Alþýðublaðið - 13.09.1923, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 13.09.1923, Blaðsíða 1
Oefið út af -A.lþýÖufloUlmum 1923 Fimtudagioa 13. september. 109. tölublaðl „Hrakförin:' Viðtal tI5 Ólaf. (Nl.) UiD Gísla er það að segja, að hann talaði mest um framfarirnar, sem hefðu orðiðí Eyjum, síðan hanri byrjaði að verzla, en það var 1899. Skiídist mér helzt, að hann héídi, að aiiar framfarir, sem orðið hefðu síðan, væru sér að þakka, en ég hélt satt að segja, að íramfarirnar væru mest að þakka verMegu framförunum! En ekki vissi ég til, að Gísli hefði fuadið upp línuna, saltfisk- verkunina, steinolfumótorinn o. s. frv. Gísli sagði, að þegar hann hefði byrjdð, hefðu öli hús í Eyjum verið virt á 88 þús. kr., en nú væru í Eyjum 319 fbúð- arhús, virt sámtals á 3765,200 krónur, og auk þess verzluuar- hús, -nretin á 1.038000 kr. og 7 mótorbátar, metnir alls á um íVa milljón kr. Auk þess hefði ^ax síðasta nýár verið um 800 þús. kr. í sparisjóði þar. Eu sá góði Gísli — hann mintist ekki einu orði á það, að hér kæmu neinar skuldir. á! móti. Hann lét sem þær væru ekki til, eða var þá svo mikill fjármálaspekingur, að hann mundi ekki eftir skuld- unum.< >Nú, , hann hefur líklegast ætlað að gefa ölium, sem sk'uld- uða hjá honum, upp skuldirnark >0, ætli það bíði nú ekki! Hiou gæti ég betur trúað, að hann hefði blátt áfram- gleymt skuidahliðinni. Það sýnir sig sem sé mjög oft, að menn, sem eru duglegir að græða íyiir sjálfa sig, erú kannske aíls engir íjármálamenn, og hafa ekkert yfirlit yfir stærri fjármálin, eios og hins vegar mestu fjirmála- menn eru alls engir gróðamenn fyrir sjáifa sig. Til dæmis er Ktiynes enski, sem einna frægastur SjoianiiifélaB Reykjavíkur. Fundur í Iðnó fimtudaginn 13. september kl. 7 síðdegis. Tii umræðu: Kaupdeilan. — Félögum annara félaga er f þetta sinu ekki leyfður aðgangur. — Sannið féiágsrétt ykkar við dyrnarl Sjórniii. er allra núlitandi fjármáiamanna, engion gróðamaður. Ekki talaði Gísli' heldur um, hvernig þessi auður skiftist, en hann sagði, að dýrasta íbúðar- húsið' í Vestmannaeyjum ætli sjómaður. Hins végar iáðist honum' að geta þess, hver. ætti dýrasta íbúðarhásið í Reykja- vík.< '{j >Hver talaði á éftir Gísia?< >Það gerði séra Jes Gíslason, sem er verzluriarstjóri hjá Gísla. Sú ræða var tnestmegnis per- sónuleg árás á mig. Honum þótti ég hlægilegur útlits, og er honum það ekki iáandi, þvi hann hefir miðað við sig sjáífan, en hann er maður forkunnaríagur. Hann ræddi um eyðileggingu Karthagóborgar, sagði þau fimm orð á latfnu, sem hann man frá því hann var f skóla, og las upp tillögu um að skora á mig að hverfa burt úr Eyjum sem íyrst. Síðan bar hann tillðguna upp sjálfur, og greiddu henni margir atkvæði, eitthvað fjórði partur af þeim, sem sátu. Effir einhverjar vöflur leitaði svo fundarstjórinn mótatkvæða, en fáir stóðu þá upp. Yfirgnæfandi meiri hluti furidarmanna tók ekki þátt í at- kvæðagreiðslunni; hefir víst fundist það skrfpaleikur, enda býst ég við, að það þekkist hvergi, að tillögur séu bornar upp viðstöðulaust án þess, að þær séu ræddar, og s*zt, að til- lögumenn beri þær upp sjálfir. Svo taiaði Gunnar Ólafsson; ég man ekkert ár hans ræðu Sá þriðja kemur út í okt, — þangað til verður tekið á mótl' áskriftum í síma 1269. nema það, að hann afneit&ði Morgunblaðinu; það virðist föst regla f því firma, því Jóhann var búinn að afneita Mogga á sunnu- dagsfundinum, en þetta sýnir, að hann er >ekta sort< af Morgun- blaðsmanni. Á eftir Gunnari talaði sá mikii mann, Magnús Guðmundsson í Vesturhúsum. Hann líkti mér við taugaveikina, sem drap fjóra menn í Vestmannaeyjum, og endaði á því að hóta mér lfkam- legu otbeldi, ef é'g hatði mig ekki burtu; Meðal þeirra, sem 'klöppuðu fyrir þessu, var prúð- mennið Gfsli Johnien konsúll. Á eftir Magnúsi íékk Sigurður lyfsali orðið, en á eftir honum talaði ég og fékk aiveg jafngott hljóð og' fyrr. Reyndar var í bæði skiftin verið að taka fram f tyrir mér, en það var bara betra, því að þeir, sem það gerðu, fóru vanalega hálf-illa út úr því. Þegar iég var búinn að tala, sagði fundarstjórinn, að Gísli Johnsen hefði orðið, en þá stökk séra Jes hinn fagri upp á pallinn, maldaði eitthvað i móinn gegn því, sém ég hafði sagt, og sagði svo skyndilega fundt siitið. Svona endaði aá trægi fundur! Næsta dag boðaði ég svo íund á ný og talaði um stefnuskrá (Framhnld á 4. síðu.)

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.