Eyjablaðið - 01.04.1953, Blaðsíða 2
EYJABLA ÐIÐ
2
Hvað sá Niemöll-
er í Rússlandi?
EYJABLADID
-------Útgcfandi:--------
Sósiolistaí'él. Vestmannaeyja
Ritnefnd
Ólaíur Á. KristjAnsson, Þórarinn
Magnússon, Oddgeir Kristjánsson,
Sigurður Jónsson áb.
f’. entsmiðjon ,,Eyrún" h.f.
Kosningar.
Lítil þjóð á stóran vanda fyr-
ir höndum; þann vanda að velja
sér fulltrúa til að fara með um-
boð hennar á þjóðarsamkund-
unni, Alþingi. Á fjögurra ára
fresti er sérhverjum einstaklingi
fengið það vald í hendur að
draga með tveimur skáhöllum
strikum þær línur ,er hann ósk-
ar að verði mestu ráðandi
næstu fjögur árin. Þessar tvær lín
ur eru því tákn um samvizku
kjósandans, því hér á liver að
gera það eitt, sem samvizka
hansjjýður. Vandinn er því að-
eins sá að kunna skil á þeim
vandamálum, sem úrlausnar
bíða, og kjósa þann einan fram-
bjóðanda, sem þú treystir til að
leysa þau.
Hver eru þau verkefni, sem
nú kalla á þjóðina?
Þessari spurningu verður að-
eins svarað á einn lrátt. Tilvera
okkar sem þjóðar er í hættu,
mikilli liættu. Við verðum að
liorfast í augu við þá staðreynd,
að við erum hernumin þjóð!
Það er ekki að efa, að hinum
bandaríska her hcfur verið
þröngvað upp á þjóðina með
svikum. Sá, sem ekki er blind-
ur sér hættuna. Við erurn göm-
ul nýlenduþjóð, við þekkjum
reynsluna af drottnun erlends
valds. Við skynjum einnig, að
Jió hið fyrra frelsistap hefði
kostað okkur sjö alda áþján,
sem við aldrei gleymum, Jrá er
hættan, sem við nú stöndum
í, enn meiri, sú, að hið mikla
veldi í vestri gleypi okkur með
húð og hári. Á þessu augna-
bliki snýst því allt um Jretta:
eigum við að láta gleypa okkur
með húð og hári? F.igum við
að glata þjóðfrelsi okkar fyrir
lullt og allt? Öll önnur mál
hverfa í skugga Jressa eina. Hver
einasti einstaklingur veit Jretta
í lijarta sínu og svarar Jrví einu,
að við eigum ,að lifa sem frjáls
þjóð, og ráða ráðum okkar sjálf.
Og við getum það. Það er ekki
hægt að gleypa jafnvel sniá-
Jrjóð, ef hún er mögnuð lífs-
vilja. ef húrí sýnir einhuga vilja
Þýzki kafbátsforinginn og
presturinn Martin Niemöller,
fór til Rússlands á öndverðu
ári, sem leið. Nú nýlega sat hann
fund aðalnefndar heimskirkju-
ráðsins, sem lialdinn var í Luc-
now á Indlandi. Sérstaka athygli
vakti þessi þekkti maður, Nie-
möller, tillögur lians og prédik-
anir. M. a. greindi hann frá
heimsókn sinni til Rússlands
og sagði frá kynningu sinni
við söfnuð lifandi trúaðra
manna. Þráðurinn fer hér á eft-
ir.
Nokkru áður en hann fór
um borð í flugvélina, er flutti
hann til Moskva, var hann beð-
inn um kveðju frá þýzkum skír
I endum (baptistum) ti! trúar-
systkina í Rússlandi. Þegaf við
komuna til Moskva fékk hann
tækifæri til að skila kveðjunni,
lil eins af forstöðumönnum safn
aðarins. Þessi forstöðumaður
talaði þýzku, áttu Jreir því langt
samtal um trúarlíf í Rússlandi
og fékk Niemöller margar gagn
legar og fróðlegar upplýsingar
hjá manni þessum.
Á þriðja degi dvalar sinnar
í höfuðborginni var hann boð-
inn til að prédika í söfnuði
skírenda. Hann alþakkaði boðið
á þeim forsendum að erfitt væri
fyrir sig að tala til safnaðar-
ins, gegnum þýðingu, söfnuð-
urinn hefði svo lítið gagn af
slíku. Að endingu lofaði liann
samt að koma og frambera
munnlega kveðju lrá þýzkum
trúbræðrum og segja aðeins
sinn og rís upp úr þeirri niður
lægingu sem lntn hefur verið
dregin út í. Það eru mörg mik-
ilvæg málefni, sem bíða úrlausn
ar Jrjóðarinnar, málefni dagsins
í dag og málefni framtíðarinn-
ar. En þau málefni verða aldrei
leyst, ef við bregðumst skyldum i
okkar nú og látum reka á reið-
anum í hinu stærsta málinu. I
Nú þegar ráða ÞEIR mestu ífjár [
málum landsins, Jreir hafa reist ‘
borg ;i Reykjanesi, þeir ætla að j
byggja hafnir og flugvelli meiri
og stærri. Við (erum herstöð
með öllu óláni, sem Jrví fylgir,.
og Jjó er Jretta aðeins byrjunin.
