Nýtt kirkjublað - 15.11.1908, Side 7

NÝÍT KffiKJtÍBLAfe.
stöfunum til að sýna það. Hin mun vera af Pétri postula.
Ekki hefðu þeir að upphafi verið samstæðilegir. Sinn er á
hvorri öxlinni, yfir gamla gullsaunmum.
Kórkápa Jóns Arasonar kom í góða þörf við biskups
vígsluna, og verður vonandi ófram borin við marga biskups-
vígslu á landi hér, og minnir hún þá jafnan ó gamla manninn.
I næstu heftum Fornbréfasafnsins kemur að skiftum
þeirra Jóns og Ognmndar biskups, og verður þá saga Jóns
Arasonar mjög svo ítarleg og fróðleg, að því er útgefandinn
doktor Jón segir.
irynjólfur lónsson frá Minna-Napi
varð sjötugur i haust 26. sept. Þann dag gáfu nokkrir
vinir hans austanfjalls og í Reykjavík honum staf. Stafurinn
var úr hvalbeini. Stefán Eiríksson hafði skorið hann, undinn
eins og náhvalstönn. Var handfangið drekahöfuð, en nafn
Brynjólfs með rúnaletri á hólkinum. Hólkurinn var úr hval-
beini, og ekkert útlent á stafnum nema efnið í brodd og veðra.
Séra Valdimar færði Brynjólfi á afmælisdaginn gaman-
samt heillaóskakvæði, og voru þar taldar allar listir Brynjólfs,
eri þær eru margar, sem kunnugt er, því hann er manna
fjölhæfastur. „Öðinn“ flytur mynd hans og æfi. (V. Br.).
Ritstjóri þes'-a blaðs óskar sínum gamla vini góðrar
heilsu og langra lifdaga, og að hann eigi enn óunnið nokkuð
gott og nytsamt.
íslenzku-keusliui við Wesley-luískólann.
Betur fer vonandi en á liorfðist — og íil var stofnað — með ís-
lenzku-kensluna við Wesley-háskólann í Winnipeg.
„Lögberg“ skýrir frá því (1. okt.) að stjórnarnefnd skólans hafi
átt fund með sér, er kirkjufélagið íslenzka sagði upp, og liafi nefndin
samþykt í einu hljöði að halda 'islenzku-kenslunni, engu síður, þótt
úli væri með samninginn við kirkjufélagið. Islenzkan er í orði og
á horði jafn-rélthá heimsmálunum, frönsku og þýzku.
Þetta eru miklar gleðifréttir að síra Friðriks Bergmann nýtur úfram
við háskólann, íslenzku-kensla hans við skólann verður bezta vörn
þjóðernis vors og lungu fyrir vestan haf.