Eyjablaðið - 09.01.1927, Blaðsíða 4

Eyjablaðið - 09.01.1927, Blaðsíða 4
EYJ-ABLAÐIÐ F.K KJARTANSSON & CO.I Nauðs™~ REYKJAVlK Símnefni „Sugar" P. O. Box 126 STÆRSTU SYKURINNFLYTJENDUR Á ÍSLANDI. Seljum>'sykur'''með lægsta heimsmarkaðs verði, cif. allar stærstu hafnir landsins. KAUPMENM 0€t KACPFJLAOSSTJÓRAR! Biðjið um tilboð frá okkur áður en þjer festið kaup annars staðar. „RJETTUR". Tímarit um þjóðfjelags^ og menn- ingarmál. Kemur út tvisvar á ári 10—12 arkir að stærð. Flytur fræð- andi greinar um bókmentir, þjóð- fjelagsmál, listir og önnur menn- ingarmál. Ennfremur sögur og kvæði, erlend og innlend tíðindi. Argangurinn kostar 4 kr. Gjalddagi 1. Október. Ritstjóri: Einar Olgeirsson, kennari, Aðalumboðsmaður: Jón G. Guðmann, kaupmaður. P. 0. Box 34, Akureyri. Gerist áskrifendur! I. 0. G. T. St. Sunna 204 fundur kl. 2 e.h. Æ. T. B Y R JI B nýja árið & hagkvæman hátt. Það gerið þið best með því að versla við Drífanda. Húsið við Norðurá, islensk leyni- lögregluBaga fæst á afgr. Eyjabl. cflíþýðuðlaðið Dagblað Ylkublað Dagbl&ðsútgáfan kostar kr. 18 á ári. Vikuútgáfan kr. 8 árgangurinn. Hentugast fyrir menn utan Reykja- víkur að kaupa vikuútgáfuna. ALÍSLENSKT FJELAG : Brunatryggir hús innbú og Yörur Sjóvátrygg'ir skip og vörur Allar nánari upplýsingar gefur Helgi Benediktsson umboðsmaður fjelagsins í Vest- mannaeyjum. Hveiti, Sykur, Gerduft, Kokudropar, Kúrennur, Rúsínur, ofl. Enskar húfur, Hattar, Flibbar, Slaufur, Bindi, Sokkar, Flibbar Manchettuhnappar Treflar Peysur Kerti Spil Vefnaðarvörur mikið úrval! Kaupið nytsama hluti! Vernlið þar sem vörurnar eru ódýrastar. Kf. JUFAHDI" Sendlmaðurinn. aftur og sat hljóður og hugsi þangað til til- kynt var að d'Aubran \æri kominn. Tressan var enn óviss í því hvað hann ætti að segja við herforingjann og vissi eigi hvernig han æti að stynja upp erindinu. — - Kapteinn, mælti hann að lokum og var þungbúinn á svip. Jeg hefi ástæðu til þess að ætla að ekki sje alt með feldu í Montelinarhjeraði. — Eru einhverjar óspektir þar? spurði her- foringinn undrandi. — Pað getur verið og getur verið að ekki sje, svaraði landstjórinn íbygginn. Jeg skal gefa yður ákveðnar fyrirskipanir í fyrramálið. Ea þjer skuluð til vonar og vara búast við því að fara með 200 manns til Montélinar á morgun. Tvö hundruð mannsl hrópaði d'Aubr- an. Nú, þá verða engir hermenn eftír í Gren- oble! — Hvað'gerir það til? Það er eigi liklegt að við munum þurfa að halda á þeim hjer. Látið fyrirskipun ganga út í kvöld um það að liðið verði tilbúið í fyrramáli, svo að hægt verði að leggja á stað snemma, ef þörf gerist. Og ef þjer viljið gera svo vel að koma tíman- lega til mín, þá skal jeg gefa yður fullnaðar- fyirskipanir. d'Aubran varð að hlýða þesau þótt honum þætti það óskiljanlegt, en Tressan gekk að snæðingi og var mjög kotroskinn með sjálf- um Sjer, út af því hve sniðuglega sjer hafði tekist að búa svo um hnútana, að enginn her- afli væri í Grenoble þegar sendimaður drotn- ingar kæmi. Það var snjallræði til að komast úr þeim ógöngum, sem líklegt var, að hann mundi lenda í útaf því að vilja hjálpa hertoga- afrú Condillaá. En morguninn efiir var hann ekki jafn hrifinn af þessu bragði sínu, vegna þess að hann hafði eigi getað íundið neinar líklegar ástæður tíl þessarar ráðabreytni. Og því mið- ur vissi hann það, að d'Aubran var glögg- skygn maður, sem ©igi var líklegt að hægt væriað vefja um flngur sjer. Sem herforingi átti hann heimtingUi á því, að fá að vita svona hjer um bil í hvaða erindagerðum hann færi og hvenig hann j ætti að. haga sjer. Og nóttin hafði auk þess haft þau áhrif á Tress- an að kæla tilfinningar hans gagnvart her- togafrúnni. Með öðrum orðum, það var svo komið, að að hann dauðsá efir að hafa heit- ið hertogafrúnni aðstoð sinni. Þegar honum var sagt að d'Aubran væri kominn og vildi finna hann, »endi hann þau skilaboð til herforingjans að hann skyldi koma aftur eftir svo sem klukkustund. Hann settist við skrifborð sitt, grúfði andlit i höndum sjer og leið hreinustu iðrunarkvalir eftir frum- hlaup sitt. Hann braut heilann um það hvernig hann ætti að sleppa útúr þessum vandræðum, en hann sá engin úrræði. Þannigsat hann þá er Anselme kom inn og tilkynti að Monsieur Garnace frá París væri kominn og vildi undir eins fá aö tala við landstjórann um ríkismálefni. Það fór hrollur um Tressan og hjartað barð ist eins og það ætlaði að springa. En svo tók hann rögg á sig. Hann mintist þess að hann var konuöglegur landsjóri í Dauphiog hjeraíi. 1 öllu þvíi umdæmi allt frá Rhone að Alpa- föllum var hans vilji og orð lög, sem allir urðu að hlýða. Nafn hans skelfdi alla þá er ranglega breyttu og marga aðra. Átti hann þá að verða að gjalti þótt hann heyrði að

x

Eyjablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eyjablaðið
https://timarit.is/publication/646

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.