Víðir


Víðir - 04.10.1934, Blaðsíða 1

Víðir - 04.10.1934, Blaðsíða 1
TI. áre. Vestmannaeyjuin, 4. október 1934 28. tbl. Kjotsölu- skipukgið. Margar raddir og .misjafnar heyrast um þetta nýja skipulag hinnar nýju stjórnar. Nánustu aðdáendur stjórnaiinnar og hún sjálf, lýsa með sterkum orbum á- gæti , því, er þstta nýja skipulag kjötsölunnar hafi, í för með sér fyrh bændur, og þá skyldi maður ekki efa að i hinn fátæki lýður landsins, er kaupstaðina og kaup- túnin byggir, eigi aö rrjóta góðs af ágæti kjötlaganna, þegarsá ráð- herrann, sem þykist vbra málsvari fátæklinganna, undirskiifar lögin. En nú er þyí svo farið, að jatn- vel sterkustU Framsóknarbændur eru sárgramir Út í lögin, segjast engan hag geta sóð, en óþægindi mikil. T. d. álita þeir, og það me𠕦 réttu, að vei ðhækkunin' rfiuhi lenda í hina nýju embættismenn, sem lögin fæða af sér, og svo verði ekkert eftir tjl af> jafna ýms óþægindi, sem af löguin þess- um hljótist. Auk þessa, sem hér heflr yer- ið minst á, má óefað gera ráð fyrir minkandi kjötneýslu við sjáv- siðuria, því aurar hinna fátæku og atvinnulitlu fjölga ekki eða stækka með lögum þessum. Það eru éin- rriitt fátæklingarnir, sem við sjó- inn búa, sem verða ab bera kostn- aðinn af þessu nýja nefndarfarg- ani stjórnarinnar, og þar sem ekki er um nokkum hagnað að ræða^ er falli í þeirra. skaut með lög- um þessum, þá hafa þeir ekki annað til að borga með en mihk- andi neyslu. • Þó aö. menn hafi aí) líkindum engan skaða af því að nota minna af kjöti til matar, þá er það ekki Haraldi Guðmundssyni eða öðvum, sem að þessum lögum hafa unn- ið, hið allra minsta að þakka. Það vill nú 'svo vel tíl, að til er vitnisburður, eíns og af okkar ágætustu mönnum, um það hve mikil þörf okkur er á því að eta kjöt. Það er Sigurjón Pétursson, sem í viðtali við „Morgunblaðið", hefir látið i lj'ös álit sitt á kjöt- áti. Þeim til fróðleiks, sem ekki lesa „M.bl.", birtast hér smákafl- ar úr samtalinu, orðréttir eftir Figurjóni. Hann er, eins og marg- ir kannast við, einn af þektustu pg áhugasömustu íþróttamönnum þessa lands. Sigurjón segir meðal annars: »É-í Q9fl t. d. ekki bragðað kjöt 16 \ár, og liður alveg prýðilegai hiia heilsu, kröftum og fjöri. Og meira eti það. Ef égbotðað kjöt, þá er ég alveg viss um, að ég væri þyngri á mér og liði ver en mér líðúr nú. — Með hverju heldur þú þá kröftum og heilsu þinni?' — Kartöflum, nýjum flski grautum, mjólk og lýsi. En ég legg niesta áherslu á kartöflurnar og iýsið, einn eggja- bikar af lýsi á dag ei' alveg nauð- synlegt tilþess að bæta fæðuna. Sild. með. kartöflum ei lika hrein- asta hunang. ' '— Því hættVr þú við kjötið ? — Fyrst hætti ég af því, er ég var að þjálfa. mig til íþrótta. Ég var of daufur og þunglarrialegur ef ég borðaði kjöt. Svo byrjaði ég á því aftur á timabili, en hætti bráðlega því mér leið betur án Ög Sigurjón réis á íætur sterk- ur og stæltur, eins og þjálfaður jötunn, ,-se'm aldrei hefði lagt sór annað til munns en hlna kjarn- mestu fæðu. Eggjabikar af lýsi á dag, munið það, sagði Sigurjón, um leið og hann gekk til dyra". Á þespum orðum Sigurjóns Péturssonar er óhætt að taka mark, þyí hann er heilsuhraustur í besta iági og karlmenni hið mesta. Það viiðist því alveg rétt að eyða alls ekki meiri peningum i kjötkaup, en áður tiðkaðist. Hi.tt er [annað mál, að sumum þykir kjöt svo ijúffeng fæða, að þeim flnst að þeir geti varla án þess verið, sérstaklega er þeim ógreiði gerður með lögum' þessum, en engir njóta góðs af þeim, að und- anteknum þeim, sem