Tákn tímanna - 15.06.1919, Blaðsíða 8

72
tAkn TÍMANNA
minn viðarvagn til skósmiðsins halta.
Pegar Lorentz á leið til næstu sam-
komu gekk fram hjá vinnustofunni, leit
hann inn og sagði:
»Góðan daginn, vinur minn! Eg vildi
gjarnan saga þennan við fyrir yður, en
eg hefi öðrum skyldum að gegna. En
annars er eg viss um að það er nóg til
af kristnu fólki hér í nágrenninu sem
getur litið til með eins nytsömum borg-
ara og þér eruð«.
Skósmiðurinn var ekki búinn að ná
sér af undrun sinni yfir því að hafa
verið kallaður »nytsamur borgari«, þeg-
ar tveir, þrír skóladrengir komu til þess
að láta gera við skóna sína, en meðan
þeir biðu fóru þeir eftir þeirri bend-
ingu, sem Lorentz hafði gefið í ræðu
sinni, því þeir fóru að fást við viðar-
bunkann.
Frá þeim tíma var skósmiðnum al-
ment sýnd þessháttar smá greiðvikr.i,
svo að hann misti algerlega sitt stirða
lundarfar, nábúar hans gerðu það að
verkum, að hann þurfti ekki á því að
halda framar.
Allir virðast hjálpa mér, sagði hann,
og ef eg er nytsamur horgari, þá mætti
eg skammast mín, ef eg sjálfur hjálpaði
ekki neinum.
Pegar Lorentz kom i bygðarlag vort
í næsta skifti, var honum sagt, að skó-
smiðurinn væri hættur, bæði að drekka
og reykja, og að hann syngi nú sálma
í staðinn fyrir ljótar vísur, og læsi í
biblíunni fyrir blindan nágranna.
Lorentz svaraði: »Litið súrdeig sj'rir
alt deigið, og gott dæmi gerir mikið!«
Hvað sem að öðru leyti er hægt að
segja um sérlyndi Lorentz, þá skyldi
hann kenningu Nýjatestamentisins.
Hann vissi, að kristinn maður er fyrst
það sem hann á að vera, þegar kenn-
ing hans sýnir sig i líferni lians.
Máttlaus prédikun.
Einu sinni sagði erkibiskupinn í Can-
terbury við leikarann Garrick: »Segið
mér, hvernig þið leikarar farið að því
að hrífa áheyrendur ykkar með upp-
spuna einum, alveg eins og það væri
veruleikinn sjálfur; en við prestar þar
á móti, sem tölum um virkilega liluti,
verðum að sjá, að margir af áheyrend-
um okkar taka á móti því sem við segj-
um, eins og það væri tilbúningur ?«
»Já, ástæðan er einföld«, svaraði Garr-
ick. »Við leikarar tölum um skáldaða
hluti eins og þeir væri virkileiki, en alt
of margir prédikarar lala um virkilega
hluti eins og þeir væri skáldaðir«.
Kristileg jafnaðarmenska.
Dr. Stubbs, biskup í Truso, segir frá
því, að þegar hann var búsettur í Liver-
pool, hafi liann einu sinni farið til auð-
ugs kaupmanns ineð fjárbeiðnisskrá.
»Menn segja, að þér séuð jafnaðar-
maður«, sagði kaupmaðurinn. »Hvað á
það að þ5'ða?«
Biskupinn svaraði, að það væri til
pólitisk jafnaðarmenska og krislileg jafn-
aðannenska. Hin fyrri sagði: »Fað,
sem þitt er, það er mitt«, en hin síðari
sagði: »það, sem mitt er, það er þitt«.
»Eg hefi liitt talsvert marga af fyrri
tegundinni«, svaraði kaupmaðurinn, en
engan af hinni síðari. Hér eru 20 pund
slerling« (360 kr.).
Prentsm. Gutenberg.