Víðir


Víðir - 29.09.1951, Blaðsíða 1

Víðir - 29.09.1951, Blaðsíða 1
XXIII. Reykjavík, laugardaginn 29. sept. 1951. 26. tölublað. Hæringur Norðmanna - „Clupea". Norðmenn eiga síldar- bræðsluskip, sem heitir „Clu- pea". Var það' í sumar við Afríkustrendur til þess að taka á móti sardínum, sem iiiðursuðuverksmiðjurnar önn- uðu ekki. M. a. voru þar skip með' 4 norskar snyrpunætur, En torfurnar voru allt of gisnar. Ekki einu sinni í landhelgi, þar sem stjórnin hafði leyft að veiða, var hægt að fiska með nægilega góðum árangri. Það var held- ur ekki hægt að nota flot- vörpu, því að síldin var svo fast upp við ströndina á að- <?ins 5 fað'ma dýpi. Eftir 50 daga dvöl þarna létti „Clu- pea" akkerum 15. ágúst og sigldi norður á bóginn. Það cr þó ekki alveg óhugsandi, að „Clupea" fari aftur að ströndum Marokko, ef að- staðan batnar, áður en síld- veiðunum lýkur þar um jólin. Nú hefur „Clupea" verið við Esbjerg í Danmörku síðan um mánaðamót og hefur nóg að gera. Bræðir hún þar síld, sem verksmiðjurnar í Esbjerg anna ekki, en afköst þeirra eru um 1100 mál á sólarhring. Svo mikil síld hefur borizt þarna að, að kasta hefur orð- ið fleiri þúsund málum í sjó- inn aftur, vegna þess að ekki var hægt að anna því. Síldin veiðist um 90 sjó- mílum vestur frá Esbjerg (svipuð vegalengd eins og frá Vestmannaeyjum að Skaga) í Norðursjónum á svonefndu Blödengrunni. Skipin eru 3—5 daga að fylla sig, 20—40 lestir af ágætri, f'eitri smásíld, sem talið er, að hafi 24% fitu- i magn. Verðið, sem útgerðin fær, er sem svarav 50 aurum ísl. fyrir kg. Síldveiðar við island langt frá landi krefjast'stórra skipa segja Norðmenn. Mestur hluti síld- veiðiflotans, sem fór til ís- lands frá Karmöy-héraðinu, er nú fyrir nokkru snúinn heim. Hafði hann yfirleitt fengið góða veiði. En það gerði smærri skipunum erfitt fyrir, hve síldin var langt frá landi í ár. Mörg af þeim skip- um, sem nú eru notuð, eru of lítil. Vegna þessara aðstæðna er þörf á stærri og öflugri skipum, segja Norðmenn. Maður, lítlu þér nær. Jafnframt þvi, sem lands- menn, og þá einkum sjómenn og útgerðarmenn, gera kröfur til útfærslu landhelginnar og öflugrar gæzlu, verða-þeir að gera kröfur til sjálfs sín, þeg- ar um það er að ræða að vernda fiskimiðin fyrir offiski. Þeir verða að leyfa ungviðinu að vaxa upp, þar sem þroska- skilyrði eru góð, en drep'a það ekki, áður en það er orðið að nokkru gagni eða mjög litlu borið saman við það, sem síð- ar gæti orðið. Veið'ar togbátanna, og jafn- vel að nokkru leyti dragnóta- bátanna, í Faxaflóa eru eitt- hvert Ijósasta dæmið um, hversu þessum málum er lít- ill gaumur gefinn af fiski- mönnunum sjálfum. Það er sáralítið um veiði útlendinga í Faxaflóa nú orð- ið, og sama er að segja um stærri togarana. Það kemur varla fyrir, að þar sé kastað botnvörpu af öðrum en tog- bátunum. En þeir stunda líka mikið veiðar í Faxaflóa. Og hvers konar afli er það þá, sem þeir fá? Það er yfir- leitt ungviði, hálfvaxin ýsa og stútungur og oft mikið af smákola, En það er ekki nóg með það, að fiskur sá, sem þeir koma með i land, sé smár, heldur kasta þeir í sjó- inn aftur um helmingnum af því, sem þeir fá í botnvörp- una, vegna þess að það er svo smátt, að ekki er leyfilegt að f]ytja það í land. Þó má koma með' 27 cm langan fisk af ýsu og þorski og 250 gr. kola. Þetta er ekki stór fiskur, eins og menn sjá, ef þeir gera sér grein fyrir því, hver stærð'- in er. En allt hitt, sem kastað er fyrir borð, er þó þaðan af smærra og það niður í smá- seyði. Öll ýsa og þorskur, sem þannig er kastað fyrir borð aftur, er dautt, en eitthvað kann að lifa af kolanum, þar sem hann er lífseigari. Þannig Nylonbotnvarpa. Franskur togari frá Dun- kerque reynir um þessar mundir nylon-botnvörpu á Fladengrunni. Norðmenn veita þessum tilraunum mikla athygli, 0g er norskur fiski- ráðunautur með togaranum til þess að kynna sér árang- urinn. fara ógrynni af fiski forgörð- um, sem gæti orðið að miklu gagni, ef hann fengi að vaxa upp í friði. Faxaflói er einhver bezta uppeldisstöð fyrir