Mánaðarblað K.F.U.M. - 01.12.1909, Síða 15
1. ÁRG.
MÁNAÐARBLAÐ K. F. U. M
103
en gat að eins livíslað. O, nú
var að eins eins og sknggi eptir
af röska drengnum duglega. Há-
tíðleg þögn livíldi yfir öllu; hið
einasta sem heyrðist þar inni
var hinn þungi andardráttur Öl-
aíÁ og grát-ekki móðurinnar. AIU
í einu reis hann upp í rúminu
og sagði: vBerðu honum (sem
hann nefndi) kveðju mína og
þökk, af þvi að hann sagði mér
frá Jesú; það er alt sem jeg hef
nú; en það er líka nóg«. Síðan
rjetti hann út höndina að móð-
ur sinni, hneig niður á koddann
og dó. —
— Vinur hans, Haraldur að
nafni hefur sett honum þenna
bautarstein í »Den Unges Ven«;
þessi saga sýnir livað gott það
er að eignast Jesúm snemma
fyrir vin. —
Fjelagið.
Stærsti atburður nóvember-
mánaðar var bænavikan. Þá
voru fundir á hverju kveldi,
mjög vel sóttir, svo að taka
þurfti lestrastofuna með og stund-
um var líka setið fram á gangin-
um. Það var auðfundið að guð
var með oss og gaf blessun sína.
Vjer höfum því leyfi til að vona
að sú vika hafi borið varanlega
ávexti fyrir guðs ríki, og benda
mætti á það, að tilfinningin fyrir
bróðursambandi fjelaganna um
heitn allan hefur styrkst og orðið
ljósari eptir en áður.
Af fyrirlestrum má nefna sjer
í lagi þrjá. Einn hjelt Þorv.
Guðtnundsson »úr íslandssögu«,
annan hjeU Árni Árnason, stud.
med. um »Samgöngufæri líkam-
ans« og hinn þriðja lijelt Guð-
mundur Ásbjörnsson um Espólín
sýslumann og sagnritara«. Það
voru allt ágætisfyrirlestrar, og
hefðu fleiri haft gott af að heyra
þá en heyrðu.
í þessum mánuði hefur einnig
Árni Árnason haldið fyrirlestur
mjög góðan um trú og mentun.
Blaðið kemur að þessu sinni
út svo seint af því að það er
jólablað um leið og er því tvö-
falt, 16 síður í staðinn fyrir 8.
Það er því kaupbætir, framyfir
það sem upprunalega var til
ætlast.
U.-D. varð ársgömul í lok
síðasta mánaðar, hún hefur dafn-
að vel á þessu ári. Nú eru í
lienni í kring um 80 meðlima.
Hún hjelt ol'urlílið samkvæmi
í minningu afmælisins. Einn af
meðlimunum úr A.-D. gaf fyrir-
taks tertu, sem fjell vel í munni
meðlimanna. Til skemtunar fram
yfir það sem vant var að vera,
má geta um »graphophon« er
Ijet menn heyra ýms l'alleg lög.
Flutt var líka kvæði; var þar í
bæði recitativ, og sóló, er verzl-
unarmaður Eggert Stefánsson
söng, og svo kór, er allir sungu.
— Kvöldið varð hið ánægjuleg-
asta. —
Y.-D. Fundirnir eru mjög vel