Íslendingur


Íslendingur - 11.10.1950, Blaðsíða 3

Íslendingur - 11.10.1950, Blaðsíða 3
Miðvikudagur 11. október 1950 Í8LENDINQUR •*: :rsM:s: i!_2£SSB_^-_S*Ti_ES^~..",; '.-.¦"33 I ^Sam&^OK^iaSMSSBSaKtSSSSH^B ' **WW>v^Sf©«®®s$öíS©®$©©^©®®<í©^©©©©«©©«©©®«««««®®<ííSS*©©Ö Þökkum sýnda vináttu og samúð við fráfall og jarðarför Árna Jónssonar, símstjóra, Hjalteyri. Þóra Stefánsdóttir og dætur. Þökkum innilega auðsýnda samúð við andlát og jarðarför Guðnýjar Rósu Oddsdóífur. Vandamenn. G Nr. 44, 1950. Innflutnings og gjaldeyrisdeild Fjárhagsráðs hefir ákveðið nýtt hámarksverð áharðfiski og verður það.framvegis sem hér segir: f heildsölu: Barinn og pakkaður ............... kr. 14.40 pr. kg. Barinn og ópakkaður ............... kr. 13.20 pr. kg. í smásölu: Barinn og pakkaður ............... kr. 18.00 pr. kg. Barinn og ópakkaður............... kr. 16.80 pr. kg. Reykjavik, 5. október 1950 VERÐLAGSSTJÖRINN Frá á Akureyri Sunnudaginn 15. þ.m. verður afhjúpað minnismerki Stef- áns Stefánssonar, skólameistara, á lóð Menntaskólans á Akur- eyri. Athöfnin hefst í hátíðasal skólans kl. 1,30 s.d. Öllum heim- ill aðgangur meðan húsrúm leyfir. í tilefni þessa býður Menn'askólinn á Akureyri öllum þeim, er verið hafa nemendur Stefáns skólameistara, til kaffidrykkju í hátíðasaJ skólans um kvöldið kl. 9. Þess er vænzt, að þeir, sem sinnt geta þessu boði, tilkynni það í síma 1078, 1027 eða 1565 -sem allra fyrst og eigi síðar en á föstudagskvöld. SKÓLAMEISTARI r— Augiýsið í l%lendingi Vörujölnun á gardínutaui og ísgarnssokkum til viðskiptamanna, er hafa vörujöfnunarseðil frá verzluninni, fer fram sem hér segir: Miðvikudaginn 18. október til viðskipta- manna búserrra Á Ákureyri. Fimmrudaginn 19. október til viðskipta- mannp búseftra UTAN Akureyrar. Aðrir viðskiptamenn verða afgreiddir á föstudag 20. okt. meðan birgðir endast. Til að flýta fyrir afgreiðslu verður aðeins selt gegn stað- greiðslu. Verzl. Eyjafjörður h.f. Skjaldborgarbíó I kvöld kl. 9 GLiTRA DAGGIR, GRÆR FOLD heimsfræg mynd byggð á samnefndri verðlaunasögu eftir Margit Söderholm. Aðalhlutverk: Sten Lindgren Mai Zetterling Alf Kjellin Anná Lindahl. — Nýja bío — f kvöld kl. 9 LITLI DÝRAVINURINN Amerísk kvikmynd frá 20th Century-Fox Helstu leikarar: Joe E. Brown og Richard Lyon Næsta mynd: Marcel Carné-kvikmyndin PARADÍSARBÖRN Myndin er með enskum skýringa- texta. Aðalhlutverk: Arletty Jean-Louis Barrault. Um helgina: RAUÐA AKURLILJAN FRAMHALDSSAQA— Nr. 8 £ 3—4 nmendur geta bætzt við í leiklis'.arkennslu mína í vetur. Sími 1575 kl. 6—7 eftir hádegi. JÓN NORÐFJÖRÐ. VETRARSTULKU vantar mig nú þegar. Gott kaup. Sérherbergi. VALTÝR ÞORSTEINSSON, Sími 1439. STÚLKA óskast í vist frá 15. nóv. n. k. Upplýsingar í síma 1972. PÍANÓHARMONIKA til sölu. Stefán Halldórsson Ægisgötu 18 AÐVÖRU N Þú, sem tókst keðjurnar nið- ur við símatjöld, skilaðu þeim tafarlaust þangað aftur, annars verða þœr sóttar til þín. — Ár.ÆRÐURTVISVAR Upp frá þessu lét Youll aldrei hjá líða að heimsækja Ebenezer gamla í hvert sinn, sem hann kom til Felthorpe, og þegar frá leið urðu þeir tveir hinir beztu vinir. Af hálfu gamla mannsins var vináttan einlæg Honum féll Youll vel .. í geð. En hjá Youll var hún einung.s tæki til þess að sigra hjarta Jósefínu. Og þessi aðferð var vissulega kæn, þar eð Jósefína var auðvitað afar þakklát fyrir þá umhyggju, sem hann sýndi föður hennar, enda þótt hugur hennar væri samt allur hjá Adrian, og hún æli engar sérlegar hlýjar tilfinn- ingar í brjósti til Youlls. Það leið ekki á löngu þar til Everard Youll komst að hiri- um