Alþýðublaðið - 04.10.1922, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 04.10.1922, Blaðsíða 1
Alþýðublaðið igss MiðvikudagÍKss 4. okt. 228 töl-bhi flígtsl sfmskcyti. Khöín, 3. okt. Frá Gfriftklandi. Frá Aþenu er simað, að Veni zelos h&fi svarað byltiagaaefadiaai, að haaa vilfi gera það sem haatt geti til sð frelsa föðurlaadið, ea að hsan geti ekki tekið þátfc í póííiik, og sé eina staðan, sem harm geti tekið, að verða auka. sendiherra hjá B.adamöaaum. Frá Tyrfejum. Frá Ko&stantinopei er sfmað, að tyrkneskt herlið hsfi haldið yfir Heliusund Kemal pascha kefir .kipið að kalla saman aila her skylda mena f Konstantiaopel. Reuters fréttastofa tiikynnir, að Angorattjórnia (stjóra Kemals) hafi skipað að stoðva alla framrás gega Koastaatiaopel, og Jafaframt farið fram á, að Bandamenu og •Grikkir verði burtu úr Þraklu, alt að* Mlfitífí. . Herforingjar Bandámanna og sendimean írá Kemal Pascha ætla «ð hittsst í Madania á fimtudag- ánn íanðbúnaíurinn og jafnaðarstefnan. í ölium löndum kcfir það verið verkaiyðurinn í borguuum og bej- unum, sem fyrstur hefir orðið til ,þ«S^- - a$* g'áagf* Mdilf öWrKF Jaíff aðaritnanna. öreigarnir í bo.gun um veitta þvl fyrst eftirtekt, að það voru þeitra hagsmuair, að fylgja jafaaðarstefauatti. öðru máli er að gegtm með bændurnar. 'Mnrgir hafa haldið þvi fram, að erfitt m_ndí werða að íá þá 'til þess, að aðhyilast skoðanir jafa aðarmaaaa vegaa þéis, að jafc- -ðar.tefn-'a væri ekki' þsirra hags- aiuna stefaa. Þeir væru íramlcið- •endur 0. s. frv. Þensar staðiiæfingar eru mikið bygðar á misskibiegi og ónógri þskkingu á itfaaði og starfshátt um bæada. Víð skulum aíhuga bændnstétt ina hie.zku, hvaða skilyrði erú fyrir hendi til þess, að hún geti gengið í flokk Jafnaðarmaana. l.lenzku bæadufáir eru flc-tir fátækir rxenn. Bústofa þeirra er ekki stærri en það, að átsarður inu af búinu gerir ekki betur en aægja tii allra n~uðsya!egustu þatfa Komi h«rður vetur eða slæmt sumar, eiga fslenzku bæadurair ávalt á hættu, að verða að miisa einhvern hluta 'af búsatofni sfnum og afi-iðiugia verður sú, að rekst ur busins ber sig ekki. Nú á siðustu árura hafa m]ög margir bæodur orðið að reka bií skap sinn raeð reksturshalia, sem bæði hefir komið af því, að fjír kreppa og dýrtið hefir gengið hér yfir iandið og eins það, aðbænd ur hafa ekki haft ástæour tilþess, að taka á móti hörðum vetrum og óhagstæðum sumrum. Ált þet'ta hefir orðið til þesi, að landbunaðinum hefir farið aftur á þeisum stðustu tfmum. H - • - - ¦¦¦¦> tj *>Í ''¦-••_ Aður en eg-fer Iengra útfþað, að lýsa ástandinu, eins og það er nú á meðal islenzkra bænda, þá ætla eg að benda á þau ráð, sem eg álíi, aðséuöruggust fyrir bænd urnar til þess að geta tekið á móti mismunandi góðum árstiðuoa. Það, sem helzt spitlir sumrunum fyrir bændum, er acnaðhvort gras- leysi eða óþurkar. Ur grasleysinu verður að bæta með því, að rækta betur tún og engi ea alment er gert aú. Það þarf beði að ötækks túaia og bera betur á þau. Á túa ætti helst aldrei að bera annan áburð ea for eða tilbúhm áburð. Reyaslsn er búin að BýEia það, að túa sem þannig er borið á spretta ávalt bstur ea tún seaa borinn er á venjulegur áburður, og jsfaframt er langtum minni hætta á þvl, að grasvöxtur bregðist á túsum sem eru slétt og vel borið é, —- Öii túa- þwfa asð verá ve! girt, nvo þaa iiéu hvorki beit.t aé troðin. A ailar engjar þarf að veita vatni, þar sem hægt er að koma því við og bera á þær Ifka, ssvo fram- arlega, sem nógur áburður ér ekki <, vatniau sjálfu. Á engjar, sem ekki er hægt %ð veita vatni á, þarf að flytja áhurð, þvf áburðár laust er varia hægt að búast við, að tún eða engjar geti sprottið. Á móti óþurkusum er hægt áð strfða með ýmsú móti, til dæmis með aukinni votheysgerð og Heiri ráðum, sem ékki er hér túm til að telja upp. Ea tii þess að koma öllum þetsum umbótum fram í landbúa- aðiaum þarf fyrst og fremst mikía fræðslu og mikía fjármuái. Eias og nu stáada sakir eigá bæadur m)ög erfitt méð að íá fé til þeis áð gera aauð-yalegaf ead- utbætur í búáaði Þó bankarair hér feafi lánað flsíri miljóair til vafasamra spekulationa hafa bæad- ur ekki getað fengið nauðsynleg' lán hversu vel sem þeir hafe get- að trygt þau. Úígefða?menu og braskarar í sjávarþorpunum hata ávalt verið iátnir sita fyrir bænd- um með lða. Alt hefilr þetta hjílp- að til þess að.._ gera afleiðiagar strfðsins sem erfiðastar fyrir bænd araar* eins og aanan verkalýð á þessu lahdj, svo hafa braskararn- ir fleytt rjómann af striti alþyðú- maaaa til landi og sjávár. Svo hafa bændurnír hver á fæí- ur öorum orðið að seljá stóreigna- mönnum' úr ReykjaviÍ og vfðar af landinu, jarðir sín&r vegna þe«s að þeir hafa ekki getsö feagið peninga á anaaa hátt, eada hefir búskapurinn geagið svo illa fejá mörgum bændum að þeir hafa selt bú sítt og'jarðir ..(!ufi þeir' áttþær) einhverjum, sem gera það má&ke að atvinau siaai a§ k&upa og selja. A þesaan hátt komast jarðiraar smátt og smátt, að mestu leiti i fárra maana heaáur, Þáð ér \ sjálfu aér mjög sk-ðlegt fyr»

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.