Sá, sem kýs í vor kýs því um
þetta: Eigum við að glatast í
gin Ameríku eða eigum við að ,
lifa eins og menn. Á ísland að
rísa eða falla.
nokkur orð í viðbót.
Hann fór svo til samkom-
unnar. í fylgd með honum var
túlkur, er stjórnarvöldin höfðu
séð um að væri honum til Jjjón-
ustu. Túlkurinn var einn af
starfsmönnum Molotovs utan-
ríkisráðherra.
Samkomuhúsið hafði sæti
fyrir 700 manns. Uin 3000
Jjrengdust inn.
Fyrst hlustaði Niemöller á
rússneska prédikun, naut hann
hennar gegnum túlkinn. Þegar
röðin kom að honum, með að
tala ti! fólksins, var hann ákv.eð-
inn í að segja nokkur orð, þau
hafði Iiann skrifuð á blað. En
þegar hann opnaði munn sinn
og fór að tala, var sem söfnuð-
urinn skildi hvert orð, sem sagt
var, áður en túikurinn hafði
lokið við að Jjýða. Niemöller
hafði Jjað á tilfinningunni, að
hann stóð fyrir framan áheyr-
endur, er nærðust og lifðu á
orði Guðs. Allt í einu fann
hann sem rafstraumur, (áhrif,
kraftur Heilags anda. — Þýð.)
færi um líkama lians. Áleit hann
það vera vegna samstöðu Hvíta
sunnumanna og skírenda, í
sömu hreyfingu Jjar í landi. Við’
næstu setningu fann hann hið
sama. Andrúmsloftið á samkom-
unni var lifandi, létt og opið.
Prédikun í 50 mínútur um
Jesú og Kraft Hvítasunnunnar!
Eins og getið hefur verið um
í fréttum útvarps og blaða, er
ætlunin að hingað komi eftir um
Jjað bil hálfan mánuð sendikenn
ari í esperanto, er bæði kenni
byrjendum og þeim er leugra
eru komnir.
Esperantofélagið hér, er ekki
garnalt, tæplega 5 ára. En það
hefur áorkað ýmsu á stuttri
ævi. M. a. liefur það alls Jjrisvar
orðið sér úti um sénndikennar i
erlendis frá. Tvívegis hafa esper-
antistar héðan farið á heimsþing
esperantista. Þrír meðlimir lé-
lagsins hafa tekið þátt í kenn-
aranámskeiði í esperanto er-
lendis.
LandsJjing esperantista hefur
verið háð hér. Að sjálfsögðu
hefur verið fjöldi esperanto-
— Þá lét ég örkina riieð skrif-
uðu setningunum til hliðar, er
ég fann viðhorfið í Andanum.
Byrjaði að prédika um Jesú,
hafði sem grundvöll fæðingu
hans í Betlehem. F.g hélt svo á-
fram að tala um líf hans, dauða
upprisu og kraft Hvítasunnunn-
ar.
Þannig hélt ég áfram í 50
mínútur, söfnuðurinn bókstaf-
lega „át‘‘ hvert orð í prédikun
minni. Ef nokkur spyr mig
hvort til séu endurfæcldir metni
í Rússlandi, þá verð ég að svara
þannig: ef Jjeir eru nokkurs
staðar til, Jjá eru Jjeir Jjar. Aldrei
áður hefi ég staðið fyrir fram
an söfnúð, sem var jafn lifandi.
Allir skírendur eru kallaðir
„baptistar". Þeir skíra eingöngu
niðurdýfingarskírn og þá aðeins
fólk, er hefir tekið trú. Ekki
færri en 3 milljónir.og 2(<o Jjús-
unclir manna eru inníærðir í
safnaðarskrár þéssarar hréýfingar
í Rússlancli. Kringumstæðurnai
orsaka Jjað, að greinar kristt:
innar eins og plymouth-bræðnr,
Hvítasunnumenn og baptistar,
verða að vera í (einni lieilcl.
Hreyfingin nýtur umburðarlynd
is (tolereras) en engra ívilnana,
fram yfir aðra.
Niemöller endaði frásögn
sína með að(greina frá, að Orto-
doxa-kirkjan', sem áður var rík-
iskirkja, hefir tekið til sín starís
aðferðir þessara biblíulegu safn
aða, Jjví framgangurinn var
augljós. Gefa Jjeir prédikun orðs
ins meira, rúni nú en áður.
Helgisiðirnir hafa orðið að
víkja aðeinhverju leyti, svo hjart
að gæti fengið næringu.
„DAGEN“, Stockholm,
félagið starfrækt tungumála-
skóla, Jjar sem kennd hafa ver-
ið mörg tungumál auk esper-
antó.
Fundir eru vikulega í félag-
inu og fara fram að langmestu
leyti á esperanto. Þetta gerir
það að verkum, að Jjeir er lært
hafa málið hafa næga möguleika
til að lialda við og auka kunn
áttu sína í málinu.
Einmitt Jjetta vantar í hin-
um málunum. Það verður Jjess
taldandi, að þeir, er lært hafa
eitthvað í hinum ýmsu þjóð-
málum fá hvergi möguleika til
að viðhalda kunnáttu og el'tir
skamma stund, er Jjetta sem
Jjeir lærðu að mestu eða öllu
gleymt.
Einnig kemur það greiriilega
Framhalcl á 4- síðu.
20.1. 1953.
Einar Gíslason Þýddi.
Sendíkennari