Ísafold - 02.02.1926, Blaðsíða 4

Ísafold - 02.02.1926, Blaðsíða 4
ÍSAFOLD Útgerðin. Viðtal við Pál Ólafsson framkvæmdarstjóra. ísafold átti í gær tal við Pál ^Ólafsson framkvæmdarstjóra og «purði hann um eitt og annað við- víkjandi togurunum og hinum al- mennu horfum. — Togararnir veiða nú allir fyr- Sr Vesturlandi. Ganga veiðar treg- lega, einkum vegna óhagstæðrar véðráttu. þeir veiða ailir í ís um þessar mundir, nema vestfirsku tog- ararnir þrír. Verð á ísfiski í Bngland hefir vffrið heldur dauft undanfarið, þó ekki afleitt. — Hvernig er verð á verkuðum fiski og saltfiski? — Saltfisk er lítið boðið í um þ'essar mundir, það jeg til veit. ifað er eins og enginn vilji eiga iÍ&nn. Verð á verkuðum fiski er fallandi. Nokkrar birgðir eru í landinu af verkuðum fiski og hyrfur með sölu ekk[ góðar. — Hve lengi veiða togararnir í ís ? — Svo lengi sem frekast er unt líklega allan febrúar og mikinn Iduta af mars. Eins og nú horfir við munu menn draga það í lengstu lög að fara á saltf isksveiðar. I mars veiðíst altaf mikið af iipsa. Sem stendur er svo lágt verð á upsa að ekki er viðlit að það borgi sig að taka hann í land til verkunar, ekki síst meðan sama verkakaup helst og jiCi er. — Hvernig horfir það mál nú. ~Jívaí5 líður samningunum við Dags- brún og verkakvennafjelagið Fram- sdfen. — Fundir eru haldnir við og við eti þar gengur hvorkinje rekur. — *Haldist þetta sama kaup og er við fiskverkun og vinnu við skipin í hofn er útgerðin neydd til þess að halda togurunum sem allra lengst á ísfiskveiðum í ár. Verður þá eigi veitt í salt nema besta hluta vertíí)- arinnar. Flugleiðangur Dana til Japain. HMM Fyrir nokkru síðan ritaði Matt- hías" Einarsson læknir rækilega grein í „Læknablaðið'', um sýk- ingarhátt sullaveikinnar. — Hún berst eins og kunnugt er með bandormaeggjum, sam ganga nið- ur af hundum og komast á ýms- an hátt ofan í meltingarfæri manna. Allir hafa því talið, að öll Eins og getið var um hjer í blaðinu fyrir skömmu, hafa tveirj hættan stafaði af hundunum. danskir * flugmenn ásett sjer að fara í flugleiðangur alla leið til I' Nú er sullaveiki hjer á landi Japan'. Á myndinni eru þessir 2 flugmenn, Botved og Herschend tío"ari á komi11 en körlum, en svipuð tala og áður hefir Arerið. Ára bátar byrja ekki róðra fyr en í hrif Locarnosamninganna eru far- in að færast austur á bóginn. — Hver veit, nema þeir verði þess I mars, að netavéiðar hef jast valdandi, að skifti Rússlands við hin i-íki álfunnar vaxi og fari fram eftir þeim alþjóðareglum, er Sovjetstjórnin hingað til hef- Bi^gnr? Eins og kunnugt er, ir virt að vettugi. heflr 0lafur Frið™ksson geymt m g nokkra refi í vírgirðingu suður á melum. Fyrri mánudagsnótt sluppu flestir refanna út. Nokkr- um þeirra náði Ólafur aftur, em 20 vantar. Búast má við, að þetta verði hinn versti bitvargur mef vorinu; því venja er það, a$ sleppi refir, sem aldir hafa veril upp með mönnum, þá verða þeir hinir skæðustu dýrbítir. Sullaveiki og ull. liðsforingjar. Á myndinni er afmörkuð hin fyrirhugaða leið þeirra suður um Evrópu og Suður-Asíu til Japan. Leið þessi er 40,000 kílómetrar. 1 AUSTURÁTT. Flestum mun bera saman um, - að Locarnosamningarnir sjeu grundvöllurinn, sem friðurinn og samvinnan í Evrópu framvegis verður að byggjast á, að þeir meira að segja sjeu nægilega trattstir til að standast hvers- konar árás, bæði innan álfunnar og utan. Það er nú svo, að í fögnuðin- um yfir jafn gleðilegum atburði og þessum, gleyma menn ann- nxörkum. eða takmörkum þeim, er hverjum sigri, hverri gleði eru sett. Locarnosamningarnir eru vitnisburður um bestu hvatir margra ágætra stjórnmálamanna ©g framtakssemi þeirra, andinn, aem ríkir í samningunum,v mun eiga greiðar götur um mestan feluta Evrópu. En þegar kemur að landamær- wm Kússlands bregður við. Þetta er farið að verða mörgum ljóst, þótt ekki sje liðinn langur tími ttííðan samningarnir voru