Austurland - 23.12.1974, Síða 17

Jólin 1974.
AUSTURLAND
17
;Því er mjög haldið á lofti, að
fátt hiafi mótað þann hei'm frem-
ur, sem við lifum í, en raunvis-
indin. Það er því með no'kkrufcn
rétti Shiægt að segj!a, að í dag
lifi maðurinn í þeim heimi, sem
hann hefur sjálfur skapað. Og
á þessa istaðreynd er síðan bent,
sem fulivissu þess, að maðurinn
hafi náð fullum tökum á nátt-
úruöflunum og um leið hefur
-verið sýnt fram á, svo eigi verð
ur um vills't að maðurinn sjálf-
ur sé hinn raunverulegi herra
heimsins.
Og hver er svo næsta ályktun
hins hátækniþróaða geimapa 20.
aldarinnar? Jú, Guð er dauður.
er háður eyðingaröflum, sem eru
utan hans. Mesta hættan er þeg-
ar maðurinn sættir sig við þetta,
og fer jafnvel að finna til þægi-
leifcakenndar gagnvart þessum
öflum, sem -t. d. svipta hann allri
félagslegri ábyrgð. Tryggingar-
kerfið sér fyrir því, að maður-
inn þarf ekki lengiur að gæta
bróður síns.
Og hvernig hefur ráðs-
mennsku mannsins í heimi.oum
verið háttað? Honum er nú senn
að takast að svæla sjálfan sig
úr heimiinuín. Það er vart hætt-
andi á að leggjast á árbakkann
og teiga af kaldri sprænunni því
það er aidrei að vita nema plast-
Jéro Pdll MriflrsoB, Neshflupstoð
hefur lifað innbyrðis firrtu lífi,
stendur frammi fyrir nýjum að-
stæðurn þegar dauðinn rífur
skarð í vegg fjöl'skyldumúrsins.
Þá ketnur uppgjörið, sem hægt
var að smeygja sér fram hjá
lallt til þesisa. Þegar Jesús geng-
ur inn í líf manna, þá krefst
hann uppgjörs' krefst þess að
menn reyni að þekkj a sjálfa
sig. „Sá yðar sem syndlaus er
kasti fyrsta steininum“. Þetta
er róttæk athugasemd. Blekking
Fariiseanna fölnaði frammi fyrir
þessari ahugasemd.
í bandaríska tímaritinu News
week sagði frá undurfallegri
ballettdansmær, Mirreille Negre
frægð og frama,“ siagði hún. „í
mínum augum eru það hinir
fá'tæku, þeir sem e'kkert eiga,
sem eiga hina sönnu hamingju,
því í þeim býr tómleikinn, sem
gerði Guði kleyft að ganga inn
í líf þeirra“. Þetta er heimskia
fagnaðarerLndinsins sem 'brýtur
það gildismat, setn heimurinn
hefur gefið sér. Þessi franska
stúlfca er ljós sem lýsa mun
mönnunum. Hún ber þess vitni
að Guð lifir.
í firringu sinni hrópar mað-
urinn á hjálp. Slóð hans er
blóði drifin: Þýzkaland — Jap-
an — Ungverjaland — Viet-
Nam. Tæknin hefur brugðist
honum, hann hefur reynst ó-
ábyrgur gjörða sinna. misst vald
á þeim öflum sem hann hefur
leyst úr læðingi. Og óttf hans er
raunverulegur. Spuming hans
er þessi: Hvað ber morg'undag-
urinn í skauti sínu? Ef til vill
i-
Guð er blekking. Líkt og raf-
hiagnið afhjúpaöi allar SKottur
og móra hér á islandi, þá hefur
-tæknin sýnt manninum fiam á,
aö hann þarfnast einsikis valds
annars, en þess sem býr í hon-
mm sj'álfum. Allskyns hulduver-
ur í hólum og steinum og ískyggi
ieg hljóð í bæjargöngum er nu
að mestu sakieysislegur efnivið-
ur ævintýrasagna fyrir böm.
Hann boli er dauður. Hann boli
er blekking. Er þá nokkuð að
óttast? Spurðu stúlkuna, sem
þarf að sprauta sjg ttvisvar á
dag. til þess að geta tekið þátt i
lífinii Spurðu rónann, sem ef
til vill frts fastur við alrnenn-
ingsbekkinn nú um jólin, um leið
og við 'grípum 'græðgiskenndu
taki um jólapakkana okfcar.
Spurðu barnið handa- og fóta-
lausa, 1 Viet-Nam, hvort það
sé ekki hreinn óþarfi að óttast.
Og horfðu á mannlíf'ið og spurðu
'sj'álfan þig. Hvað stjómar eig-
inlega mannlífinu? Maðurinn?
