Fálkinn - 28.11.1947, Blaðsíða 10

10
F Á L K I N N
YNCtffU
b&f&N&URKIR
Fiskveiðar — og aðrir leikir i jólafríinu
Áður en leikurinn byrjar, verður
þú að klippa 10—15 mismunandi
fiska út úr pappa. Þeir mega bæði
vera litlir og stórir. Siðan skaltu
lita þá með ýmsum litum, og að
síðustu skaltu skrifa á þá, hvað
þeir eru þungir. Siðan skaltu fela
þá í herberginu.
Að þessu loknu er óhætt að kalla
á krakkana og leyfa þeim að fara
að veiða. Eftir 5 mínútur er veiði-
tíminn liðinn. Þá hætta krakkarnir
veiðum og koma til stjórnanda leiks-
ins með veiði sína — það er að
segja þá fiska, sem þeir liafa fund-
ið — tii þess að láta hann reikna
út, hve mörg kíló þau hafi veitt.
Sá, sem hefir fengið mest að þyngd,
fær að fela fiskana i næsta skipti.
Ef til vill hefir sá, sem fæsta fisk-
ana fékk, feng'ið flest kíló, því að
þyngdin er aðeins komin undir því,
sem stendur á fiskunum. Það er
skemmtilegast að hafa minnstu fisk-
ana þyngsta, af þvi að verst er að
l'inna þá, og stærstu fiskana léttasta,
svo að sá, sem sér á sporðinn á
stórfiski og ætlar sér að krækja i
feitt, verði súr á svipinn, þegar
hann sér 100 grörnrn standa á hon-
um.
Góður pantleikur.
Aliir þeir, sem ætla að vera með,
safnast saman í eitt herbergi og
eru látnir segja sögur hver á eftir
öðrum. En sögur þessar eru þannig,
að viss orð eða orðlduta má ekki
segja. Hugsum okkur t. d., að ekki
mætti segja „—ja“. Sagan gæti svo
t. d. verið á þessa leið: Seinasta
daginn fyrir jól fáum við alltaf að
gera hvað sem við viljum í skólan-
um. Kennarinn les upp jólasögu, og
á töfluna er teiknuð jólamynd. Það
er mikil ánægja ........
Hér grípa hlustendurnir fram í
fyrir þeim, sem segir söguna, því
að i orðinu ánægja kemur fyrir
endingin „ja“, sem ekki mátti segja.
Sögumaðurinn verður þá að leggja
fram pant.
Síðan tekur næsti við og segir
sögu, og svo koll af kolli, uns allir
eru búnir. Þá hafa allir tagt fram
pant, og siðan má dæma eftir þeim.
En það verður að athuga við
þennan leik, að ef sögurnar eiga
ekki að vera leiðintega langar, þá
verður að segja þær fljótt, og sögu-
maður má ekki liugsa lengi um
hverja setningu, áður en hann segir
hana. Einnig verður að velja þau
orð eða þá orðhluta, sem oft koma
fyrir í daglegu tali, svo að mönn-
um verði gjarnara að brjóta regl-
urnar.
Mús.
Mús er ágætt jólaspil. Það er
spilað með hnetum, karamellum
eða einhverju slíku. Hneturnar eru
lagðar á borðið á við og dreif. Einn
þátttakandinn er sendur út, og á
meðan ákveða hinir, hvaða hneta
eigi að vera mús. Svo má kalla
hann inn aftur. Hann byrjar að
taka af hnetunum, og meðan hann
ekki snertir við „músinni“, má
liann halda áfram að fá sér hnet-
ur. En um leið og hann tekur „mús-
ina“, hrópa liinir: „Mús“! — og
þá má hann ekki taka fleiri.
Svo fara liinir út einn á eftir
öðrum. Ný „mús“ er ákveðin, og
aht liið sama endurtekur sig. Þetta
er skeinmtileg aðferð til þess að
miðla jólasælgætinu.
Vænn fiskur.
Eftirfarandi frásögn sýnir, að
menn höfðu gaman af ýkjusögum
í fornöld ekki síður en nú. Sagan
segir frá því, að Alexander mikli
lét sökkva sér niður i sjóinn í gler-
krukku. Þar sá hann fisk, sem var
svo stór, að hann var þrjá daga og
þrjár nætur að synda fram hjá
honum, og synti fiskurinn þó hart.
Drekk^ COLA
Spiir DXyKK
Buinn að höcjgva í eldinn.
— Seyðii mér, Valdimar, hvað
hefir sú slúlka, sem ég hefi ekki
framar?
— Eg æila að regna að veiða flug-
fiska.
AFLO€ÍAHA«ÍI«íll
15. „Jonny“ barðist þannig, að
Pantanarnir höfðu aldrei séð neitt
])ví líkt. Áflogatækni lians var ein-
stök í sinni röð af hana til að
vera. Það hafði líka kostað Hardy
langan tíma að kenna honum hana.
-— „Jonny" nolaði gogginn meira en
sporana, og það var þegar sýnt
livernig lyktirnar mundu verða.
Skyndilega náði liann taki á linakk-
anum á hana Musja. Höggið var svo
leiftursnöggt, að á augabragði iá
hani Musja marflatur á jörðinni
og gat engri vörn við komið.
16. Þá gerði Ilardy fyrstu slcyss-
una. Hann greip „Jonny“, svo að
liann dræpi ekki andstæðinginn.
Patanarnir æptu af gremju, þvi að
þeir vildu láta hanana halda áfram,
meðan nokkur máttur var eftir í
þeim. En Hardy taldi úrslitin þegar
vera auðsæ, og i augnabliksæsingu
hrópaði hann: „Jonny hefir jú sigr-
að, — liinn var alveg búinn að vera!“
En Hardy sagði þetta á ensku og
gleymdi nú að tala mál liinna inn-
fæddu.