Spegillinn - 01.07.1955, Blaðsíða 21

Spegillinn - 01.07.1955, Blaðsíða 21
SPEGILLINN 165 „Þetta gefur einnig gúðar vonir“, sagði lögreglustjórinn. „Ég sagði yður strax, að smekkur og lyst fílsins gæti gefið góðar bendingar". Skeyti nr. 3: Taylorville, N. I., 8.15. Heylön hér í nágrenninu horfin. Sennilega étin. Er á gððu spori og þýt af stað. Hubbard. „Mér þykir hann leggja land undir fót“, mælti lögreglustjóri. „Ég vissi, að þetta er erfitt verk, en hvað um það, við skulum ná í hann fyrir því“. Flower Station, N.Y., 9.00 Hef fylgt sporinu 3 mílur vestureftir. Djúp, óregluleg för. Hefi hitt bónda, sem segir, að þau séu ekki eftir fíl, heldur séu þau holur, sem grafnar hafi verið fyrir trjám, meðan jörðin var frosin í fyrra- vetur. Vænti skipana. Darley. „Sjáum til auðvitað hefur hann hitt einhvern bandamann þjófanna. Nú fer það að stíga", mælti lögreglustjóri. Síðan las hann fyrir eftir- farandi skeyti til Darleys: „Takið manninn fastan og þvingið hann til að gefa upp nöfn félaga sinna. Haldið áfram — vestur að Kyrra- hafi, ef nauðsyn krefur. Blunt, lögreglustjóri". Næsta skeyti: Coney Point, Pa., 8.Ó5 Skrifstofa gasstöðvarinnar hér brotin upp og ógreiddum gasreikn- ingum fyrir þrjá mánuði stolið. Er kominn á spor og fylgi því. Murphy. „Guð minn góður“, æpti lögreglustjóri, „etur hann líka gasreikn- inga?“ „Já, hann gæti gert það í misgripum", svaraði ég, „en hann getur ekki lifað á þeim — ekki einum saman“. Næst kom eftirfarandi skeyti, sem var býsna spennandi: Ironville, N.Y., 9.30 Nýkominn. Þorpið í ótta og skelfingu. Fíllinn fór hér um kl. 5 í morgun. Sumir segja, að hann hafi farið til vesturs, sumir til austurs, aðrir til iorðurs og enn aðrir til suðurs, en allir segja, að þeir hafi ekki haft tíma til að talca nákvæmlega vel eftir því. Fíllinn drap einn hest, og hefi ég náð mér í flykki af honum, til að létta mér leitina. Drap liestinn með rananum, og eftir högginu að dæma, hefur fíllinn verið örvendur. Eftir því að dæma, hvernig hrossslcrokkurinn lá, liefur fíllinn haldið í norðvestur, í sömu stefnu og jámbrautin til Barkley liggur. Er liálfum fimmta tíma á undan mér, en ég þýt af stað á eftir lionum. Hawes. Ég rak upp gleðióp. Lögreglustjórinn var jafn óhreyfanlegur og skurðgoð. Hann hringdi bjöllunni rólega. „Alaric, sendu Burns kaftein hingað". Burns kom. . ' „Hvað marga menn höfum við tilbúna?" „96, herra“. „Sendið þá norðureftir, tafarlaust, og látið þá snuðra með Berkley- járnbrautinni, fyrir norðan Ironville". „Já, herra". „Látið þá fara með mestu leynd. Undir eins og fleiri losna, hafið þér þá tilbúna“. „Já, herpa“. „Út“. „Já, herra". Þá kom eitt skeyti enn: Sage Comers, N.Y., 10.30. Nýkominn. Fíllinn fór hér um kl. 8.15. Allir hafa flúið úr bænum, nema einn lögregluþjónn. ' Að því er virðist, hefur fíllinn ekki slegið til lögreglumannsins, hedur til Ijóskersstaurs, en hitti báða. Hefi náð í flykki af lögregluþjóninum til sannindamerkis. Stumm. „Nú, þá hefur fíllinn vent vestur á bóginn“, mælti lögreglu- stjóri. „En þá sleppur hann ekki, því að mínir menn eru þá á hverju strái“. Næsta skeyti hjóðaði þannig: Glover’s 11.15. . Nýkominn. Þorpið yfirgefið af innby'ggjendum, nema sjúklingum og gamalmennum. Fíllinn farinn fram hjá fyrir þrem stundarfjórð- ungum. Anti-templardþingið sat á rökstólum, og fíllinn rak ranann inn um gluggann og gusaði vatni úr þrónni yfir þátttakendur. Sum- ir drukku það, og eru dánir, aðrir drukknuðu. Spæjaramir Cross og O’Shaughnessy voru á leið gegnum borgina, en fóru suður eftir og á mis við fílinn. Allt umhverfið í dauðaskelfingu og fólkið flýr hús sín. Hvert sem menn fara, hitta þeir fílinn, og margir liafa látið lífið. Brant. Ég hefði getað grátið fögrum tárum yfir allri þessari viður- styggð eyðileggingarinnar. En lögreglustjórinn sagði að eins: „Eins Og þér sjáið, erum við vel á vegi að umkringja hann. Hann veit sýnilega af því, og er að færa sig austur á bóginn“. En við áttum eftir að heyra fleiri hroðafréttir. Næst kom svo- látandi skeyti: Hoganport, 12.19. Nýkominn. Fíllinn fór liér um fyrir hálftíma, og vakti æsingu og skelfingu. Æddi um göturnar — tveir pípulagningarmenn urðu á vegi hans; drap annan, hinn slapp. Almenn sorg. O. Flaherty FYRR EÐA SÍÐAR MUNU ÞVÍ- TIDE þvær hvitan þvotr bezt og haitr endist lengur. riDE Þvær öll óhreinindi úr ullarpvott- inum. TIDE þvær allra efna ber.t LJM VÍÐA VERÖLD ER TIDE MEIRA NOTAÐ HELDUR EN NOKKUÐ ANNAÐ ÞVOTTAEFNI

x

Spegillinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Spegillinn
https://timarit.is/publication/349

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.