hljóta ha laun fyriv':það að taka bitann fiá munninum á þeirn, sem rninsta hafa kaupgetuna. Þetta sýuist sjálfstœðismönnúm illa gerð jafnaðavmenska, — og ekki svo fáir jafnaðarmenn líta sömu augum á málið, og líta sti'órnina óhýru auga. AUGLÝSIÐ 1 VÍÐI Öllum hinam mörgu hér i Vestmanneyjum | er auðsýndu okkur samúð og hluttekningu við I hið sorglega andlát okkar elskaða sonar Vig- | fúsar Helga Schevings, vottum við okkar inni" I legasta pakklæti, og biðjum guð að blessa þá | og eyjuna okkar. . | Heiðarhvammi 2, okt. 1934 | Sesselja og Sigfús Scheving, iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiíiiiiiiiiiiiniiii m Afskiftaleysi. Þeir menn, sem ekkert skifta sér af mönnum né málefnum, sam- þykkja með þögninni það, sem vel' er gert við þa sjálfa eða bygðar- lagið, og kvarta ekki um það, sem miður fer syo aðiir heyri ti), — llta sem sagt hvorki til hægii né vinstri, svo að nokkur sjái, — þeir. eru kallaðir meinleysingjar og eru venjulega 'vel þokkaðir, eða vel liðnir af meðbræðrum sinum. Siíkii- menn geta verið seigdugleg- ir, en gjaldan munu þeir miklir fyrir sér, eins og. stundum er sagt. . Ef enginn kvartdði um það, sem aflaga fei, held.ur lofaði með þögninni alt, þó að illa eða vesæíd- arlega væii af hendi leyst, þá er ósköp hætt við að framförin yrði seinlát í heiminum — eins og maðurínn sem. þegir. Afskiftaleysi Eyjamanna um það, sem frani fer í kringum þá, er ekki ósvipað meinleysi þeirra, sem minst er hér að ftaman. Undanskilja verður þó komm- únista, sem af öllu skifta sór, þó að engum komi það að gagni, nema ef þeir sjálfir kunna að hafa gaman af þvi. Það eru hinir, athafnamennimir, sem öllu veiða að. halda uppi, þeir eiga að láta málin til sín taka meíra en þeir flestir gera. I okkar bæjarfélagi er vafalaust margt öðruvísi en það ætti að vera eða þyrfti að vera, en þeir, sem málefnum bæjarins ráða, halda að alt sé 1 himnalagi, þegar enginn bendir á galla, eða hvern- ig það myndi betur reynast, sém um er að ræða í þetfa eða hitt akíftið. Hér í blaðinu hefir nokkrum sinnum verið bent á ýmislegtsem aflaga fer, en sjaldgæft mun það vera að nokkur láti til sín heyra um það, hvort það sé rétt athug- að eða rangt. Auðvitað skeður það oft, að einn eða tleiri segja við höfundinn, „þetta er satt sem þú segir og alveg ágætt hj;i bér", segja sum- ir, og aðrir kunna að vera áöðru máli. En að nokkur lati.til sín heyra um það í blaðinu, með eða móli, það er mjög sjaldgjæft. Mótmæli eru langturr^ batri en þögn, því við þau skýiast málin. Varla þarf að efa það, að ýmsir eru ósamþykkir því, sem hér er sagt, en litil hættamun á því, að mótmæli heyrist, nema þá í laumi. Margir þeirra sem ritfærastir eru, eða mest skyn bera á málin, hafa verið beðnir að skrifa iblab- ið, en venjulegasta sTariðer; sÉg hefl engan tíma til þess". Sumir, sem góðan tíma hafa til þess, flnna aldrei efnið, að þeirra eigin sögn. Ekki sjá þeir mikið athuga- vert í bygðailaginu. Páll Bjarnason skólastjóri heflr langmest látið ti) sín heyra í „Viði", skrifað ágætar greinar um bæjarma), einkum ræktunarmál o, fl. Mun þó flestum kunnugt, að ástæður hans til þess »hafa síst verið betri en hinna, sem altaf brestur timann. Mundu ekki hinir þöglustu og tímalausústu lifná við, ef Víðir tæki upp á þeim skolla að hnippa í þá svona stöku sinnum ? — Við sjáum til. UTBREIÐIÐ VlÐI

x

Víðir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víðir
https://timarit.is/publication/600

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.