurn tíma séð aðra eins list á leiksviði. Yfirleitt getur enginn gert sér t hugarlund yfir- burði frú Dybwad yfir allar aðrar leik- konur, sem eigi hefir séð hana sjálfur. Það er því engin furða, þótt munur sé mikill, þegar borinn er saman leik- ur hennar og jgfr. Guðr. Indriðadótt- ur yfirleitt — eigi við því að biiast, að G. I. þoli þann samanburð. — Annað sem talsvert miklu betur fór í Khöfn voru og ástarsamtölin í i. og 2. þætti milli Kára og Hölku. Hver skáldinu hafi þótt leika bezt hlutverk sitt hér á leiksviðinu — sú var næsta spurning mín? »Mér þótti Arnes bezt leikinn. Andrés gerði það bara ljómandi vel á köflum*. Þetta var hið helzta, sem skáldið hafði um leikinn að segja. Eg spurði hann að lokum hversu víða búið væri að ákveða að taka Fjalla- Eyvind upp til leiks. »Hann verður væntanlega leikinn næsta vetur í Kaupmannahöfn, Árós- um, Kristjaníu. Málmhaugum, Gauta- borg og Stokkhólmi, en mestur hugur leikur mér á að fá hann sýndan með Rússum. Rússar rita og hugsa svo líkt okkur íslendingum, að eg trúi ekki öðru en að Fjalla-Eyvindur falli fólki þar vel í geð«. Eqo. Spor sem borgar sig. Hver sá er öl og vínföng hygst að kaupa í stærri skömtum, gerði sjálfs sín vegna bezt í þvi að finna undirrit- aðan persónulega að máli, eða spyr- jast fyrir bréflega, áður en fest verða kaup annarsstaðar. — Það ómak mun borga sig margfaldlega. B. H. Bjarnason. Aðalstræti 7. Reykjavík. S.s. JTljöínir fer f)inn 5. eða 6. þ. mán. fit Troon og þaðan fíí TTJið- jarðarí)afsins. TJokkrir farþegar gefa fengið far með skipinu ef þeir snúa sér fif Tí.f. P. I. Tfforsfeinsson & Co. t dag eða á morgun. F-4 ctí <L> k>-* I ® 1 * 3 <* 1 a a s * i m 10 % a I es •a > m m < » s a æ •d •"S +J ftl) +-j <5> M 0) :o a &f) -e& © ^ T3 «. 3 1) MJ 0 © b[) ¦O s a ó o a=> <a=> I >«r - S o s £ j- *> "S s s 2 8 a » •fi. * o fl h c8 S a 3 a E a U h ¦& ^ S S ao sc fe cS M « LlJ "OID o »o ^ T * 8 * 5 o . >0 U N M o S a - Á <ao (0 a E 3 +s bl M U c5 a c3 © u Q •PH a c8 cs 2 í-o cp u ð "oO m 8 U ^ a s 8 3 «0 ^ •§ % (M A as a >> o w I u M ->> 3 a a -^ M M © OD a5 * IO os U hj a 3 £ a 1895. 50 ára afmæli alþingis. Verzl. Edintoorg stofnuð. Duglegurverkmaður getur strax fengið atvinnu við Timbur og kolaverzlun Reykjavík við ökumannsstarf o. fl. Mánaðarlaun. Leiðisgrindur um 2 leiði, svartmálaðar, með silfr- uðum húnum og hurð, fást keyptar með sanngjörnu verði. Ritstj. vísar á. Eitt stórt herbergi óskast til leigu frá i. okt., fyrir 3 stálkur, helzt með aðgang að eldhúsi, og sem næst Kvennaskólanum. Upplýsingar í Suð- urgötu 20. Lítill ágóði, fljót skil, 1912 veldur þvi|eg enn ertil. Lampar ^ Lampaáhöld mestar birgðir; lægst verð. Yerzl. B. H. Bjarnason. 2 herbergi og eldhús óskasttil leigu 1. sept (helzt í Vesturbænum). Uppl í Bárubúð uppi. Lax- 03 silungsstangir fást með góðu verði í verzl. B. H. Bj *3nnfiaupin i CéinBorg auRa glaói, minRa sorg.

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.