Kári - 17.08.1918, Blaðsíða 1

Kári - 17.08.1918, Blaðsíða 1
< 9 ö 0? 1. árg. KARI Eeykjayík 17. ágúst 1918. 1. tbl. jj JL^uXjLXtfX . Aðaltilefni til þess að blað þetta kemur út, er sú, að jeg fjekk ekki rúm í dagblöð- unum fyrir greinina »Málaferli«. Að vísu hef jeg eins og margir fleiri lengi fundið til þess hver nauðsyn væri á að halda hjer úti blaði, sem opinberlega skýrði frá þeim hörmulegu afgiapavei'kum og rangsleitni embætta- og valdaklikanna hjer, sem dag- lega bera íyrir sjónir, því að sú von verður nú að teljast ein eftir til umbóta á því fargani, að þessir menn sjálfir sjái og viti að almenningur sjer verknað þeirra bg viðleitni til þess að umhverfa öllum vel- sæmis og rjettlætishugmyndum manna. Hjer í Reykjavik og víðar er það alkunn- ugt að jeg hefi lengi átb í erjum við valds- stjórn og valdhafana hjer, sem hafa ofsótt mig á alla lund, en hafl jeg óskað að bera hönd fyrir höfuð mjer opinberlega, hefur jafnan strandað á þvi, að blaðamennirnir hafa verið þeim, sem hlut áttu að sök annað hvort vandabundnir eða háðir og »ekki sjeð sjer fært að taka« skýringar mínar á málavöxtum. í blaði þessu mun jeg nú gera ljósa og skýra grein á ýmsum þeim atvikum, sem fyrir mig hafa komið sjálfan og því, sem jeg hef sjeð koma fram við aðra, og mun jeg þá eigi skirrast við að lýsa verknaði manna og framkomu þeirra, sem að al- menningi snýr, og annað hvort hafa troðið sjer fram til að vera eða þykjast vera »karlar i krapinu«, en óhræddur má hver vera um friðhelgi sína á þeim sviðum, sem ekki varða almenning eða grípur inn á verksvið fleiri manna. Daglega hljóma við kvartanir manna, sem þykjast rangsleitni beittir. Og þar sem tilgangur blaðsins einmitt er að reyna að vinna bug á þeim vandræðum, er öllum, sem um sárt hafa að binda heimilt rúm í blaðinu fyrir vel ritaðar og vel rökstuddar greinar að svo miklu leiti, sem rúm leyfir. Mikilmenni. í öllum löndum eru mikilmenni og ekki er Islandi svo illa farið að það hafi alger- lega farið varhluta af þeirri náðargáfu for- sjónarinnar að eiga nokkura slíka menn. Það er talin algild regla, að í höfuðborgum landanna safnist þessir menn fyrir og svo er og hj.er. Þótt til sjeu menn, sem þykja hjeraðsríkir og beri ægishjálm yfir kotung- um sveitar sinnar, þá verða þeir þó sjaldan langæir á útkjálkum lands eða i afdölum uppi sökum þess að þar vill verða of þröngur völlur mikilæti þeirra og leita þeir því jafna að lokum til höfuðstaðarins, þar sem aðrir eru fyrir, þeim likir og þeir fá látið ljós sitt lýsa í krystöllum vitsmuna, lærdóms og speki og annara góðra hluta. Hjer hefst nú frásögn um nokkura slíka menn, sem að mestu eða öllu leyti hafa gert Reykjavik að miðstöð verka sinna og beina straumum fagurra og heilnæmra áhrifa verknaðar sins og hugsunarháttar út yfir hjeruð landsins. Sökum þess að mikil- menni ávalt bera einhvern andlegan skyld- leik hver til annars, og þeir, sem hjer verður frásagt eru alíir samtímamenn, koma þeir allir nokkuð hver við annars sögu,

x

Kári

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kári
https://timarit.is/publication/480

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.