Alþýðublaðið - 31.10.1919, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 31.10.1919, Blaðsíða 1
Alþýðublaðið Gefið lit af -A-lþýÖufloklíiiinia.. 1919 Föstudaginn 31. október 3. tölubl. Skorin upp i bekkinn! Menn muna eftir sögunni af íæningjanum sem hélt áfram að hrópa: „Þjófur! Þjófur!'' að heið- ai'lega manninum, þangað til þeir scm á heyrðu fóru að trúa því að eitthvað mundi til í því sem Waðurinn hrópaði svona ákaft. Ritstjóri „Vísis" þekkir vafalaust tessa sögu, og hefir hugsað sér að ef hann bara hrópaði nógu ákaft í blaði sínu: Skoðanaskifti! Skoðanaskifti! þá færu einhverjir að iokum að trúa, og það þó Vís- lr standi þeim mun ver að vígi ¦eu ræninginn í sögunni, að eng- 'nn þekti hann, en allir vita hvað "Visir er. En þykir mönnum ekki skörin vei'a farin að færast upp i bekk- inn, þegar sá sem enga stefnu hefir, 0g ræður til þess að kjósa rnann sem hefir svikið allar þær faöfuðstefnur, sem hann hefir fylgt, íer að bera „skoðanaskifti" upp á aðra? Ritstjóri Vísis er eins og skap- a<5ur til þess að vera meðlimur 'iSjálfstjórnar", en með látlausu *jaftagjammi sínu, sem staðið hefir arum saman, hefir honum tekist a^ sýna sig þannig að sjálfri Sjálf- stjórn væmir við honum. Og auð- valdið, sem hann hefir skriðið fyr- fr eins flatur eins og spraka á §runnmiði, hefir ekki meira álit á 'U°num til þess að vera málsvari 'fcess, en að það álítur nauðsynlegt *& gefa út annað blað til þess að 'halda alþýðunni niðrí, hefir ekki ;meira álit á stóru orðunum hans ** Þetta. 173 núnier hafa verið látin í ^eykjavík á bifreiðar og rúótor- nJ°li en eitthvað af þessum öku- tölum mun nú orðið ónýtt. Þó ^unu vera í bænum yfir 150 bif- leiðar. Siíustu jring. ii. Eitt erfiðasta viðfangsefnið, sem fyrir þinginu hefir legið undanfar- ið, hefir verið að afla landssjóði nægra tekna. Það er eðlilegt, því að fjárfangaráð landssjóðs hafa ver- ið fremur ótraust. Langmestur hluti teknanna hefir verið fenginn með óbeinum sköttum, það er að segja allskonar tollum á aðflutt- um og útfluttum vörum. En þess- ar tekjur breytast ekki eítir því sem verðgildi peninga breytist, og með því allar upphæðir, sem nota þarf eða notaðar eru. Gildi peninga hefir faiiið svo að allar upphæðir eru nú þrefaldar eða jafnvel fimm- faldar við það sem áður var. En af því hefir alls ekki leilt, að fleiri kg. af kaffi, sykri eða öðrum toll- vörum væru flutt inn. Með öðr- um orðum, tekjur landsins stóðu í stað, en útgjöldin uxu jafnt og þétt. Því var um þrent að gera, stöðva framkvæmdir landsins eða draga mjög úr þeim, taka látt, eða aulca tekjurnar. Hið fyrstnefnda var ógerlegt. Allir vita og viður- kenna, að miklu meiri þörf sé að auha framkvæmdir en að draga úr þeim. Það þarf að gera miklu meira en gert er, bæði til þess að styðja og tryggja atvinnuvegina, og til þess að reyna að láta fleir- um líða vel en nú er, tryggja líf, heilsu og afkomu alls almennings. Því var að sjálfsögðu horfið frá þessu ráði. Pá voru lánin. Sú leið var reynd og farin. En þab sér hver maður, að ekki er hægt að bæta lánum á lán ofan, en láta búskapinn aldrei bera sig. Sá sem það gerir hlýtur að fara á höfuð- ið, verða gjaldþrota þegar til lengd- ar lætur; var því aðeins ein leið fær, og hún var sú, að auka iékj- urnar. En það sá ekki sú stjórn, sem vér höfðum í ófriðarbyrjun, né heldur sú swn var 1915—16. Jafnvel sú visa stjórn, sem vér íengum í nýjársgjöf 1917 og höf- um enn — að nafninu til — lítið breytta, sá það ekki fyr en alt of seint. Fyrst var það ráð tekið að hrúga Jánum á lán ofan, Jifa hátt á kostnað framtíðarinnar. Að vísu lagði hún fyrir þingið 1917 eitt tekjuaukafrumvarp, um hækkun á vitagjaldi, og var það samþykt, en sá auðvitað ekki langt. En felt var frv. um að framlengja verð- hækkunartollinn, sem settur var á þingi 1915. Á þinginu 1918 er stjórnin farin að rumska ofurlítið. Þá leggur hún til að tvöfalda vöru- tollinn, og kemur 'auk þess með dýrtíðar- og gróðaskatt, sem að vísu var góður og réttmætur, en kom aðeins þremur árum of seint. Allar þjóðir, snm sýndu að þær áttu til nokkra fjármálahagsýni eða framsýni, höfðu komið slíkum skatti á fyrir löngu, en á meðan vorum vér að safna skuldum og „flutum sofandi að feigðar ósi", fyrir dug- leysi og fávizku stjórnarinnar. En loksins sá hún þó að eitthvað varð að gera, og í sumar dembdi húu inn í þingið heilmörgum tekju- aukafrv., sem öll voru þó hækk- an;r á eldri tollum og sköttum, og þau varð þingið að gleypa. Sjálfsagt hafa ekki allir verið ánægðir, þ'ótt sumir þingmenn séu óvandir að þeim meðulum, sem notuð eru til þess að ná tekjun- um í landssjóðinn. • (Frh.). t „Sóttvörn" fyrir vestan bæ eru nú 10 sjúklingar, 7 með skar- latssótt og 3 með taugaveiki. Bærinn hefir tekið „Sóttvörn" á leigu hjá landsstjórninni. „Ester" til Noregs. Mótor- kútter „Ester" er sagt að eigi að fara til Noregs og stunda þar síldveiði m«ð reknet fram undir vertíð. Kaupgjald háseta mun vera ákveðið 30°/o af afla, og fæða sig sjálfir.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.