Alþýðublaðið - 24.12.1922, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 24.12.1922, Blaðsíða 2
I ALÞYÐUBLAÐIÐ yeita ÞJóðverjum lin íyr eo skaða bótsmálið er útkljáð. Vrakkar stirðir. Frá Paríi er símað: Poíncaré hefir aagt við amesfska fregnrit ara, að Frakkar muni ekkl íeggja aeitt t aölurnar til hjálpar Þjóð verjum og ekki gefa eftir neitt aí ríttindam sínnm samkvæmt Ver- s&kvsamningnum. i Markið hríðfellnr aitnr. Frá Berlfn er símað, að gengi marksint hafi atórfalílð aftnr vegna ummæla Morgaas og Poincarés, Eystrasalti lokað. Frá London er sfrnað: „Timeu" rollyrðir, að belsivíkar ætli að kafla saman ráðstefnu tit þess að fá Eystrasalti lokað fyrir útlend nnx herskipam, ¦Yerðlaun Nansens tTÖíoldnð. Frá Krktjsníu ersímað.- Dansk- ur bófcaótgeíandi, Etfchsen, itefir Itvftíáldað fdðarverðlaua 'Nöbsls tii Nansens. .".''»' Hýr forseti í Póllandi. Frá Varsjá er símað: ÞJóðsam koman hefir kjörið sendiherra Pólverja f Landunum, Vojciesko vitoJ(?), til ríkisforseta. FramkTæmd á.stefiur fascista. Frá Róm er símað; Mussolini er byrjaðar að framkvæma steínu- 'skrá faicista. Samgöagumálaráð faerrann hefir Iagt fram sparnaðar- ráðagerðir um að ségja 60000 atarfsmaaaa upp, ítalfa á framveg ís að -'hafa tvo heri, hinn regfulega her og fáícistaliðlð með 70000 rassaa. Bandaríkjamenn og skaða- hætnrnar, . Bandaríkjamenn halda áfram að beita áhrifum sfnum á Norður- álfnþjððirnar f þá átt að fá skaða- bæturnar lækkaðar. Togararnir. Skuli fógeti ©g Belgaum eru nykomnir frá Eng- landi og lögðu út á veiðar i gær- kveldi. Ritf regn. HallgrimskTer. Urval úr iJóðumHalfgrfms Pét- urssonar.' Ssfnað hefir og búið nndir prentum Magnús Jónssoa. Kostnaðarm.: Stein- dór Gunnarssoa. Rvík. 1922. Féisgsprentsm. Hallgrímur Pétursson hefir orð- ið fslenzkri alþýðu ástfólgnari en nokkurt ann&ð skáld, er þjóðin hefir eignast Og jafnvel, þótt gera megi ráð íyrir því, að aðdáead- sm H. P. fari fremur fcskksaái m íjöfgaadi faér eftir, þá «san hanu enn þá eiga raiki! itök í hugum þjóð&rinnar. MifciJI fjöldi spakmæia Passfusálma lifk lengi á vörum m&nna hér á landi. — Sú var tíðin Og ekki langt tiSan, að a!!ar ÍJöidi greindati manna kunni mestafla Passíusáiass . staa- bókar. En þeim fækkar nú óðum, er kmnz heils sálms þefrfá," s^o, að þeir geti skiít þeim. Og fjöld- inn kann nú ekki.nema vers og vers á stangli. Ástæðan til þess, að Passíusálmarair hafa þokast ekki svo Iftinn spotta f gleymsko áttina, mun vera sú, að vfðast hvar er nú hætt að syngja þá. Menn fást naumast til að sýagja langa sálma til lesturs aú orðið. Söngur manna er að vfsu mikíu fegri og fullkomnari eo hann var fyrir nokkrum áratugum, en hann er minni að vöxtum. Það er sem menn syngi sð sama skapi minna sem þeir syngja betur, En áður sungu allir, er einhver hljóð höfðu, — sungu eins. ög fuglar loftsins, hver með síno nefi, hátt og hiip- urslaustl Og þá voru Passíasálra- ar sungnir á hverjum sveitabæ, að heita máttl, og vlðast hvar f kaupstöðum. — Sr. Magnús dócent Jónsson hef* ir gert tilr&un til að varna þvf að gulikorn H. F. haldi áfram að velta ofan eftir brekku þeirri, er llggur oían að Gleymskuhyl. Sala þess&rar bókar .mna sýaa það, hversu Hallgirími Péturssyni er unnað enn þi með þessari þjdð, — þótt hún sé &ð meitu hætt &ð syngj& sálma hans á föstu. Sr. Magnús Jónsson hefir lagt alúð við söfnunin&, enda virðist faoaum h&fa farið verkið vel úr hendi. Mun hann h&fa safn&ð í bók þessa flestu þvf, er fegurst þykir f kveðtkap Hallgrfms Pét- urssonar, or jafnvel einstaka vers- um, er hefðn ef tii mátt.missa sig, Þvf eins og knnnugt er, hafa- sum Ijóð hans fátt til sfns ágctía annað en það, að þau eru eftir H. P. Meðal þeirra má efalausl: telja fyrsta versið f kveri þessn. Fijótt á litið virðist það hafa máti missa sig, séð frá sjón&rmiði list- ar. En þegar að er gáð, sést að sr. M. J. hefir tekið versið til þesi að láta kverið byrja á lofgerð til haiíagíar þrenningar, eins og feaná;. iætur það enda á sams konar lof> gerð. Msð þéssu gerir hann bók> 'mz &í"- elcs konsr loísöngslagi. Frumtónn henaaf verðar þvi lof^- gsrð, stragin þrieinum guði. En hæstu tón&r „iofsöngsIagsinB* ero vers þau, er geta heitið Ktists- tlgaunarljóð skáldsins Þar - nær H. F. hæstum tónum úr hörpu !SÍssi, Kverið sýsií einkarljóst: að safnsndinn hefir gert sér far dís. sð skíSJs trúarlfí H. P; ógllt* ið þann skibing sinn ráða vali á stöku stað, þótt orkað geti íví- mælis um liatagildi. Þá hefir og sr. M. J. gert vel í því að iáta ekkí trúarskoðanir þetsa tfm& ráð& 'nokkuð um valið. Hailgrfmar Péturssön var barrD sinnar aidar og verður &ð vera það. Guðfræði hans var að vísu önnur en guðfræði margra !eið* andi manna innan kristninnar nú á timum. En hvað um það? Guð> fræðishugmyndir breytast mei hverjdm áratug að kalla má — og eíga &ð breyt&st. Það sem aú er nýtt á fyrir sér að verða gam- alt og úrelt og þoka fyrir ein- hverju enn þá Jiytra, er leiðir hugi manna enn þá lengra f átt- ina til hins sanna, fagra oggóða. Guðfræðihagmyadir liðiana alda ensem spor eftir slleitaadi manns- andann. Snm spdrin sýna okkur hvar hann hefir stigið þangt til jarðar, sökum þreytu og b'óUýala,, en önnur hvar hann hefir verið iéttstfgur, af þvf &ð eilffðarvonir hans og bjartsýni hafa nær þvi borið hann á höndum sér. ís= Ieazka þjóðin mnn eiga Passfu- sálmum meira að þakka eamarg. an grun&r. Þeir munu hafa orðiS til að blíðka huga hennar, Jafa- vel iþótt ekki verði sagt, að H. P. hafi kveðið í hana dug og dað*

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.