Íslendingur


Íslendingur - 27.09.1950, Blaðsíða 1

Íslendingur - 27.09.1950, Blaðsíða 1
\M& JwW%1J|' XXXVI. árg. Miðvikudagur 27. september 1950 39. tbl. Leiðangursmeim héðan björguðu áliöfnum tveggja flugvéla af hábongu Vatnajökuls Strax og þau gleðitíöindi fréttust hingað til Akureyrar, ab flak- io af Geysi, millilandaflugvél Loftleiöa, hefði fundist á norð- vestur hluta Vatnajökuls, og að áhöfnin væri á lífi var hafist hánda hér á Akureyri um að útbúa leiðangur, sem fara skyldi hinum nauðstöddu flugmönnum til bjargar. — Blaðið snéri sér til Ólafs Jónssonar, framkvstj., sem var meS í björgunar- leiðangrinum, og einn þeirra, sem tóku þátt i sjálfri jökulför- inni, og fer hér á eftir frásögn hans i stórum dráttum. Leiðangurinn útbúinn. Eg get veriS stuttorður um allt það, sem fyrir bar á leið leiðangurs- manna upp að jökulröndinni, enda hefir verið sagt ýtarlega frá því annars staðar. Við lögðum af stað héðan frá Ak- eyri að kvöldi mánudagsins 18. sept. Var leiðangurinn útbúinn og skipu- lagður á afar skömmum tíma, þar eð ekki mátti neinn tíma missa. Það er heldur ekki alveg laust viS að nokkuð hafí að sumu leyti skort á að nógu rækilega væri frá sumu gengið, ekki er það þó að kenna þeim sem að skipulagningu og út- búnaði fararinnar stóSu, eins. og t. d. það að enginn læknir skyldi vera með í förinni, það er einungis því að kenna hve villandi þær fregnir voru, sem við fengum í fyrstu um líðan Geysismanna, en samkvæmt fregnum mátti helzt ganga út frá því að flugvélin væri svo til ekkert skemmd og áhöfnin sloppið algjör- lega ómeidd, en eins og síðar kom á daginn var raunin öll önnur. Þárttakendurnir. Við vorum 12 saman héðan, en í Reykjahlíð, þar sem við vorum um nóttina, bæltust 3 Akureyringar í hópinn. Höfðum við þar 5 jeppa og einn „trukk". Þá bættist okkur og óvæntur og góður liðsauki, þar sem voru 8 Reykvíkingar á 4 jeppum. Voru þeir að koma úr mikilli óbyggðaferð, og höfðu þeir m. a. veriS veSurtepptir nokkra daga upp á öræfum mjög nærri Dyngjujökuls- röndinni eigi allfjarri þeim staS, sem Geysir rakst á jökulinn einn þennan óveSursdag. Frá Akureyri voru eftirtaldir menn meS í förinni: Þorsteinn Þorsteinsson, hinn giftu- drjúgi fararstjóri; Tryggvi Þor- steinsson, fararstjóri í sjálfri jökul- ferSinni; Jón Sigurgeirsson, lög- regluþjónn; Vignir Guðmundsson, tollvörður; Þorsíeinn Svanlaugsson, bílstjóri; Eðvarð Sigurgeirsson, ljós- myndari; Sigurður Steindórsson, skrif stof um.; Þráinn Þórhallsson, starfsmaSur LoftleiSa hér á Akur- eyri; Ólafur Jónsson, framkvæmda- stjóri. (Ofangreindir menn aS Þor- sleini undanskildum lóku þátt í sjálfri jökulförinni alla leiS upp að flugvélarflakinu); Hólmsteinn Egils- son, bílstjóri; Grímur Valdimars- son, trésmíSameistari; Kristján P. GuSmundsson, útgerðarm.; Haukur Snorrason, ritstjóri; Jóhann Helga- son og Bragi Svanlaugsson, bifvéla- virkjar. Reykvíkingarnir voru þessir: Guðmundur Jónsson (frá Völl- um), Langholtsveg 38, fararstjóri þeirra; Ásgeir Jónsson, Hofsvalla- götu 3; Gísli Eiríksson, Hraunteig 22; Sigurgeir Jónsson, Nýbílaveg 10; Magnús Sigurgeirsson, s.st.; Jónas Jónasson, Sjafnargötu 5; Ein- ar Arason, Miðtúni 28 og Þórarinn Björnsson, Hrefnugötu 10, og tók hann þátt í jökulferðinni og var manna lengst á jöklinum, en var þó hinn hressasti þegar niður kom. Um óbyggðir upp að jökulrönd. Leiðangursmenn lögðu frá Reykja hlíð kl. 5 árd. þann 19. sept. Það hafði verið gert ráð fyrir því að fara suður á öræfin frá Grænavatni, um Suðurárbotna og hraunið