Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 01.02.1958, Blaðsíða 1

Bjarmi - 01.02.1958, Blaðsíða 1
1,-2. tbl. Reykjavík febréar 1958 52. árg. Þegar ég naut þeirra einstöku forréttinda að geta heimsótt kristniboðssíöðina í Konsó á síð- astliðnu hausti var mér efst í hug að leyna að vera „augu og eyru" því fólki hér heima, sem hefur átt þátt í að senda þangað kristni- boða og styrkja þá síðan til starfs. Staðnum og stöðinni hefur ver- ið Jýsl í Bjarma. Þó var það mér seni opinberun — þegar bíllinn rarn inn á stöðvarsvæðið — hvernig Guð hefur þar svarað bænum sinna trúuðu heima á ís- landi og breytt gjöfum þeirra i starf að andlegri og tímanlegri heill nauðstaddra manna i heiðnu landi. Sjón er sögu ríkari. Kristniboðunum voru fluttar kveðjur að heiman og þeim valin yfifskrift úr upphafi Filippíbréf- ins: „Eg þakka Guði mínum í hverl skipti, sem ég hugsa til yðar og gjöri ávallt í öllum bænum mírium með gleði bæn fyrir yður öllum, vegna samfélags yðar um fagnaðarerindið •—" Kristniboð- arnir eru okkar dýrmætasía og iíærsta framlag til starfsins. Við höfum ríka ástæðu til að þakka Guði af hjarta fyrir þá alla — og biðja fyrir beim. Það sögðu mér tveir læknar í Eþiópiu, að meira reyni á líkamlegt þrek kristniboðanna en nokkur heima geli gert sér fulla grein fyrir. Hins vegar er þeim heitin sérstök náð í vandasömu verki, sérstakr- ar nálægðar Drotf-ins Jesú sjálfs. Það fær engum dulizt, sem til Konsó kemur. Kristniboðið er rekið með þeim hæ!fi, að hjá jafn frumstæðum þjóðflokki og Konsómenn eru vanlar i upphafi allt til alls. Fyrst og fremst hentugt húsnæði. Ólafur Ólafsson kristniboði: Cestiir í Konsó Stari'ið líður fyrir það ef dregst á langinn að koma því upp. Nú er miklum erfiðleikum bundið að byggja hús í Konsó, eins og kunnugt er af skrifum Felixar. Þar er mikill skortur á efnivið og svo alger vöntun á fagmönn- unt að leit er að þeim, er rekið heí'ur nagla, haldið á sög eða hefli. Því furðulegra er að tekizt hefur að reisa skóla, byggja hús, sem á að verða sjúkraskýli og hef ja smiði ibúðarhúss. — Það er eitt dæmið um nægjusemi kristniboðanna, að það var látið sitja á hakanum, íbúðarhús handa þeim byggt síðast. Enn er hvergi nærri séð fyrir þörfum starfsins i þessu efni, eins og skiljanlegt er. Verða kristniboð- arnir sjálfir ,til frásagnar um það. Daginn eftir að ég kom suður til Konsó •— hinn 29. sept. s.l. haust — vorum við boðin til kirkjuvígslu á norsku nágranna- stöðinni. Er hún á Gidolehálend- inu 50 km. fyrir norðvestan Konsó. Vegur þangað spillist aldrei svo, að hann sé ekki akfær. Nágrennið er báðum stöðvum til hagsbóta, þvi að l'angt er og stundum tímunum saman alófært til annarra kristniboðsstöðva. Mér var forvitni á að koma til Gidole. Þar starfar Birkeland kristniboði, sem hér var í heim- sókn i'yrir þremur árum, ákaflega traustur maður og starfi okkar velviljaður Og þar er nú í bygg- ingu sjúkrahús, sem vonir standa lil að starfrækt verði i samvinnu við fslendinga að einhverju leyti. í Gidole er starf að kristniboði um það bil hel'mingi eldra en i Konsó, með mannafla og muna jafnan tvöfalt