Ægir - 01.10.1917, Qupperneq 19

ÆGIR
151
hlut ættu að máli meiri kost á að velja
sér menn í hina vandasömu og ábyrgð-
armiklu skipstjórastöðu þegar framboð
prófaðra manna yrði í liæfilegu hlutfalli
við eftirspurnina.
Um hinn síðari lið í áskorun Fjórð-
ungsþingsins er ekki þörf á að fjölyrða
hér, þar sem frumvarp til laga umkenslu
i mótorfræði (um mótorskóla) liggur
fyrir Fiskiþinginu og er þegar i höndum
sérstakrar nefndar. Þó viljum vér taka
það fram, að eðlilegast fyrirkomulag yrði
það, að slík kensla færi fram við skóla
af ofangreindu tagi, ef hann yrði stofn-
aður á ísafirði og ef til vill í öðrum
landsfjórðungum síðar, svo að íisldskip-
stjóraefnin ættu kost á að öðlast þarum
leið hina nauðsynlegustu og sjálfsögðu
þekkingu á stjórn og meðferð mótora, á
líkan hátt og skipstjóraefni á gufuskipum
verða að fá m. t. t. gufuvélarinnar.
Af ofangreindum ástæðum verðum vér
að telja kröfur Yestfirðinga um stofnun
stýrimannaskóla á ísafirði réttmætar, að
svo miklu leyti sem farið er fram á að
fullnægja þöríinni á fiskiskipstjórum og
gerum því svofelda tillögu:
Fiskiþingið skorar á Alþingi, að stofn-
aður verði sem allra fyrst stýrimanna-
skóli á ísafirði er geri sömu kröfur og
veiti sömu réttindi og fiskiskipstjóradeild
Stýrimannaskólans i Reykjavik og að i
sambandi við hann verði komið á fót
nauðsynlegri kenslu í mótorfræði fyrir
vélstjóra á fiskimótorbátum.
Fiskiþingi íslands, 30. júní 1917.
Arngr. Fr. Bjarnason, Bjarni Sæmundsson,
(form. og framsm.) (ritari.)
Bjarni Sigurðsson.
Hákarlaveiði.
Síðastliðið sumar mun hákarlaveiði í
fyrsta sinn hafa verið stunduð með lóð-
um hér við land. Var það hr. Söbstad á
Siglufirði, sem gerði út mótorbát til að
stunda veiði þessa, sem hepnaðist mæta
vel.
I strenginn hafði hann 8 pd. línu eða
mjóan kaðal, í öngultauma 3 metra af mjó-
um vír, svo segulnagla, siðan 3 metra
keðju næst önglinum, sem hann hafði á
stærð við franskar hneifar, en þeir eru
of litlir. Mátulegir voru hákarlaönglar
álitnir að vera þegar karlmannshnefi
hafði rúm milli agnhalds og leggs öng-
ulsins, en þeir önglar að eins hafðir á
færi og eru of stórir á lóð. Milli öngla
hafði hr. Söbstað 10 faðma.
í 9. árg. 9. tbl. »Ægis« er minst á að-
ferð þessa, og er þess þar getið, að Norð-
menn séú farnir að veiða hákarl á lóð
og noti sjálfan hákarlinn til beitu.
Feir höfðu þá markað fyrir alt af
skepnunni, fyrir lifur, fiskinn eða ketið
og skrápinn.
Fari nú svo, að hákarlaveiði verði hér
stunduð framvegis, hvort heldur með
gamla laginu eða þá með lóðum, þá
mega menn ekki fleygja því, sem pen-
ingavirði er. Þær upplýsingar sem feng-
ist hafa benda á það, að skrápur sé dýr
vara, þvi auk þess, sem hann er hafður
til bókbands, eru úr honum gerðar pen-
ingapyngjur, veski og kventöskur, sem
þykja mesta gersemi.
Um hákarlskjöt og markað fyrir það
hefir engin vissa fengist, enda afarörðugt
að fá ábyggileg svör þótt spurt sé um
slíkt, eins og sakir standa nú.
Kunnugur maður skýrir svo frá, að
bezt sé að fara með hákarlsskráp eins
og gærur til útsendingar, salta hann lítið