vestan Dyngjufjalla, en Reykvíkingarnir sögðu bleytur vera miklar suður á öræfunum, og varð af þessum sökum að ráði, aS eystri leiSin, um HerSubreiSarlindir, skyldi valin þó aS hún sé nokkru lengri, og var þetta vafalaust vel ráS- *S. HerSubreiSarlindir, sem venju- lega eru þurrar um þetta leyti árs voru jafnvel óvenjulega blautar nú. KvaSst Ólafur aldrei hafa fariS uöi HerSubreiSarlindir svo blautar, hafi þeir sumsstaSar orSiS aS vaSa^ vatns- elginn í mjóalegg og meira. Kl. 5 síSd. komu leiSangursmenn suSur aS jökulröndinni austan undir Kistufell og suSur meS því og könn- lengra suður og veslur meS jöklin- um en áSur hefir veriS fariS á bif- reiSum. Þar slógu þeir upp tjöldum og bjuggu um sig eftir föngum. Um kvöldiS fóru nokkrir menn upp á Kistufell og suSur meS þar og könn- uSu hvar auSveldast myndi vera aS komast upp á jökulbrún og merktu þá leiS eftir föngum. Logt upp ó jökul. Kl. 5 morguninn eftir lagSi svo jökulleiSangurinn upp frá tjaldstað. ÞaS var þá þoka og liráslagalegt veð- ur og veSurútlitiS vægast sagt ljó'.t, og kom nú slóSin frá kvöld- inu áSur sér vel. En þegar komiS var upp á Kistufell birti til og sást jökullinn fram undan skínandi bjart- ur, baSaSur í sólskini. SkíSafæri var ágætt og engar jökulsprungur, enda mun jökullinn vera hættur að hreif- ast þarna. Var gengiS í halarófu, svo aS leiSin yrSi greinilegri og auðrat- aðri til baka. Þó að gengið væri klukkustund eftir klukkustund þá fannst okkur við ekkert nálgast jök- ulbunguna, sem við stefndum að, en þannig er það á jöklum, að það er erfitt að átta sig á fjarlægðunum. Vísað til vegar. Við sáum til ferða flugvéla, en engin kom til að gefa okkur ná- kvæma stefnu, á flakið, fyrr en kom- ið yar nærri miðja vega að stór amerísk vél flögraSi yfir okkur og tók svo stefnu til suSurs og gerSum við ráS fyrir því aS hún hefSi flogiS i stefnu þá, sem viS skyldum halda í, en hún kom ekki aftur og var ógern- Ahöjn „Geysis" eftir klukkustundar göngu jrá flakinu. Bförgunarleiðangurinn á leið suður að flakinu. Kistufell í baksýn. „Geysis"-flakið og skíðaflugvélin. Foto: E. Sigurgeirsson. ingur aS átta sig fyllilega nákvæm- lega á stefnunni eftir aSeins eina miSun. Þegar viS komum loksins upp á hábungu jökulsins kom svo Grumman flugbátur Loftleiða og veitti hann okkar ágætar leiðbeining ar. Ekki sáum við flakið fyrr en 1 klst. áður en viS komum aS því. Mest bar þarna á amerísku björgun- arvélinni, en viS sáum hana fyrst, enda bar hana miklu hærra heldur en flakiS af Geysi, sem lá á belgnum í fönninni. Okkur var vel fagnað. Þegar áhöfnin á'Geysi sá til ferSa okkar, þá kom hún í hóp á móti okkur og urSu þar fagnaðarfundir miklir, enda var hrakningamönnun- um orSin full þörf á því aS komast til mannabyggSa. Olafur taldi aS fáir myndu geta gert sér í hugarlund hvernig flugvél- in er útlítandi. Hún er öll meira og minna brotin og rifin og framhluti hennar alveg rifinn frá. Brak úr vél- inni lá dreift um stórt svæði og sýndi það vel aS hún hefSi hentst langar leiSir, og þaS var ekki fyrr en ég sá hversu flakiS var hörmulega útleik- iS, aS ég gerSi mér fulla grein fyrir því, hversu mikil guSsmildi þaS var aS allir skyldu sleppa lifandi úr slysi þessu, og þá gerSi ég mér líka ljóst hver nauSsyn þaS hefSi veriS aS hafa læknir meS í förinni, enda voru allir meira og minna kram- Framhald á 5. síSu.

x

Íslendingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingur
https://timarit.is/publication/675

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.