eða þrefaty meiri en þar. (Haf a þó Norðmenn 6 aðr- ar síöðvar i Suður-Eþíópíu). —. Munur er því eðlilega mikill á svnilegum árangri starfsins á þessum tveim stöðvum, en sam- anburður þó lærdómsríkur. Um 500 manns, fólk á öllum aldri, tróðst inn i nýju kirkjuna i Gidole og tók þátt i vígsluat- höfninni. Fjölmargir komust ekki inn en sátu eða stóðu fyrir utan kirkjuvegg og fylgdusd með gegnum dyr og opna glugga. — Þetla fól'k var komið víða að. Sið- an vakning varð í Gidole fyrir eitthvað 4 árum hafa myndazt hópar kristinna manna á einum 100 stöðum í nágrenninu, en staiTið þó hvergi eldra en 8 ára. Þetta er lærdómsríkt og upp- örvandi. Hvað gelur ekki skeð i Konsó? Hvað er Guði ómáttugt? Ég saj* með þá hugsun eina. Viku síðar var ég á samkomu i Konsó. Hún var haldin í skóla- búsinu. Samkomugestir voru um 200 fullorðinna. auk barna. Mig minnir Felix segði mér, að þar hefði verið fólk frá 12 þorpum. Eq held að é.q hafi aldrei séð guðsþjónustugesti jafn fátæklega iil fara. Samkoman stóð allt að því helmingi lengur en venjuleg guðsþjónusta, en hefði gjarna mátt vera lengri eftir því að dæma hve seint fóikið var lil að rísa úr sætum og fara út. Hve margir þarna voru kristnir veit ég ekki gerla, eu víst er að flest- ir eða allir virtust reiðubúnir að verða það. Nokkuð er siðan bryddi á vakningu meðal fólks á Konsóhálendinu, með svipuðum hætti og orðið hefur i Gidole. Þeir, sem minnast kristniboðs- ins i Konsó í bæn, þurfa að biðja þess öllu öðru framar, að Guð veki sér þar upp votta og gefi kristniboðunum — sem ekki sjá franiúr aðkallandi störfum á alla vegu — fleiri samverkamenn. Það er íurðulegt að þegar á öðru ári barnaskólans i Konsó eru nemendur 70—80, hafa þó Konsómenn engan skilning á þörf barnafræðslu í skólum. Þarna er þegar stór hópur ungmenna und- ir sterkum áhrifum lifandi trú- ar og góð von um að þaðan megi vænia hæfra samverkamanna. — Þrír efnilegir piltar hafa verið sendir til framhaldsnáms i Gi- dole. Þegar Norðmenn hófu krilstni- boð i Suður-Eþíópíu, að tilvisun og með fullu samþykki Haile Se- lassie keisara, setti hann þau skil- yröi ein að þeir starfræktu skóla og sjúkraskýli á stöðvum sínum. Hann vissi þörfina á þvi manna bezt. Landlæknirinn í Addis Abeba sagði mér, að í Eþíópíu væri nú einn læknir á hverjar 200 þú's. manna, en íbúar væru 15 miiljónir. Hlutfallið er langóhag- sía-ðast í suðurhluta landsins. Það gefur að skilja, að hjúkran- Adane, pilturinn, sem oft hefur verið nefndur í bréfum Felixar, er að steikja smásteik á pönnu yfir hlóðum í kofa sínum. Smá- steikin er aldrei soðin. Galla gröf. Margs konar líkneskj- ur úr tré eru reistar á gröfunum og segja þœr oft eitthvað um hinn látna, venjulega atriði, sem halda eiga heiðri hans á lofti. Kristniboðsbifreiðin nvmur staðar á ferð sinni um hérað.ð og þyrp- ast landsbúar að. Drengurinn með kollhúfuna var heimavistarnemi í fyrra, en er nú giftur. Felix Ólafsson, kristniboði, að vinnu. Hann er að búa til lás á efri ramma (loftramma). Hamar- inn og sporjárnið eru gjafir frá kristniboðsvinum.

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.