Ægir - 01.07.1927, Síða 7

ÆGIR
139
um samsíða kjölsvíni og gæta þess vel,
að tunnulögg snerti ekki eða hvíli á botni
á næstu tunnum. Sé ekki auðið að koma
þeim svo fyrir, að lögg sé við lögg, verð-
ur að láta spítur milli botna. Næsta tunnu-
röð verður eftir endilöngu farmrúmi, við
hlið hinna fyrstu o. s. frv. Að bumban sé
á lofti er áriðandi til þess að forðast leka.
Þegar fyrsta botnlagi er raðað og allar
holur, sem kunna að vera eru fyltar með
spítum, þá er byrjað á öðru lagi eða röð,
sem staflað er ofan á hið fyrsta. Er því
raðað þannig, að laggir tunnanna, séu þar
sem sponsin eru á næstu röð fyrir neð-
an; hvílir þá hver tunna í efri röðinni á
fjórum tunnum. Spítur verður að hafa
milli tunnanna og lyfta endum upp, svo
humban sé ávalt og hvervetna á lofti.
Hættulaust er álitið, að raðir séu sex, hver
upp af annari, af fullum tunnum, er inni-
halda sild, steinoliu, tjöru og vín, eður
annan vökva, sem fluttur er í tunnum af
líkri stærð.
Mjöl- og korntunnur og ílát af líkri
stærð, er innihalda léttar vörur, er óhætt
að hafa í átta röðum hver upp af annari.
Um flutning sprengiefna vísast til 10.,
11. og 12. gr. í „Tilskipun um eftirlit með
skipum og bátum og öryggi þeirra“, 1922.
1‘ar eð töluverður vöruflutningur á mótorbát-
um er hér hafna milli, pykir rétt að drepa á
betta hér og um leið minna á, að sé farmur pess-
kyns að skipstjórar eða stýrimenn hafi eigi flutt
hann fyr og virðist athugaverður, að þeir ])á leiti
sér allra upplýsinga, sein fáanlegar eru og álíti
sig ekki minni menn vegna ]>ess. Sendandi ætlast
til, að farmur komist óskemdur til móttakanda,
uann ætlast til hins satna og yfirmenn flutnings-
skipsins komast lijá óþægindum ])egar þeir skila
farminum i góðu lagi.
Vörutegundir sem skip flytja, eru svo
mismunandi og margskonar, að ógern-
iugur er að fara út í það, en geta má
þess, að reglur eru um, hvernig beri að
flytja t. d. laust korn og búa um svo
hvergi haggist. Kunnáttu og æfingu verð-
ur stýrimáður sá að hafa eigi litla, sem
tekur við timburfarmi i sltip, kemur hon-
um laglega fyrir og dregur ekki af hagn-
aði skipseiganda eða kaupanda með hol-
um hér og þar, en slíkt er ekki hægt að
nema af bók.
Sameiginlegt fyrir alla er taka að sér
vöruflutning, hvort heldur á 10 þúsund
tonna skipi, eða 10 tonna bát, er hrein-
læti og gera sitt ítrasta til, að skila vör
um í því ásigkomulagi er þær voru, þeg-
ar móti þeim var tekið i skip.
Sé um saltflutnincj að ræða, verður að
gæta þess, að rgð komist hvergi að þvi.
Sé um saltflutning milli landa að ræða, er
reglan að tvíkalka farmrúm og vefja stoð-
ir og styttur með mottum.
Sé um kolakauj) til skijjs að ræða, þá
látið ekki hjá liða að hafa mann frá skip-
inu til að skrifa upp það, sem þvi er sett
og gerið gkkar til þess, að skipið fái það,
sem þvi ber og greitt er fyrir.
2. júlí 1927.
Svbj. Egilson.
Tilkynning til Fiskifélagsdeilda.
Samkvæmt 17. gr. c. í lögum Fiskifé-
lags íslands ber deildum félagsins: Að
gefa stjórn Fiskifélagsins árlega skýrslu
um starf sitt og þær breytingar, er verða
á stjórn, félagatölu og lögum deildar-
telagsins“.
Mjög margar deildir úti um landið
vanrækja þetta tilfinnanlega, og á því
félagið verra með að fylgjast með i þörf-
um og áhugamálum hinna einstöku deilda,
en annars væri, auk þess sem Fiskifé-
laginu er ókunnugt um hvort allar
þær deildir eru enn þá við líði og starf-