fisk. En svo eru þó einnig fleiri flóar hér við land, eins og Héraðs- flói og firðirnir inn úr Húna- flóa o. fl. Það myndi þykja einkennileg breytni af manni, sem ætti klakstöð í laxá, að taka mikinn hluta seyðanna, ekki hálfvaxin, og hirða nokk- uð af þeim sér til matar, en drepa þó miklu fleiri engum til gagns. Líkt er því farið með þennan uppvaxandi fiski- stofn. Og það er ekki eins og það sé ábatavegur að þessu fyrir þjóðina, þó að litið væri á það frá þrengsta sjónarmiði, hvaða afla þessir bátar færa á land. Þeir mundu geta afl- að meira á þessum sama stað, sami bátafjöldi eða sömu bát- arnir, með því að nota önnur veiðarfæri, sem ekki væru skað'leg ungviðinu eins og línu og jafnvel net. Fiskarnir yrðu að vísu færri, en þeir væru yfirleitt fullvaxnir eða meginhlutinn. Og það eru all- ar líkur til, að afli þeirra gæti orðið meiri, en ekki minni en mi er, jafnframt því sem mik- ið af þeim fiski, er fengi næði til að vaxa þarna upp, kæmi að gagni á öðrum miðum, í stað þess að hann sé drep- inn á fyrstu þroskaskeiðunum eins og nú er gert. Það hefur oft verið talað um friðun Faxaflóa, en hing- að til ekkert verið nema ráða- gerðirnar, og m. a. fyrir það, að það hefur mætt nokkurri andstöðu, og einkum útlend- inga og kannski eingöngu. Það er alls ekki víst, eins og nú er komið, að það mætti nokkurri andstöðu, sem héti, þó að flóinn yrði friðaður, og heldur ekki frá þeim mönn- um, sem mest stunda hann nú, því að engum er Ijósara en þeim, hver eyðilegging er hér á ferð'um með núverandi veiðiaðferðum. ]>að væri sanngjarnt að bæta þeim að nokkru tjón það, er þeir biðu við' það að skipta um veiðar- færi, en það ættu ekki að vera tilfinnanleg útgjöld. Friðunarlínan þyrfti helzt að vera dregin úr Ondverð'ar- nesi og í Eldey eða a. m. k. Reykjanes. Myndirnar hér að' ofan sýna uppskipun og akstur á síld hjá Söltunarstöðinni Ugga h.f. á Húsavík. Við aksturinn eru notaðir dráttarvagnar og aftanívagnar, og eru þeir af LANSING BAGNALL gerð, framleiddir í Englandi. Slík tæki hafa rutt sér mjög til rúms nú síðustu ár, þar eð bet- ur er hægt að komast með slík tæki í þrengslum en bíla. Slíkir vagnar henta ekki aðeins hjá síldarsöltunarstöðvum, heldur einnig í hraðfrystihúsum, þar eð Hraðfrystistöðin í Vestmannaeyjum og Vinnslustöðin í Vestmannaeyjum nota eingongu slíka vagna við uppskipun á fiski. Sömu- leiðis eru vagnar þessir hentugir hjá skipaafgreiðslum, og eru allir 'aftanívagnar Eimskipafélags íslands í Reykjavík af LANSING BAGNALL gerð. Umboðsmenn verksmiðj- unnar eru Þ. Þorgrímsson & Co,, Reykjavík. Þjóðverjar og síldveiðarnar. Síldveiðar eru stundaðar í Norðursjó frá Þýzkalandi með mjög góðum árangri. Síð- an þær hófust um miðjan júlí, hafa verið fluttar á land í hin- um miklu fiskveiðihöfnum í Vestur-Þýzkalandi, Bremer- haven, Cuxhaven, Hamborg og Kiel, yfir 45.000 lestir, og er verð á kg. sem svarar íál. kr. 1.04 til kr. 1.12. Ef ekki er hægt að selja fiskaflann eða senda hann til fiskiðjuver- anna, er hann sendur í síldar- mjölsverksmiðjur, og fæst þar fyrir hann sem svarar ísl. kr. 1.00 til kr. 1.04. Fitu- magn síldarinnar er um 25%. Lýsið er selt .til smjörlíkis- gerðar. Mikill hluti danska tiskifloíans er fil sölu. Erfiðleikarnir í fiskveiðum Dana koma ekki aðeins fram í nauðungaruppboðum, held- ur einnig í frjálsri sölu skipa bæði innanlands og til út- landa, Eftirspurn er helzt eft- ir smærri skipunum, því að fiskveiðar stunda Danir eink- um í Norðursjó, og oft er halli á rekstri stærri skip- anna. ÍSFISKSÖLUR: Dagar milli Söludagur: Skipsnafn: sölu: Sölust.: Lestir: Meðalv. kg.. 25. aept. Fylkir, Reykjavík Grimsby 261 £ 12869 kr. 2.25 25. — Ingólfur Arnarson, Rv. Grimsby 237 £10856 — 2.10 25. — Helgafell, Reykjavik Bremerhaven 246 £ 12447 — 2.30 051 __ Bjarnarey, Vestm. Hamborg 172% £ 7886 — 2.05 26. — Svalbakur, Akureyri Hull 258 £12368 — 2.15

x

Víðir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víðir
https://timarit.is/publication/600

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.