Ægir - 01.07.1927, Side 27

ÆGIR
159
takandi í almennri menningu, sem þeir
eins og nú stendur á og verið hefur, fara
á mis við.
(Nordisk Havfiskeri Tidsskrift, júlí).
Nýlega er látinn á Hjalteyri Tryggvi
Jónasson skipstjóri frá Látrum. Hann
var 73 ára gamall er hann lést. Hafði
hann búið á Látrum á Látraströnd mest-
an hlut æfi sinnar. Hann var álitinn ineð
bestu skipstjórum við Eyjafjörð og orð-
lagðúr dugnaðarmaður.
Hvaladráp.
Frh.
2. Bréf hins konungslega heilbrigðis-
ráðs til dómsmálastjórnarinnar, dags 18.
febrúarmánaðar.
í bréfi 11. þ. m. hefir hið heiðraða
stjórnarráð skýrt heilbrigðisráðinu frá,
hvað fram hefir farið út af því, að danska
fiskifélagið ætlar sér, eftir því sem það
segir í auglýsingu í blaðinu Þjóðólfi, er
kemur út í Reykjavik, að brúka eitur í
skeytum þeim, sem ætluð eru til að drepa
hvali með, og vegna hættu þeirrar, er
menn eru hræddir um að búin sé mönn-
um og skepnum, þeim er neyta kjötsins
af hvölum, sem drepnir eru á þenna hátt,
hefir stjórnarráðið beiðzt álitsskjals frá
heilbrigðisráðinu um málefni þetta.
IJm leið og heilbrigðisráðið sendir aftur
skjöl þau, er það fékk, skal þess getið,
að í eiturblöndu þeirri, sem á að nota við
hvalaveiðarnar samkvæmt skýrslu félags-
ins er að vísu ekki svo mikið af aðalefn-
inu, strykníni, í samanburði við líkams-
stærð dýra þeirra, sem eiturblandan er
ætluð, að neinn háski geti verið búinn af
að neyta kjötsins af því dýri, sem drep-
ið væri með þessu eitri, og meira að
segja, menn mundu varla kenna eiturs-
ins að neinum mun, ef búizt yrði við, að
það samlagaðist alveg likama dýrsins og
dreifðist um hann allan. En hér er svo
varið, sér í lagi vegna aðferðar þeirrar,
sem á að hafa til að koma eitrinu inn í
líkama hvalanna, að engin vissa er um,
að það samlagist á þenna hátt og dreif-
ist um hvalinn, það er jafnvel líklegt, að
meiri hluti eitursins haldist saman sum-
staðar, og þá einkum í sárinu sjálfu og
i kringum það, og eftir lögun þeirri, sem
búast má við að verði á sárinu, sem púð-
urkúlan myndar þegar hún springur, er
engan veginn víst, að sjórinn skoli alt
eitrið burtu úr því. Það getur því orðið
jafnvel mjög svo hættulegt að neyta kjöts-
ins af dýrinu þar sem það er svona eitr-
að, og menn geta ekki reitt sig á, að
remmubragðið verði æfinlega nógu frá-
hverfandi. Hitt efnið í eiturblöndunni,
kúrare, er mjög háskalegt eitur fyrir þann,
sem sker í kjöt, er eitrað er með því, og
mönnum er enn ókunnugt um, hversu
lítið þarf af því, til þess það verði þeim
manni banvænt, er meingast af því.
Þó að menn hafi ekki fengið fregnir frá
ströndunum á Kamschatka, Kaliforníu og
Ástralíu, þar sem menn vita til, að þessi
aðferð hafi verið höfð, um að hún hafi
haft neinar háskalegar afleiðingar, þá er
vitaskuld að það er engin sönnun um, að
hún sé hættulaus, og ekki er heldur nægi-
leg trygging í því boði félagsins, að gjöra
fyrst tilraunir á nokkrum hvölum; það
mundi þurfa langa runu af tilraunum og
mjög yfirgripsmikla reynslu til að kom-
ast að fastri niðurstöðu í þessu efni.
Heilbrigðisráðið hlýtur því að skora á
stjórnina, að gjöra það sem í hennar
valdi stendur til að stemma stigu fyrir,
að þessi veiðiaðferð verði höfð um þær
stöðvar, þaðan sem húist verður við að