Alþýðublaðið - 15.05.1923, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 15.05.1923, Blaðsíða 2
ALÞYÐUBLAÐIÐ flvaí faitar? í gíundroða þeim og óreiðu, sem nú tíkir í íslenzkum stjórn-. málum, éru menn um fátt sam- mála, og er það að vísu ©kki hið versta, þvf að á meðan er þó ekki komið ofan í það, að hver elti annan í hugsunarlausu jánki. Þó er eitt, sem flestir eru á einu máli um, og það er, að oss vanti eitthvað. Menn greinir - á um það, hvað það er, en það er eins og allir finni til einhvers konar vöntuhar og tómleika. En hvað er þá það, sem vantar? Oss vantar fé, segja margir. Þeir hafa hæst, sem eðliiegt er, því að þeir gusa mest, sem grynst vaða. Þeir skilja ekki, að fjárvöntun er ekki frumleg vöntun. Fé vantar af þvf, að skortur hefir verið 'á vinnu. Án vinnu verður té ekki fengið nema með ránum ög gripdeild- um, og gengur það þá fljótt til þurðar. Oss vantar menn, segja aðrir, en þeir eru litlu betur á vegi staddir en hinir, sem halda, að það séu peningmr, sem vantar. Það er nóg og meira én nóg til af mönnum, sem færir eru að vinna hvert það verk, sem þjóðinni er nauðsynlegt að unnið sé. Nei. Það vantar hvorki fé né menn, En það er annað, sem vantar. Það er skynsamlégt vit. JÞað vantar skynsamlegt vit í stjórnœálarekstur þjóðarinnar til þess að greina aðalatriði frá aukaatriðum, til þess að aðhyll- ast *og hrinda í framkvæmd því einu, er miðar til hagsmuna fyrir alla heildina, alla þjóðina. Það er og annað, sem vantar, og það er heii þrenning skarp- sýni, yfirsýni, framsýni og inn- sýni, — yfirsýni til þess að geta greint, hver sé aðalleiðin í mergð þeirra ieiða, sem um getur verið að velja, — franssýni tií þess að tiitaka og festa sjónir á því marki, sem að er stefnt, og geta séð, hvað er í leið og hvað Úr leið, svo að haldið sé í horfinu, — og innsýni í samsterf þeirra afia, er fyila straum lífsins. ' Það er sameiginiegt með öii- um þeim stjórnmálaflokkum, er "enn haia nokkur ráð hér í landi, að þá skortir alt þetta. Hverjum þeim, sem dvalist hefir, þó ekki sé nema stutta stund, við um- ræður í Alþingi, hlýtur að hafa biöskrað, hversu hvort tveggja höfuðeinkenni þingsins hefir komið skýrt fram í meðferð mála: ann- ars vegar botnlaust andleysi og ráðaleysi og hins vegar rembingur yfir þekkingu á hégóma. Pvi er nú svo komið, að þegar alþingi er nefnt, hrista flestir höfuðið. En þetta eru vandræði. Meðan svona er, bíður þjóðin daglega tjón. Á meðan sígur endalaust á ógæfuhlið, og þó að fáeinir menn séu til innan þjóð- félagsins, sem þetta er ávinn- ingur, þá er of mikið að fórna velferð allrar alþýðu fyrir það. Þess vegna þarí að taka f taumana og það röskiega. t»að má gera með mörgu móti. En það er eins með þetta sem annað, þar sem um margt er að veija, að þar er eitt bezt, og bezta ráðið til þess að taka í taumana í íslenzkum stjórnmál- um og kippa þeim á rétta leið er að styðja til sem ,mestra áhrita í landinu þann stjórnmála- flokk, - sem stefnuskrá hans er bæði reist á spámannlegri anda- gift og framsýni og, skynsam- legu viti. Sá flokkur er Alþýðuflokkur- inn. Bækiir og rit, send Alþýöablaðino. Ouðjón BenediMsson (frá Ein- holti): Frostrósir [kvæði] Reykja- vík 1923. Félagsprentsmiðjan. — í fyrra, þegar ekkert heyrðist til hinna rosknu og reyndu manna nema kvein og kvartanir yfi& fjárkreppu og erfiðum tím- um, og þessir „ráðsettu menn sáu ekki, að neitt væri gerlegt á neinu sviði, — þá risu ungu mennirnir upp og mótmæltu — f verki. A tæpu ári komu út ekki færri en átta skáidrit eftir kornung skáld, Það var gaman að lifa það — .fyrir þá, sem efnis- og auðs-hyggja hefir ekki Latskur í heildsölu og smásðlu lijá Kaopfelaiinii. Hjálpátstðð Hjákrunarfélags- ins >Líknar< er opin: Mánudaga . . . kl. 11—12 f. h. Þriðjudaga ... — 5—6 e. :- Miðvikudaga . . — 3—4 e. - Föstudaga ... — 5—6 e. ~ Laugardaga . . — 3—4 e. - Eaupeudur blaðsins, sem hafa bústaðaskiíti, tilkynni afgreiðsl- unni. Einnig þeir, sem verða fyrir vanskilUm. Vegafóður, yfir 80 teg. fyririiggjandi. Góður pappír. Lágt vérð. Hiíí & Ljós Laugavegi 20 B. — Sími 830; gert blinda fyrir iögum lífsins. Vera má þó, að rosknu og reyndu mönnnuum hafi ekki þótt neitt gaman á ferðum; flestir eiga erfitt með að þola, að fram úr þeim sé farið, ef þeir verða varir við það. Þeir munu því hafa óskað, að sem fyrst sæist fyrir endann á þessari lest. En sem sem betur fer, er ekki enn komið að því, og vonandi fer aldrei svo, að unga menn vanti að -ryðja brautir, þá er hina gömlu þrýtur. Hér er eitt ungt skáld enn á ferðinni, og von er á fleirum. — Nafnið á bók þessa unga skálds er ekki með þeim b'æ, að það dragi menn að bók- inni. Frost er ekki sérstaklega áðfaðandi hugmynd, og það þart meira en rósir til þess að vinna bug á beyg við það. En einmitt þetta natn ber þess vitni, að skáld er á ferðinni — og þáð — sem meira et' og óvana- legra — skáid, ,sem er glögg- skygnt einnig á það um hagi sína, er líklegt er Sremur ti|

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.