Morgunblaðið - 18.04.2011, Page 29

MENNING 29
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 18. APRÍL 2011
SPRENGHLÆGILEG GAMANMYND SEM Á
EFTIR AÐ FÁ ÞIG TIL AÐ GRENJA ÚR HLÁTRI
FÓR BEINT Á TO
PPINN Í USA
STÓRKOSTLEG NÝ ÞRÍVÍDDAR
TEIKNIMYND FRÁ DISNEY
SÝND MEÐ
ÍSLENSKU TALI
MYND FYRIR ALLA FJÖLSKYLDUNA
MYND SEM GAGNRÝNENDUR
HAFA SAGT AÐ SÉ SAMBLANDA AF
BOURNE MYNDUNUM OG TAKEN
“THE BEST ACTION
THRILLER IN YEARS!”
Stuart Lee, WNYX-TV
“
EXHILARATING.
UNKNOWN IS THE
FIRST GREAT MOVIE
OF THE YEAR!”
Shawn Edwards, FOX-TV
“LIAM NEESON
IS INTENSE!”
Bill Bregoli, CBS RADIO NEWS
“IT’S TAKEN
MEETS THE
BOURNE
IDENTITY.”
Rick Warner, BLOOMBERG NEWS
SÝND Í ÁLFABAKKA OG KRINGLUNNI
FRÁ ZACK SNYDER, LEIKSTJÓRA
300 OG WATCHMEN
ÓVÆNTASTA BÍÓUPPLIFUN ÁRSINS
HHH
- EMPIRE
BJÖRK OG EMILÍANA TORRINI
MEÐ LÖG Í MYNDINNI
HHHH
- CHICAGO SUN TIMES
- ROGER EBERT
PAUL GIAMATTI HLAUT GOLDEN
GLOBE VERÐLAUNIN FYRIR
BESTA LEIK Í GAMANMYND
HHHH
- NEW YORK DAILY NEWS
SÝND Í KRINGLUNNI
ATH. NÚMERUÐ SÆ
TI
Í KRINGLUNNI
SÝND Í ÁLFABAKKA
„INGENIOUS
THRILLER“
– CHICAGO SUN-TIMES – R.EBERT
„TWISTY BRAINTEASER“
„ACTION-THRILLER“
– ENTERTAINMENT WEEKLY
„A THRILLER
– AND POETRY“
– SAN FRANCISCO CHRONICLE
HHHH
– EMPIRE
HHHH
- T.V. – KVIKMYNDIR.IS
HÖRKUSPENNANDI MYND ÞAR SEM ERFITT GETUR VERIÐ AÐ
ÁTTA SIG Á ÞVÍ HVER BREYTIST Í VARÚLF EFTIR MIÐNÆTTI
FRÁ CATHERINE HARDWICKE, LEIKSTJÓRA TWILIGHT
„BRJÁLÆÐISLEGA FYNDIN.ÞÚ ÁTT
EFTIR AÐ GRENJA ÚR HLÁTRI.“
- SUGAR
"BRIDGET JONES MYNDIN Í ÁR"
- COMPANY
SÝND MEÐ
ÍSLENSKU TALI
AMANDA SEYFRIED ÚR MAMMA MIA OG GARY OLDMAN
ERU KOMIN Í NÚTÍMA ÚTGÁFU AF RAUÐHETTU
ATH. NÚMERUÐ SÆ
TI
Í KRINGLUNNI
SÝND Í ÁLFABAKKA,
EGILSHÖLL OG AKUREYRI
HHHH
- EMPIRE
HHHH
- K.H.K. - MBL.IS
SÝND Í ÁLFABAKKA OG EGILSHÖLL
SÝND Í ÁLFABAKKA, EGILSHÖLL OG AKUREYRI SÝND Í EGILSHÖLLSÝND Í ÁLFABAKKA, EGILSHÖLL, AKUREYRI OG AKUREYRI
SÝND Í KRINGLUNNI OG AKUREYRI
MIÐASALA Á WWW.SAMBIO.IS
RED RIDING HOOD kl. 5:50 - 8 - 10:20 12
RED RIDING HOOD kl. 8 - 10:20 VIP
CHALET GIRL kl. 5:50 - 8 - 10:20 L
SOURCE CODE kl. 5:50VIP - 8 - 10:20 12
SUCKER PUNCH kl. 5:50 - 8 - 10:20 12
UNKNOWN kl. 8 - 10:20 16
MÖMMUR VANTAR Á MARS 3D kl. 6 ísl. tal L
JUSTIN BIEBER MOVIE kl. 5:50 L
/ ÁLFABAKKA
CHALET GIRL kl. 3:20 - 5:40 - 8 - 10:20 L
RIO 3D ísl. tal kl. 3:20 - 5:40 L
RIO ísl. tal kl. 3:20 - 5:40 L
RED RIDING HOOD kl. 8 - 10:20 12
