Nýtt kirkjublað - 01.03.1909, Qupperneq 6

54 NÝTT KIRKJUBLAÐ
ant um að leita sér lœkninga, ef hún deprast; og enn hyggi-
legar þykir sá fara að, sem leitar sér ráða til að varðveita
hana meðan hún er heilhrigð.
Eru nú nokkur tök á því að fara likt að, þegar um ]>að
er að ræða að gæta þessarar áminningar Jesú: Gæt Jiess,
að Ijósið, sem í þér er, sé ekki myrkur? Er til uokkurs
að flýja, er geti þá læknað oss eða leiðbeint oss? — Já ; vér
eigum ávalt hann að, sem sagði; „Eg er ljós heimsins, hver
sem fvlgir mér, mun ekki ganga í myrkri, heldur liafa Ijós
lífsins.“ — Frelsari vor Jesús Kristur er læknirinn. Til hans
eigum vér að leita. Hann hjálpar oss vissulega til að varð-
veita Ijósið, sem í oss er, en verja-t myrkrinu. Ráðið hans
er þetta, að vér fylgjum honum, hugfestum orð hans og boð
og breytum eftir þeim.
Þegai' eigingjarnar hvatir sækja að þér og vilja blinda
Jiig, Jiá líttu til Jesú, sem lét lífið fyrir oss hræður sina, oss
til friðþægingar og hlessunar. — Ef aðrir menn ætla að beita
þig ofríki, til Jiess að fá þig til að víkja af götu sannleikaus
eða réttlætisins, þá líttu til Jesú, sem sagði: „Til þess er eg
fæddur og lil þess kom eg í heiminn, að eg skuli vitna um
sannleikann.“ Og hann vitnaði um sannleikann lil siðustu
stundar lífs síns, þó að hann yrði að láta líf sitt Jiess vegna.
Hvar sem vér sjáum hann, þí er alstaðar og ávalt svona
bjart Ijós sannleikans og sannfæringaritinar og kærleikans i
honum. Stattu því hjá bonum og bið Jjú hann að lýsa þér,
þá verður ljósið, sem í þér er, aldrei myrkur.
Ef andi mannsins er upplýstur og vermdur af kærleika
til guðs, kærleika til sannleikans og kærleika til föðurlands-
ins, þá er maðurinn einbeittur og Jiolgóður og sigursæll í
framsókninni til Itins sanna og góða. Ef hver einstakur þing-
maður lætur sér um það Itugað, að slíkt ljós og slíkur ylur
sé í honum, þá er fremur þess að vænta, að alþingi sé sem
heilskygnt auga þjóðarinnar, er líti eftir því, að alt, sem þar
er unnið, það sé unnið til gagns og blessunar föðurlandinu.
Alþing þuð, er nú hefst, er hið fyrsta vetrarþing. Þing-
setningin er flutt frá hinum ljósríkasta tíma. órsins, til þess
tíma, sem nálega er liinn Ijóssnauðasti. Það er ílutt frá
hlýjasta tímanum til hins kaldasta. — En þótt það sé vetrar-
þing, þá vonum vér, að engir hræðilegir skammdegisskuggar