Tímarit Tónlistarfélagsins - 01.04.1941, Qupperneq 2

Tímarit Tónlistarf élagsiná
halda hverja hljómleikana á fætur öðrum hér í Dómkirkj-
unni, og vakti leikur hans þá þegar þá hrifningu, að vart
var um annað meira rætt, en þennan unga snilling. Menn
höfðu almennt ekki gert sér í hugarlund hér, að hægt væri
að framleiða slíka músík á orgel, — og allra sizt á gamla
dómkirkjuorgelið, sem var hreinasti gallagripur að mörgu
leyti. En við þetta hljóðfæri varð Páll samt að una enn
um tiu ára skeið, eða þar til nýja Fríkirkjuorgelið var byggt.
Enda þótt Páll byrjaði þegar að iðka tónlist á unga aldri,
var það ekki fyrr en tiltölulega seint, að hann fór að helga
henni alla krafta sína. Hann var fæddur á Stokkseyri 12.
okt. 1893, en fluttist hingað til Reykjavíkur með föður
sínum um fermingaraldur. Hér tóku fljótt margir músík-
menn eftir þeim óvenjulegu gáfum, sem pilturinn bjó yfir,
en ékki var að gert, og tók Páll að stunda prentiðn um
nokkurra ára skeið. Föðurbróðir Páls, Jón Pálsson, banka-
féhirðir, var einn þeirra manna, sem álitu, að slíkar gáfur
mættu ekki fara til ónýtis, og leitaði hann ráða hjá kunn-
ingja sínum einum í Þýzkalandi, hvort ekki mundi tiltæki-
legt að senda Pál til náms þangað. Kunningi þessi ráðlagði
Jóni að koma Páli til orgelsnillingsins Karl Straube í Leip-
zig, og bauðst Jón nú til þess að kosta frænda sinn til náms
þar svo lengi sem hann vildi. Var því boði tekið fegins
hendi, því að Páll þráði ekkert heitar, en efni hans né föður
hans hins vegar ekki þau, að slíkt gæti komið til mála.
Er til Leipzig kom (haustið 1913), var Páli sagt, að hann
mundi ekki nógu langt á veg kominn, til þess að geta orðið
nemandi Straubes, og honum ráðlagt, að leita fyrst til
annars minni háttar kennara. En sá reyndist þó ekki lægri
í loftinu en svo, að þegar hann heyrði, að Páll hefði ekki
enn stúdérað allt „Wohltemperirtes Klavier“ eftir Bach
spjaldanna á milli, neitaði hann með öllu að taka slíkan
2