SOURCE CODE kl. 5:40 - 8 - 10:20 12
SUCKER PUNCH kl. 8 12
LIMITLESS kl. 10:35 14
RANGO ísl. tal kl. 3:20 L
RED RIDING HOOD kl. 5:50 - 8 - 10:20 12
BARNEY'S VERSION kl. 5:30 - 8 nr. sæti L
THE ADJUSTMENT BUREAU kl. 10:40 nr. sæti 10
HALL PASS kl. 8 12
UNKNOWN kl. 10:20 nr. sæti 16
THE KING'S SPEECH kl. 5:40 nr. sæti L
CHALET GIRL kl. 8 L
RED RIDING HOOD kl. 10:30 12
BARNEY'S VERSION kl. 8 L
SOURCE CODE kl. 10:30 12
NO STRINGS ATTACHED kl. 8 12
SEASON OF WITCH kl. 10:10 14
THE ROMANTICS kl. 8 12
BIUTIFUL kl. 10 12
/ EGILSHÖLL
/ KRINGLUNNI
/ AKUREYRI
/ KEFLAVÍK
/ SELFOSSI
NÆSTI SÝNINGARDAGUR: ÞRIÐJUD.][
HJARTAKNÚSARINN ED WESTWICK ÚR GOSSIP GIRL,
FELICITY JONES, BROOK SHIELDS OG BILL NIGHY ERU
ÆÐISLEG Í ÞESSARI SKEMMTILEGU MYND
Arnar Eggert Thoroddsen
arnart@mbl.is
„Það er eitt við þetta villta, villta
land/sem nær að brjóta öflugan
huga á bak aftur.“ Svo segir í hæg-
streymu en um leið mikilúðlegu
opnunarlagi Apocalypse, nýjustu
plötu Bill Callahan. Spennan magn-
ast svo heldur betur í hinu rosalega
„America“ sem er í senn ástar- og
hatursljóð til heimalandsins.
„Afganistan, Víetnam, Íran, ind-
jánar/Ameríka!/Hér er öllum út-
hlutað fortíð sem þeir svo kæra sig
ekki um/Ameríka! Ameríka!“ Annað
er eftir þessu. Þetta er rosaleg
plata. Ég átti ekki von á þessu – og
varð að stinga niður penna.
Dulúðug helgimynd
Ég var hættur að fylgjast með
Callahan af einhverjum áhuga hin
síðustu ár. Síðasta plata þessa mik-
ilhæfa manns sem gerði eitthvað
fyrir mig var Dongs of Sevotion
(2000) sem er reyndar allsvakalegt
verk. Bara lagatitillinn „Dress Sexy
at My Funeral“ gerir hana þess
virði. Maður beið því eftir næsta
verki með öndina í hálsinum.
Viðvörunarbjöllur hringdu þegar ég
Reykmenguð þoka yfir
 Bill Callahan, stundum kenndur við Smog, gaf út plötuna Apocalypse fyrir
stuttu  Getur verið að drengurinn sé búinn að gera bestu plötu ferilsins?
Gægst út Hlédrægur og til baka, en söngvaskáld af Guðs náð. Það sannar Bill Callahan svo um munar á nýjustu plötu sinni, Apocalypse.
sá umslagið, svart/hvítt og hryss-
ingslegt (að vísu nokkuð töff) en í
fullkominni andstæðu við dulúðuga
helgimyndina sem prýddi fyrri plöt-
una. Platan olli enda vonbrigðum,
utan töfrandi inngangs- og útgangs-
stef sem ber heiti plötunnar. Næstu
plötur féllu svo í grýttan jarðveg,
alltént hjá þeim sem hér skrifar.
