Mánaðarblað K.F.U.M. - 01.12.1909, Qupperneq 2

MÁNAÐARBLAÐ K. P. U. M.
I. ÁRG.
!)()
Þrjár jóianætur.
í margai' vikur hafði verið an-
ríkt á heimilinu. Það var brugg-
að og bakað til jólanna. Það
var slátrað, og hreint þurfti að
gjöra í hverjum krók og hverju
horni.
Snemma um morguninn á að-
fangadaginn var tekið til starfa.
Stórar karfir með matvæli og
jólagjafir þurfti að senda á fá-
tæku heimilin í grendinni, og
heima fyrir þurfti mörgu að
koma í lag fyrir hátíðarhaldið
um kveldið; en menn töldu ekki
eríiðið eptir sjer; því það var
aðfangadagur jóla.
Út í garðinum kvökuðu spör-
íuglarnir í kringum jólaknippið.
Snati gelti hjá húsinu sínu og
kisu fannst eittlivað óvanalegt á
ferðum; það var auðsjeð á henni,
þegar hún læddist inn í eld-
húsið.
Þegar húsmóðirin var búin
að annast allt smávegis, sem
gjöra átti.fórhún inn ídagstofuna
sína og settist á stól til þess að
hvíla sig. Húsgögnin voru ein-
föld, en nett og prýðilega fág-
uð, drifhvít gluggatjöld, og hrak-
andi eldur i ofninum. Allt var
svo aðlaðandi og það var svo
notalegt þar inni, að það virtist
mjög svipað prúðmannlegu og
góðlegu konunni gömlu með
hláu mildu augun og drifhvíta
hárið. Andlit hennar har með
sjer vott margrar baráttu, en
einnig unnins friðar og gleði.
Hxxn var á að gizka 70 ára að
aldri. Hún settist á stól við
skrifborðið sitt og ætlaði að
hvíla sig nokkura stund. Það
var nú ekki svo auðgjört, því
liröð fótatök heyrðust frammi í
ganginum og ung stúlka lauk
dyrunum upp og sagði:
»Nú kemur jólatrjeð; hvar
vill frúin láta það standa?«
Frúin leil upp; hún var búin
að gleyina trjenu.
»Það er bezt að það standi í
stofunni út að lystigarðinum«,
svaraði hún; »svo skreytum við
það seinna«.
Stúlkan flýtti sjer burt. En
þessi fáu orð höfðu geíið hugs-
unum hennar nýja stefnu. í 35
ár hafði jólatrje slaðið á heím-
ili hennar á hverri jólanótt.
Fyrst fyrir börnin hennar og
seinna fyrir barnabörnin; það
var von á þeim þá um kvöldið
ásaml með með foreldrum þeirra.
Börn hennar sjálfrar voru full-
vaxin og gipt og kvonguð, en
á hverjum jólum komu þau með
ungviði sitt heim á æskuheim-
ilið til þess að halda jól hjá
hinum aldurhnignu foreldrum.
Þessi jólaheimsókn var stærsti
viðburður ársins; svo liafði ver-
ið í nokkur ár. Barnabörnin
hlökkuðu mjög til þessa, og
fullorðna fólkið líka. Fyrir