Nýtt kirkjublað - 15.11.1908, Qupperneq 6

262 NÝTT KIRKJTJBLAÐ ............. .... _
matar og |)jómistu heima á Munkaþverár-klaustri, svo lengi
sem hún lifði.“ Hún á að hafa kú, sem klaustrið á að ala
og geyma sumar og vetur „sem staðarins naut“, hefir hún
kálf og nyt undan kúnni. Hún fær og herbergi fyrir sig
„fornu baðstofu fyrir framan stóru baðstofu fyrir sitt pró-
ventuhús“.
Af þessu verður bæði ráðið að Jón þrestur Arason var
orðinn efnaður maður, og mikla sonarrækt sýnir hann við
móðnr sína aldraða, því að þessi aðbúnaður mun hafa verið
óvanalega góður.
Enginn vafi getur leikið á þrí að biskupskápan gamla
frá Hólum, sem geymd er á Forngripasafninu, er fengin sunn-
an úr löndum í biskupstíð Jóns. Ólafur Tómasson, sem áönr
var nefndur, kveður um dýrgripina þrjá, sem Jón gaf til
Hóla: Það var gullkaleikurinn „með gæzku smiðið dýra,“ er
stóð níu merkur, sem Danskir tóku og fluttu burt 1551. Þá
var það bríkin berlega, „flúruð öll með fagra list“, altaristaflan
þjóðkunna, sem enn er á Ilólum. Loks er það kápan. Um
hana kveður Olafur svo:
Skinandi var skrúðinn einn,
sem skenkti hann heim til Ilóla,
með flugeli’ allur fagur og hreinn,
flúraður í þeim skóla
sem langt i löndin er;
aldrei borið hefir annað slikt
enn fyrir sjónir mér,
veit eg fátt svo fólkið ríkt
að finni’ hans líkan hér.
Forngripavörður Matthias Þórðarson ætlar sér að fá
myndir af kápunni og lýsa henni nákvæmlega í riti. Dýrð-
lingamyndirnar á henni eru óviðjafnanlega fagrar. Baldýring-
in hefir lialdið sér ótrúlega vel. Mest hefir slitnað um axl-
irnar. Þar eru greinilega bætur, hafa tvær dýrðlingamyndir
gullsaumaðar, kliptar neðan af stólu-bandi eða handlíni, verið
festar á, þar sem mest er trosnuð baldýringin. Myndirnar þær
lítið stærri — eylitið lengri — en blöð í spilum. Stólan og
handlínið leggjast niður rneð siðbót, og fara forgörðum, en
kórkápan er áfratn notuð, sem biskupshökull, og varðveitist
því. Onnur þessi áaukna mynd er af Þorláki, nóg eftir af