Valsblaðið - 24.12.1959, Blaðsíða 19

VALSBLAÐIÐ
15
Hermann Hermantisson:
Heyrt og séð í Rínarlöndum
Hinn 4. september lá leið min og
konu minnar til Hamborgar, áleið-
is til Miihlheim í Ruhr, þar sem
hinn gamalkunni þjálfari og Ev-
rópufrægi markvörður Fritzt
Buchloch beið okkar. Hann heim-
sótti okkur í fyrra ásamt konu
sinni, og nú ætluðum við að kynn-
ast þýzkri gestrisni eins og hún
getur bezt verið.
Við flugum til Hamborgar og
dvöldum þar í tvo daga, en fórum
síðan með lest til Essen, þar sem
Buchloh beið okkar. Frá Essen til
Muhlheim er aðeins 20 mínútna
keyrsla, en þar var okkur tekið
tveim höndum, og ekki minna en
tvö heimili sáu um okkur fyrsta
kvöldið, en félagi Buchloch, Brau-
ckmann, kom með þeim hjónum til
íslands s.l. sumar og vildi ólmur
að við kæmum einnig til sín fyrsta
kvöldið í Rínarlöndum. Við nutum
í ríkum mæli gestrisni hins nýríka
Rínarbúa, er svo nokkrum dögum
síðar bauð okkur með sér í „Benz-
anum“ til Hollands og reyndist
okkur hinn bezti félagi.
Einn daginn fór ég með Buch-
loch til Gelsenkirchen, en þar er
„Schalke 04“ völlurinn, en Schalke
04 er eins konar „Arsenal" Þýzka-
lands, félagið sem allir líta upp til
fyrir hvað þeir áttu alltaf frum-
kvæðið í nýtízku knattspyrnu og
svo sjálfri félagsuppbyggingunni.
Þeir hafa verið sex sinnum Þýzka-
landsmeistarar, og fyrirmenn
þeirra, Fritz Szepan og Ernst Kuz-
zora, löngu kunnir um alla Evrópu
bæði sem leikmenn og uppbyggj-
endur. Ég var kynntur Szepan en
hann er vefnaðarvörukaupmaður
— nálægt hinum geysistóra velli
— og er þar vel staðsettur. Szepan
var fyrirliði þýzka landsliðsins í
fjölda leikja og lék einnig með eft-
ir styrjöldina meðan verið var að
byggja knattspyrnuna upp að nýju
Hann er nú 52 ára, ljóshærður, blá-
eygður charmör, sem á vart sinn
líkan í þýzkri knattspyrnusögu.
Szepan spurði strax, er hann vissi
að ég var frá íslandi, hvort ég
kannaðist við Guðmundsson. Al-
bert hafði þá leikið á móti Schalke
04 með frönsku liði 1951 og sigrað,
og mundi Szepan vel eftir tækni
Alberts og spurði mig hvort ég
hefði verið eins, ég fór allur hjá
mér — sagðist hafa sungið fyrir
Páfann og spilað á fiðlu í Hildis-
heim fyrir 3 árum með „Val“ sæll-
ar minningar og væri 10 faldur
Islandsmeistari. Hann sagðist
skilja það ef ég hefði haft mann
eins og Albert fyrir framan mig.
Buchloch hló mikið af samtalinu;
ég var nú leiddur í gegn um allt
félagsheimilið sem er upp á hið
allra fullkomnasta með læknisstof-
um og gufuböðum og yfirleitt allt
gert leikmönnum til léttis að ná
árangri í knattspyrnunni. Yfir-
maður þessa fyrirtækis heitir Kal-
wiski, frægur innherji og einkar
viðfelldinn náungi. Að endingu
fékk ég stóra bók er gefin var út
í tilefni af 50 ára afmæli Schalk
04 með áletrun allra helztu meist-
aranna. Ég þakkaði mikið fyrir
þetta allt saman, það var stór dag-
ur í skemmtilegu sumarleyfi að
kynnast „Schalke“ en þeir eiga
eins og fyrr er sagt merkilega
sögu í árangri þýzkrar knatt-
spyrnu og má mikið vera ef kenn-
ari okkar, Reidar Sörensen, er
dvaldi þarna á næsta leiti, eða í
Köln 1930, einmitt er Szepan og
Co. tóku léttu knattspyrnuna þeim
tökum sem raun ber vitni, hafi
ekki orðið fyrír áhrifum, er kom
„Val“ í góðar þarfir undir hand-
leiðslu hans. 10 Islandsmót á 12
árum 1933—45.
Næsta laugardag fórum við að
sjá knattspyrnukappleik F.C. Köln
— gegn Essen. Leikurinn fór fram
í Essen og léku þarna þrír úr
meistaraliði heimsmeistarakeppn-
innar 1954 — Helmuth Rahn og
Hans Scháfer og Stollenwerk, allir
úr landsliðinu. Þessi leikur olli
okkur dálitlum vonbrigðum, ef til
vill byrjunarörðugleikar — eftir
langt sumarhlé, en það var eins og
þeir fyndu ekki „rennslið" í leik-
inn, en þó brá auðvitað fyrir bráð-
snjöllum leik, t. d. Rahn með sín
skottilþrif á heimsmælikvarða og
Framhald á bls. 18.