Faxi - 01.10.1950, Síða 2

2
F A X I
Samtaka nú
Mörgum kann að finnast það vera að
bera í bakkafullan lækinn að skrifa um
nauðsyn þess að koma upp nýja barna-
skólanum í Keflavík ®em allra fyrst. Svo
mikið hefur verið um það rætt og ritað
á síðustu árum, og allir verið sammála.
En þar sem nú er að hefjast sala skulda-
bréfa í þeim tilgangi að afla fjár, svo að
hægt sé að halda verkinu viðstöðulaust
áfram, er ekki óviðeigandi að skýra mönn-
um frá ástandinu eins og það er í fræðslu-
málum Keflavíkurbæjar.
Nú í byrjun þessa skólaárs eru skráð
í skólann 332 börn á aldrinu 7—13 ára
og 15 börn 14 ára. Auk þess hafa 14 börn
14 ára fengið undanþágu frá skólavist
sökum þess, að ékki hefur verið hægt að
veita þeim kennslu við þeirra hæfi. Það
eru því 361 barn á skólaskyldualdri í
Kefiaví'k nú.
I gamla barnaskólanum, eru aðeins 4
kennsluseofur og er hann fyrir löngu orð-
inn allt of lítill fyrir alla starfsemi skól-
ans, sem nú starfar í 14 bekkjardeildum.
Hefur því þurft að taka á leigu viðbótar-
húsnæði, sem sumt er vægast sagt miður
heppilegt til kennslu, og er nú svo kom-
ið að kennslan fer fram á 6 stöðu.m í
bænum.
Af þessu ættu menn að geta séð, að hús-
næði það, sem skólinn hefur nú til um-
ráða, er langt fyrir neðan þær kröfur,
sem gera verður til uppeldisstofnunar, sem
skólinn á að vera. Augljóst er hversu
örðugt það er fyrir starfslið skólans að
vinna við slík skylyrði. En það er nú ekki
það versta. Hitt er alvarlégra, að stór
hætta er á, að ýmsir af beztu eignleikum
barnanna fái ekki skilyrði til að þroskast
við slíkar aðstæður. Tjón, sem af slíku
getur hlotizt, verður ekki með tölum talið.
Hvað verður svo um þá unglinga, sem
langar til að halda áfram námi eftir að
skólaskyldunni líkur? Nokkrir þeirra
reyna klifa þrítugan hamarinn til þess
að komast í héraðs- eða gagnfræðaskóla
í annarri sýslu eða jafnvel í öðrum lands-
fjórðungi. En hinir, sem ekki eiga þess
kost að komast í fjarlæga skóla, sitja heima
og verða að hætta að hugsa um frekara
nám, því að hér er enginn gagnfræðaskóli.
Er það ábyggiléga einsdæmi hér á landi,
að ekki sé gagufræðaskóli eða miðskóli
I jafn fjölmörgu byggðarlagi. Mundi það
spara mörgum foreldrum og unglinguin
mikið fé, ef hér væri gagnfræðaskóli.
Ekki myndi skorta nemendur í slíka stofn-
un. Því þangað myndu sækja unglingar
úr þorpu.m hér á skaganum.
Þá vantar hér algerlega hús til íþrótta-
iðkana. Leikfimiskennsla barnanna fer
fram í samkomuhúsi, sem jafnframt er
notað til dansleikja og annarra samkvæma,
og sjá allir, hver hollusta er í slíku.
Af þessu, sem hér hefur sagt verið, má
sjá, að ástandið í fræðslumáium hér í
Keflavík er okkur til stórvansa og getur
orðið til óbætanlegs tjóns, ef ekki verður
úr bætt sem skjótast.
Það er því engin vanþörf á að hraða
svo sem kostur er byggingu nýja barna-
skólans, sem hafin var fyrir rúmum tveim
árum, og er nú aðalhluti byggingarínnar
kominn talsvert áleiðis, en svo getur farið
að vinna stöðvist, ef ekki fæst aukið fé
til framkvæmdanna nú þegar.
En ekki má láta sitja við það að Ijúka
þeim hluta byggingarinnar, sem risinn er
af grunni.
Strax í vor þarf að hefja byggingu þess
hluta hússins, sem ætlaður er til íþrótta-
iðkana.
Þegar barnaskólinn getur flutt í hina
nýju byggingu, þarf að gera endurbætur
á gamla skólanum og setja þar á stofn
gagnfræðaskóla.
Þetta er það sem verður að gerast og
ættu allir að geta verið sammála um það.
En það er ekki nóg. Við verðum líka að
vera samtaka í því að hrinda þessu áfram
sem allra fyrst.
Eins og minnst er á hér að framan er
að hefjast sala skuldabréfa til að afla fjár
til skólabyggingarinn.ar, og er því nánar
lýst á öðrum stað hér í blaðinu.
Nú gefst okkur kostur á að sýna hug
okkar og stuðning við þetta mál með því
að kaupa bréf, hver eftir sinni getu. Hér
er ekki verið að fara fram á neinar gjafir,
því að það fé, sem varið er til kaupa á
bréfum, fæst allt endurgreitt með vöxtum
og vaxtavöxtum eftir vissan árafjölda, og
geta menn ráðið því sjálfir, hvenær þeir
vi.lja fá það endurgreitt.
Það er t. d. mjög hyggilegt að kaupá
skuldabréf, fyrir sparifé barna og ung-
linga, og er þá hægt að stilla svo til að
bréfin fáist endurgreidd, þegar líklegt er,
að barnið eða unglingurinn þurfi að nota
peningana.
Þar sem greiddir eru hærri vextir af
bréfum þessum, en gert er af fé í lána-
stcxfnunum, verður eklki séð að menn
ávaxti sparifé sitt á öllu hagkvæmari hátt
nema þeir hafi það mikið fé, að þeir geti
hafið arðbæran atvinnurekstur.
Einnig er ástæða til að athuga það, að
því fyrr sem við komurn hér upp gagn-
fræðaskóla, því fyrr geta menn hætt að
greiða stórfé í dvalarkostnað barna sinna,
sem þeir myndu annars reyna að koma
til náms í fjarlægum skóla af sama tagi.
Að öllu þessu athuguðu vona ég að
menn sjái, að þeir verja ekki sparifé sínu
betur en lána það í nokkur ár til þessara
nauðsynlegu framkvæmda.
Kennarinn og mannvinurinn þjóðkunni,
Steingrímur Arason segir svo í einu
kvæði sínu:
Til er sú eign, sem er æðri
en allt, sem í bönkum er geymt,
já, dýrari lands og ægis auð —
þeim auði er stundum gleymt.
Sá auður er æska landsins,
það efni í konur og menn,
sem enn eru í smíðum okikur hjá
og útskrifast þaðan senn.
Við Keflvíkingar höfum á vissan hátt
gleymt þessum auði okkar á undanförn-
um árum. Skulum við nú gera allt, sem í
okkar valdi stendur til að bæta fyrir þá
gleymsku.
Hermann Eirikjson
J