Supper (2003), A River Ain’t Too
Much to Love (2005) hurfu óðar
eyrum. Plötur hans undir eigin
nafni voru heldur ekki að gera mik-
ið, Woke on a Whaleheart (2007) og
Sometimes I Wish We Were an
Eagle (2009). Þar til nú, það er að
segja. Callahan er af þannig kali-
beri að maður kíkir alltaf forvitinn
á verk hans, og það virðist ekki
skipta miklu þó maður fari ávallt
sneypuför. Maður veit að hann get-
ur þetta og þess vegna gengur mað-
ur ávallt vonbjartur til verks. Cal-
lahan kom enda rækilega undir sig
fótunum með glæstri þrennu á tí-
unda áratugnum, The Doctor Came
at Dawn (1996), Red Apple Falls
(1997) og Knock Knock (1999).
Á afturlappirnar
En hvað er gerast nákvæmlega
á Apocalypse, af hverju er maður
að reigja sig svona á afturlapp-
irnar? Í fyrsta lagi snýst þessi
plata fyrst og síðast um stemningu.
Einhverja heildarstemningu, frem-
ur en stök lög. Lögin, sem eru ekki
nema sjö talsins en drjúg í tíma,
renna saman í einn óslitinn þráð
sem heldur manni við efnið frá
fyrstu sekúndu. Það er eitthvað dá-
leiðandi við þessa undurfurðulegu
rödd Callahans (veikur baritónn,
afskaplega eintóna og Callahan
hljómar venjulega eins og hann
nenni ekki að syngja – eða hrein-
lega neyðist til þess). Undirleik-
urinn er lágstemmdur, kántrí-
skotinn og dreyminn og röddin er
höfð há yfir. Hún leiðir hlustand-
ann áfram og leiðslan er áhrifarík-
ust í lokalaginu sem er … æ nú er
ég búinn með öll lýsingarorðin …
hvað eigum við að segja? Ja, bara
með ólíkindum eiginlega. Lagið,
„One Fine Morning“ er átta mín-
útna og ber með sér eitthvert
órætt drama sem stigmagnast með
hverju versi. Ótrúlegur endir á
plötu sem læsir sig utan um þig án
þess að þú takir eftir því. Skál,
Bill, þú ert aftur kominn í gírinn.
Ég fer extra áhugasamur inn í
næsta verk.
Það kom manni ekki mikið á
óvart þegar maður frétti af
því að Bill væri búinn að næla
sér í Joönnu Newsom (eða
hún í hann). Það var eitthvað
rétt við það að þessir tveir
hlédrægu söngvasmiði væru
búnir að finna hvor annan.
Parið vann nokkuð
saman að tónlist
um hríð, m.a. að
plötu Newsom,
Ys. Þau eru
ekki lengur
saman en New-
som er að hitta
Andy Samberg,
sem er kunn-
astur fyrir að
koma fram í
gamanþátt-
unum Saturday
Night Live.
Callahan +
Newsom
ÁSTARÆVINTÝR
Fljóð Joanna
Newsom
Hljómsveitin Interpol kom fram á
Coachella-tónlistarhátíðinni 15.
apríl sl. og í samstarfi við engan
annan en leikstjórann David Lynch
sem jafnframt hefur spreytt sig þó-
nokkuð í tónlistarsköpun. Interpol
bloggaði um viðburðinn eða verkið,
Interpol Under Surveillance,
nokkru áður en að flutningi kom, á
vef Matador Records og sagði að
um „sjónræna hliðsetningu hins
séða og óséða“ væri að ræða. Þá
var frumsýnd teiknimynd eftir
Lynch, I Touch A Red Button Man,
við sama tækifæri og lék Interpol
lagið „Lights“ við hana.
Interpol og Lynch
í einum pakka
Interpol Átti forvitnilegt samstarf
við leikstjórann David Lynch.
Bandaríski tónlistarmaðurinn Paul
Simon sendi frá sér tólftu hljóð-
versbreiðskífuna í vikunni og nefn-
ist hún So Beautiful or So What.
Eitt laganna af plötunni var þó gef-
ið út í fyrra, enda jólalag, að því er
virðist, „Getting Ready for Christ-
mas Day“, þ.e. „að gera sig kláran
fyrir jóladag“. Plötunni hefur verið
vel tekið af gagnrýnendum vestan-
hafs það sem af er, á vefnum Meta-
critic fær hún t.a.m. meðaltals-
einkunnina 90 af 100 mögulegum,
sem er mikið lof. Tíu gagnrýnendur
hafa rýnt í plötuna skv. þeirri út-
tekt.
So Beautiful or So
What frá Simon
Nr. 12 Paul Simon hlýtur almennt
lof fyrir nýju breiðskífuna sína.