Finnst þér það? Það eru fram-
leiðslu'tækin og fjármálin. sem
stjórna mannlífinu. Það sést
gleggst af Iþví, að nú er maður-
inn ein'ungis metinn sem vinnu-
afl eða neytandi. Það eru þarf-
ir atvinnulífsins sem ráða mati
á mönnum, en ekki mannlegir
eiginleikar. Maðurinn er inetinn
til fjár og það er nefnt vel-
gengni að selja sig dýrt á vinnu
markaðnum.
Mannvinurinn Karl Marx
barðist hatrammlega gegn þess-
ari óheillavænlegu þróun. Hann
taíar mikið um firringu —
framandleik mannsins gagnvart
sjtálfum sér. 'umhverfi sínu og
vinnunni. Þessi firring er mesti
ógnvaldu'r 20. laldarinnar. Það
er þegar maðurinn hættir að
f'inna til valds yfir þeim öflum,
sem innra með honu’m búa og
finnur í æ ríkara mæli, að hann
til hvers?
hlussa standi föst í kokinu á
okkur. Og hvað með hraðann?
Gauragangurinn og flýtirinn í
ofckur er orðinn svo mikill, að
það er oft vafamál hvort við
komum eins oft heim og við
förum þaðan. Spennan eykst
með degi hverjum. Og svo
hrynja menn niður úr magasári
og kransæðastíflu, eða hvað þeir
nú heita allir þessir nútíma
krankleifcar.
Og nú eru jól og hvað fcemur
þetta þeirri hátíð við? Minn-
ingarhátíð um lítið barn. se’m
fæddist við heldur nöturleg
skilyrði fyrir hartnær tvö þús-
und árum. Hvað var það eigin-
lega, sem gerðist þarna í fjár-
'húsinu forðum, sem þykir minn-
ingar vert? Á jólanótt varð lifs-
stáll Guðs að veruleika. Þetta
ósköp venj'Ulega bam fátækra
foreldra á'tti eftir að hafa meiri
áhrif og víðtækari, en nokkum
'hefur 'grunað. Það sem mest ein-
fcenndi hann var hversu afdrátt
arlaust hann var sjálfum sér
samkvæmur. Þetta er skilnin'g-
ur Gyðinga á Guði, þ. e. a. s. að
hann sé ávallt sjálfum sér sam-
fcvæmur. Líf, starf og kenning
Jesú Krists frá Nazaret hefur
haft mikil áhrif og ’mótað ein-
staklinga og þjóðarheildir var-
anlega. Áhrifin eru margvisleg.
Sumir óttast hann og eru á flótta
undan valdi hans. Þeir eru ekki
á flótta vegna þess að þeir ótt-
ast vald hans. Hann lét engan
kenna á valdi einræðiisherrans
eða böðulsins. Við óttumst hann
vegna þess að við erum hrædd
við 'Sjálfa okkur. Hann spyr okk
ur róttækra spuminga. í mynd
Bergmans, sem sýnd var hér í
Neskaupstað nú á dögunum, var
spurt róttækra spurninga. Þar
var þiað dauðinn, sem krafðitst
svars. Dauðinn ýtir allri blekk-
ingu í burtu. Fjölskyldan sem
að nafni. Hún var ein af stóru
stjörnunum við París'aróp'eruna.
Fyrir nokkru yfirgaf hún ball-
ettflofck sinn til þess að fara að
þjóna bækluðum börnum, skúra
gólf í skólanu’m og gæta barn-
anna 1 garðinum. Hún hefur
tekið þá ákvörðun að gerast
Carmelite-nunna. „Fólfc telur
mig k'likkaðá, af .því að ég hafna
'gerey ðingarstyrj öld?
Við þekkjum ölll það sém gerð
ist á jólanóttina á vígvellinum
í fyrri heimstyrjöldinni. Þá var
það eitt og aðeins eitt sem gat
stöðvað 'hildarlieikinn um stund-
ai'sakir. Það var þegar hermenn-
irnir stigu upp úr sfcotgröfunum,
tóku ofan hjálmana og hófu að
sYngja 'hver á sinni( tungu lagið
hans Grubers, „Sönginn frá
himnum,“ Heims um ból helg
eru jól.
Guð gefi ykkur öllum gleðir
leg jól.
VVWVVWWVVVVVVVVWVWWVVVVVVl'VWVVVVVVVVVVVWVVVA/VVWVVVVVVVWVa'WVVVVVVtVVVVVVVVVVVVV
Messur um
| jólin |
| Aðfangadagur f
\ Aftansöngur á sjúkraihúsinu kl. 16.30 |
I Aftansöngur í Norðfjarðarkirkju kl. 18.30 ;
? Miðnæturitíð í Norðfjarðarkirkju kl. 23.30 \
| Jóladagur: ?
í Barnaguðsþjónusta í Norðfjarðarkirkju kl. I
\ 11.00 |
? Hátíðarmessa í Norðfjarðarkirkju kl. 14.00 ?
I I
12. í jólum: |
Messa á Kirkjumel í Norðfjarðarhreppi ?
kl. 14.00 |
VV\AVVVVVVVA\'VV\\A\\VWVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVV'VVVVV/VVVVVVVVVVVV'