dapurlegu ástamálum Jósefínu og Adrians. en til þessa hafði honum ekki verið ljóst, hvernig þeim málum var öll- um háttað. Gamli maðurinn opnaði hug sinn fyrir nýja vin- inum, sagði honum frá hversu vel honum hafði geðjast að Adrian, hversu breytt það væri orðið, hve hræðilega smán Adrian hefði bakað sjálfum sér og að hann æli nú þá leyndu von í brjósti, að Jósefína myndi bráðlega hitta einhvern annan, sem gæti snúið hug hennar frá Adrian og fengið hana til þess að gleyma honum. Þetta var, eins og gefur að skilja, í fullkomnu samræmi við óskir Everards, og nú launaði hann gamla manninum . trúnaðinn með því að segja honum frá ást sinni á Jósefínu og því, að hann væri ákveðinn að sigra hjarta hennar. Gamli maðurinn, sem dáði Everard og leil upp tií hans, auðvitað mikið vegna þeirrar glæstu framtíðar, sem augsýnilega beið unga mannsins, gaf samþykki sitt af öllu hjarta, og ákvað því Youll að láta nú til skarar skríða við Jósefínu í trausti gamla mannsins. Hann kaus fagran og bjartan frostdag ?kömmu fyrir jólin til þess að gera aðra tilraun sína. Til þessa tíma hafði hann aldrei reynt að mæla sér mót við Jósefínu, en hann vissi hvert hún var oft vön að fara ríðandi og fór því einatt sömu leið. Og það brást heldur varla nokkurn tíma, að þau mætt- ust og töluðust þá einatt lítillega við. Stundum urðu þau jafnvel samferða heim nokkurn hluta leiðarinnar. . Þennan morgun skein sólin logagyllt á snævi þakin f jöll- in og loftið var dásamlega svalt og tært. Jósefína vár ljóm- andi fögur, það var engu líkara, en að hinn töfrandi andi, sem sveipaðist um dalinn og hlíðarnar væri þar kominn klæddur holdi og blóði. Reiðfötin fóru henni eins vel og frekast gat og um morguninn hafði hún notið þess að hleypa gæðingnum sínum eftir grasigrónum grundunum; hatturinn hafði fokið aftur af höfði hennar og hékk á baki hennar í kverkbandinu. Hrafnsvart, liðað hárið þyrlaðist fyrir fjalla- blænum, svo að töfrandi var á að sjá, og rósrauðar kinn- arnar lýstu heilbrigði og ást á útiveru. Þegar Youll mætti henni, þá heilsaði hún honum glað- lega og þau röbbuðu nokkrar mínútur um dásemdir slíks morguns. En þegar þau voru í Jmnn veginn að skilja bar Everard fram mál sitt, eins og hann hafði ákveðið. Hann var ekki ástríðufullur nú, heldur alvarlegur og einlægur. Hann sá að hinar fallegu augabrýr sigu og hnikluðust, og hann flýtti sér að fullvissa hana um, að hann hefði þegar fengið sam- þykki föður hennar til þess að bera fram bónorð sitt til hennar. „Eg er fús að bíða, Jósefína," sagði hann. „Þolinmæði sú, er Jakob sýndi til þess að öðlast Rakel fyrir eiginkonu, mun ekki hafa verið meiri en þolinmæði mín. Ég mun alltaf bíða, ástin mín, og ég veit, að þú munt verða mín að lo_k- um. Slík eru örlög okkar og þau verða ykki umflúin." „Herra Youll ;—" Jósefína var snortin af hinni augljósu hógværð hans og því svaraði hún mjög vingjarnlega. „Það myndi vera rangt af mér að gefa yður slíka von, að þér þyrftuð að bíða eftir mér. Ég er heitbundin, eins og ég hefí þegar sagt yður. — Heitbundin manninuni. sem ég elska. Það hefir margur Þrándur orðið í Götu okkar og er það enn, en við bíðum bæði þess dags, sem við getum verið sam- an aftur, einmitt með þeirri þolgæði, sem þér töluðuð um áðan. Gerið það fyrir mig að minnast aldrei á þetta framar. Gleymum þessu samtali okkar og verum vinir áfram. — Ákvörðun minni verður ekki breytt."

x

Íslendingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingur
https://timarit.is/publication/675

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.