Spegillinn - 01.02.1959, Side 11

SPEGILLINN
35
HEILSUFARSKVÆÐI
Nú líður mér illa,
— lasinn er ég;
margskonar kvilla
merki ber ég.
Um allan skrokkinn frá skalla að il
mér finnst ég alls staðar finna til.
Þessi andskoti birtist í ýmsum myndum;
— fjölbreytnin er með ólíkindum:
í vindverkjum sterkum,
vondu kvefi,
ræmu í kverkum,
rennsli úr nefi,
svo er þrálátur hósti
og þyngsli fyrir brjósti,
en beinverkir þjaka baki og fótum,
og það brakar í öllum liðamótum,
þar grasserar sem sé gigtar fjandi,
sem almennt er talin ólæknandi;
þá er sljóleiki í augum,
en slappelsi á taugum,
og svo þessi eilífa svfja,
eða sárindi innan rifja,
og óþægindi í einhverri mvnd
ofan, nei, líklega neðan við þind.
Yfir höfðinu er þessi þráláti svimi,
en þreyta gagntekur alla limi;
og loks fylgir þessu litill máttur,
óreglulegur andardráttur,
bólginn langi og blásvört tunga,
bronkítis í hægra lunga,
svo safnast á skrokkinn skvapkennd fita,
þótt ég skeri við nögl hvern matarbita,
og í sjö vikur hef ég, segi og rita,
sofnað með köldu og vaknað með hita.
Samt hefði ég aldrei unphátt kvartað,
ef lasleikinn væri ekki lagstur á hjartað,
þar hef ég nú orðið stöðuga stingi,
sem stafa af brjáluðum blóðþrýstingi.
— Og lon og don
hjá læknum er ég,
með litla von
frá læknum fer ég;
þeir hella yfir mig heilræðabulli,
og ætlast til þess, að í desílítrum ég drekki
svakadýr meðul, er samlagið borgar ekki.
Já, lítið er gagnið
að geislum, bökstrum og sprautum
við svona fjölbreyttri
vanlíðan og þrautum.
Það ber helzt við, að mér batni á köflum
af brúnum skömmtum og magnyltöflum:
Og þó . . . .
Já, batni mér snöggvast í baki og fótum,
þá versnar mér um leið í liðamótum
og verði eitthvert hlé á vonda kvefinu
þá vex að því skapi rennsli úr nefinu,
og réni \im stund hinn harði, þurri hósti,
þá hundraðfal^ast þvngslin fyrir brjósti,
ef augnablik tók fyrir iðraverk slæman,
þá óx sem því svaraði kverkaræman,
ocr hði mér snöggvast eil'tið betur í augunum,
þá vex um helming vanlíðanin á tauganum,
og dvíni augnablik aðkenning hiartastingsins,
þá magnast óðar brjálæði blóðbrýstingsins.
Og bess vegna er ég á eilífum hlaupum
til sérfróðva lækna og í Ivfjakaupum.
— Já. útlitið er ekki gott;
écr boli hvorki þurrt né vott,
það er að segia fæði,
og friðlaus af fiörefnaskorti
til fróunar mér ég orti
langt og kvalafullt kvæði.
Baui.
hafa jafnan túlka við hendina, sem
geta þýtt nafnið fyrir þá. Eiga þeir
í þessu skyni að vera á sífelldum
hlaupum milli þessa staðar og
City Hotel, sem bráðlega mun rísa
í Vesturbænum.
Samfara öllum þessum nýjung-
um á verzlunarsviðinu hafa menn
réttilega fundið, að í svona fínum
búðnm, eins og hér eru sem óðast
að rísa af grunni, dugar ekki að
hafa einhverja dóna við afgreiðslu,
sem snyrta á sér neglurnar meðan
þeir afgreiða gestina. Með glöggt
auga fyrir þessari þörf ætlar
Sambandið nú að setja upp náms-
skeið fyrir afgreiðslufólk uppi í
Bifröst, þar sem búðarfólki verði
kennd prótókollhæf kurteisi og
önnur hofmennska. Tvennt veldur
þó nokkrum kvíða hjá forstöðu-
mönnum þessarar lofsverðu nýj-
ungar. í fyrsta lagi koma fáir í
Bifröst til að kaupa og í öðru lagi
þykir vafasamt, að nógu margir
fáist, sem telja sig hafa nokkru
við sig að bæta í viðskiptakurteisi.