Nýtt kirkjublað - 01.03.1909, Qupperneq 10

58 ^ NÝTT KIRKJUBLAÐ
enginn vegm- að gera þeim öllum úrlausn á þessu ári. Safn-
aðarkirkjur œltu að geta fengið alt j>að lán sem þær þurfa
sér til endurreisnar, og söfnuðum telst kleift að taka, úr sjóðn-
um og honum einum, og það mundi sjóðurinn geta veitl,
ætti liann yfir að ráða jrví fé sern honum ber að geyma lög-
um samkvæmt. Það skiftir tugum þúsunda fé sem enn er
ólieimt. I einu [iríifastsdæmi er það sem næst 20 þús., og
töluvert af því nýskeð komið inn í kaupfélagssjóð þar í hér-
aðinu.
Kirkjum er lánað gegn 4 af hundr., og hærri verða því
eigi vextir af inneign. Meðan vextir eru svo liáir sem nú
hafa verið um hríð, geta fjárhaldsmenn kirkna fengið hærri
vexti annarstaðar. En eigi má það standa fyrir framkvæmd
laganna. Og brótl getur farið svo að kirkjur fái hvergi meiiá
vexti af sjóðum sínum en í alm. Kirkjusjóði. til að eiga |)á
handbæra með alöruggri tryggingu. Hlutfallslégur ágóði var
árið sem ^eið 366 aurar af 100 kr., en þá voru óheimtir
vextir fullar 300 kr. Með þeim hefði ágóðinn staðið í 4°/0.
Til lengdar verður hvergi betri vaxtastaður en í sjóðnum á
fé sem altaf kann að þúrfa að grípa til.
Fái sjóðurinn til umráða alt jiað fé, sem honum ber,
getur hann ráðið yfir 20—30 j>ús. kr. á ári. Þá mætti veita
stóru lánin til langs tíma, og j)á helzt til að reisa steinkirkj-
ur, sem væru hitaðar og vátrygðar fyrir afarlágt iðgjald. Og
j)á gætu komið nauðsynlegar umbætur og breytingará kirkjum
vorum, bæði til prýðis og eigi síður lil stórgróða fyrir landið
í heild sinni.
Og þá hyrfu úr sögunni, vonar maður, innan langs tíma
J>essi hrapallegu fokslys.
Og })á kynnu — að minsta kosti í stað og stað — að
verða meiri félagsnytjar af kirkjuhúsinu, en nú gerast, og
kirkjan ga.‘ti orðið við J)að, sem forðum, betri og meiri mið-
stöð hius andlega félagslífs, á sínu svæði, en nú er hún víð-
ast að verða
Það er nú að verða svo, með vaxandi verkleikni í land-
inu, að steinkirkjur verða vart dýrari i fyrstu gerð, J)ar sem
steypuefnin eru góð fyrir. En viðhaldið á eftir ekki þriðjung-
ur. Ekkert land stenzt j>að, að sækja alt byggingarefnið að,
langa vegu,