undir- skrifaðir. Við landamæri Búss- lands blæs á móti þeim kuldi þeirrar þjóðar, eða rjettara sagt þeirrar stjórnar, sem sagt hefir «ig úr fjelagsskap Evrópumanna. Þetta mun seinka viðgangi áhrifa —'^^mrunganna. Fásinna er að hafna þeim sannleika, að það væri bæði Rúss- landi og hinum öðrum þjóðum Evrópu fyrir bestu, að bönd þau, sem ríkin eru tengd með samn- ingunum næðu einnig til Rússlands. Eins og kunnugt er, miða samningarnir meðal annars að takmörkun vígbúnaðarins. Til hvers er að tala um þetta á með- an Rússar fara sínu fram, snúa bakinu að Þjóðabandalaginu, og kalla Locarnosamninginn bragð á móti sjer? pað hafa staðið út- drættir úr greinum í rússneskum blöðum í ýmsum þýskum blöðum um Locarnosamningana. í öllum þessum greinum hefir samning- unum verið andmælt. Ætlast er til, að samningarnir styðji að því, að samgöngur og hverskonar skifti milli þjóðanna gangi lið- legar og verði áreiðanlegri en verið hefir. En til hvers er að tala um full- komið jafnvægi í verslun og hvers konar viðskiftum í Evrópu, á meðan að utanríkisverslun Rúss- lands er í höndum fámennrar klíku, sem byggja vill þjóðlífið á grundvallaratriðum, gerólíkum þeim, sem tíðkast annarstaðar? Vestur- og Miðevrópa þarf á verslunarsambandi við Rússa að halda, og það mundi Rússum ómetanlegt gagn, ef viðskiftin við 'hin ríki álfunnar kæmist í sama eða ennþá betra horf, en fyrir styrjöldina miklu? Er nú nokkurt útlit fyrir þetta? Sumt sem gerst hefir í Rússlandi síðustu árin er ótvíræð sönnun þess, að kerfi Bolsjevismans hef- ir verið of þröngt, enda mundi það hafa kyrkt lífið úr þjóðinni, ef alt hefði farið með þeim hætti, sem til var ætlast í byrjun. Það er alkunn'a, að Sovjetstjórnin sá sjer þann kost vænstan, að fá mönnuap. aftur í hendur eignar- rjett sinn að meira eða minna leyti. Sjerstaklega gildir þetta um bændur, en á þeim hvílir velferð Rússlands. 1 raunog veru hrundi með þessari tilslökun ein af meg- inkenningum bolsjevismans, og Nýársræða dr. Prince. Frá þv£ er skýrt í tilkynningu frá sendi- herra Dana, að „Berl. Tidende" segi frá því, að Daventystöt- in, sem senda átti ræðuna út, haH: ekki getað heyrt til Lyngbý- stöðvarihnar, er til átti að taka. Símslit urðu á nokkrum stöí- þetta er öfugt í öðrum löndum. Telur M. E., að þetta stafi lík- lega af því, að bandormaegg loðij^m í ólátaveðrinu síðasta, þar ft í ull kindanna, sem konur hand- meðal til Vestfjarða. .Skeytasam- leika frekar en karlar, t. d. við Dand er þó notandi, en talsam- bæklingnum hefir birst í þýskum ullarþvott. Hann heldur því, að band mjög ilt og jafnvel ómögu- blöðum. Trotsky dregur enga dul talsverð hætta stafi af ullinni. á, að bolsjevikar eigi erfitt með að stemma stigu við tilraunum Jónas frá Hriflu er að söga Það er erfitt að vita vissu sma um það, hvort þessi tilgata sje einstaklinga til að ráða sjálfirj rjett. Eina leiðin er að rannsaka farinn að skrifa í Alþýðublaðiðr verkum sínuin og eignum sínum óþegna ull, leita að bandormaegg- kjánalegar smágreinar, sem þar og sölu og kaupum á þeim. Rússneska stjórnin hefir ótak jum í henni, en það er ekki að birtast við og við, í sama stíl off því hlaupið, vegna þess að eggin hínar alkunmi smágreinar er markað vald yfir fjórum fimtu'sjást ekki með berum augum. jhann skrifar í Tímann við og af allri iðnaðarframleiðslu, 95% Nú hefir Skúli Guðjónsson, vi8, og gert hafa honum mesta- af verslunihni við útlönd er í höndum hennar, en bændur eru að mestu leyti aftur orðnir sjálfs sín ráðandi,' og Trotsky er svo hreinskilinn að kannast við, að bændur sjeu byrjaðir að safna sjer fje. Þessar og læknir, tekist þetta verk á hend- minkunina. Yfir 30 voru þeir bændurnir í ur af eigin hvötum, og hefir ritað grein um rannsókn sína í „Biblio- thek for læger." Fjekk harin ull Þykkvabænum, sem sögðu sig úir senda að heiman, en eggjaleitin Kaupfjelagi Hallgeirseyjar nú varð erfið, því leita varð fyrst að fyrir áramótin. „Bændurnir töldtr nýtilegri rannsóknaraðferð. Þetta ^ flafa tapað mjög miklu á við- tilslakanir tókst, en niðurstaðan varð sú í skiftunum við kaupf jelagið, o$ Sov-' >etta sinn' að en^n e^ fcradust mnn Það satt vera > se-ir x br^efi kynnu að benda í þá átt, jetstjórnin ætli smámsaman að breyta um stefnu, í þeim tilgangi að nálgast hinar Evrópuþjóðirnar. Og nú er sem sje algjörlega úti um þá miklu von Bolsa, að heims- byltingin skyldi hef ja göngu sína í Mið-Evrópu. Það dettur engum lifandi manni í hug lengur, ekki einusinni Bolsum sjálfum, að rauði fáninn byrji sigurför sína um heiminn á þéim stöðum um miðbik álfunnar, er Bolsar höfðu augastað á í fyrstunni. Rússneski utanríkisráðherrann, Tjitsjerin, hefir verið á ferðalagi í ýmsum löndum álfunnar upp á síðkastið, og er nú sem stendur í Frakklandi. Sagt er, að hann sje að leita fyrir sjer um nánari samvinnu við ýms ríki en verið hefir. Hann hefir átt tal við Bri- and um þetta, og hvað ætla sjer til London í sömu erindagjörð- um. Ekki er ósennilegt, að Loear- nosamningarnir hafi gert Sovjét- stjórninni órótt innanbrjósts. Hún sá, að nú rjettu sigurvegararnir þeim sigraða vinarhönd. Sundr- unginni í Evrópu var visað á bug. Þar var ekki um auðugan garð að gresja lengur. Sovjet- stjórnin gat ekki dulið vonbrigði sín yfir, að nú var Þýskaland sloppið út úr einangruninni, og sat við sama borð og hin stór- veldin. Ferðalag Tjitsjerins og ýmis- frá merkum bónda eystra. Gunnlaugur Briem, sonur Sig- ðar aðalpóstmeistara, hefir ný- lega lokið verkfrreðisprófi við síðan hefir verið slakað til í ýms-' legt, sem gerst hefir heima fyrir um gremum. Trotsky hefir nýlega gefið út bækling um þetta. Útdráttur úr í Rússlandi, bendir í þá átt, að nú sje Sovjetstjórninni farið að í ullinni. Sennilega er þetta ekkert úr- slitasvar, en vert væri, að gangaj . , , , * urðar aðalpostmeistara, hefir ný algerlega ur skugga um það, , ,.,_.* ._!.£_„*.•___x*.- -3s hvort nokkur hætta stafar af ull ,,,.„ .* * , , polyteknis'ka skolann í Hotn, me* eða ebki. Alt sem miðar aí pvi , . , . , TT , *•> M ,. , «•••_.• '* harri fyrstu emkunn. Hann Iagði að utrvma sullaveiki, er goðra . / . ,, , , sierstaklega stund a ratmagns- gialda vert; en mestu mun þo / tt*spoi gömlu ráðin skifta og hreinlæti á, s v eit aheimilunum. G. H. Frjettir víðsvegar að. Góður fiskafli hefir verið undarfarið á Eyja-!kenna Magnús Konráðsson, frá Vatni í Skagafirði tók verkfræðispróf við polytekniska skólann í Höfn. núna í janúar. Hefir hann sjer- staklega lagt stund á hafnarvirki. Fór Magnús í dag með islandi til Akureyrar. Hann ætlar a& við Gagnfræðaskólanm; firði, þegar á sjó hefir gefið. En nyrðra það sem eftir er vetrar„ beitulítið er nyrðra, Er aðeins til í staðinn fyrir Lárus Bjarnason. fryst síld og'er húnnotuð, engefst(Lárus er í Höfn og vinnur aM heldur illa. Róðrar eru aðeins stund útgáfu kenslubókar E eðlisfræði. aðir á árabátum. Iák Stefaníu Guðmundsdóttur- kom hingað á „íslandi", og verð- ur jarðað hjer eftir helgina. Á Skjálfandaflóa er og sagður góður fiskafli um þessar mundir, að því er símaö er frá Húsavík nýlega. Er fiskurinn sóttur þar á vjelbátum. . Mislingar hafa gengið undanfarið á Akur- Gylli, hinn nýi togari, sem ^leipnisfjelagið fær sjer, er nú um það bil að verða fullsmíðaður. Var farin á honum reynsluferð eftir mánaðamótin, og mun hana i, og hafa 3 börn dáið úr þeim. koma hingað undir þ. 20. þessa mánaðar. Við honum tekur Ingv- ar, sem var með Glað. En skip- stjóri á Gulltoppi verður Ólafur 1 Keflavík er vertíð byrjuð fyrir nokkru. Hafa verið farnir fleiri róíSrar þar pórðarson, úr Hafnarfirði. nú en í janúarmánuði í fyrra. Afli er heldur tregur, en það bætír úr, að aðeins aflast þorskur. 16 vjelbát- ar ganga til veiða 'úr Keflavík nú, þykja nóg um eínangrunina. Á-lfrá 14—20 tonn að stærð. Er það

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.