Eining - 01.10.1949, Blaðsíða 5

V
EINING
' *
Keflvíkinjíur með mesta aflann, sem hann hefur fengið,
30—30 lestir á þiijum.
Snemma beygist krókurinn.
Frá höfninni í Keflavík.
Frá höfninni í Keflavík.
Útgerð fer stöðugt vaxandi og hefur
flotinn margfaldast að lestatölu síðustu
árin. Bátar í eigu Keflvíkinga og gerð-
ir út héðan eru 36 að tölu, allt frá trill-
um upp í togara, og var togarinn Kefl-
víkingur, eign Keflavíkurkaupstaðar,
mikill fengur fyrir flota vorn Keflvík-
inga, en á aflabrögðum flotans byggist
að sjálfsögðu afkoma okkar í þessum út-
gerðarbæ.
Að gefnu tilefni er rétt að geta þess,
að samkvæmt skýrslu Fiskifélags Is-
lands frá í vetur, þá er Keflavík ein af
mjög fáum verstöðvum þessa lands, þar
sem útgerð hefur aukizt frá fyrra ári.
Þegar hr. forseti Islands, Sveinn
Björnsson, fór fyrstu för sína um land-
ið sem slíkur, þá gat hann þess í ræðu,
er hann flutti hér, að á sínum yngri ár-
um og jafnvel lengur, hefði hann alltaf
heyrt talað um Suðurnesin og þó eink-
um Keflavík, sem svartasta blettinn á
landinu. Forsetinn taldi að til þessara
ummæla lægi það, að hér væri hvorki
fagurt land né frjósamt, og svo hitt, að
ótítt var, að fólk héðan gengi mennta-
veginn og menning því talin á lágu stigi,
borið saman við aðra landshluta.
Það er vafalaust rétt, að enn þann
dag í dag mun fáum þykja melarnir eða
heiðin fögur að líta, en furðu fallegur
er þó fjallahringurinn á björtum haust-
degi, þegar fyrsta vetrarmjöllin er fallin
á hnjúkana og loftið er tært sem skær-
asti kristall. Við munum þó ekki státa
af fegurð landsins eða búsæld, né gera
tilraun til þess að fá aðra til að trúa
slíku, en við getum tekið undir með
bóndanum á Læk, sem kvað hafa sagt:
,,Það er fallegt á Læk, þegar vel veið-
ist“. Og af því sem fyrr greinir um út-
gerð og athafnir í sambandi við hana,
er augljóst, að við viljum njóta þeirrar
fegurðar ,,að vel veiðist“. Og forsjónin
hefur verið okkur náðug, því að í stað
grasi gróinna engja, hafa okkur hlotn-
azt gjöful fiskimið.
Um menningarþróunina má hins veg-
ar ef til vill deila. En ummæli manns,
sem kom til Keflavíkur eftir 20—30
ára fjarveru, gefa augljósar bendingar.
Hann sagði: ,,Nú hefur Keflavík brotið
af sér viðjar gelgjuskeiðisins“. Þessi fáu
orð hafa geysimikinn sannleika í sér
fólginn. Viðjar gelgjuskeiðisins voru
fyrst og fremst kúgun erlendra kaup-
manna, sem áttu langa og oft ljóta sögu
að baki sér. En í skjóli verzlunareinok-
unarinnar og af hennar völdum, þróuð-
ust hér alls konar skaðsemdir í hugar-
fari og hátterni manna. Fátækt og fá-
breytt athafnalíf, auk vanþroska í fé-
lagsmálum hefur, gert fólkinu erfitt upp-
dráttar, alið hjá því þýlund og minni-
máttarkennd, en hroka og stórlæti hjá
þeim, sem meira máttu sín. Nú hefur
Keflavík brotið af sér viðjar gelgjuskeið-
isins. Nú blikna Keflvíkingar ekki leng-
ur undan bitru auga fulltrúa einokunar-
valdsins, né blygðast sín við beiskar
synjanir hans. Það var lærdómstími,
sem keyptur var fullu verði.
En nú hafa Keflvíkingar lært að
þekkja mátt samtakanna og gildi félags-
andans. Þrautseigju og dugnaði nokk-
urra manna og kvenna er svo fyrir að
þakka, að félagsstarf hefur náð að festa
hér rætur og þroskast, og reynslan hef-
ur sýnt að grundvöllurinn — fólkið
sjálft — er sízt lakara hér en annars
staðar. Það er duglegt og námfúst. S. 1.
vetur voru t. d. á milli 70 og 80 manns
úr Keflavík við framhaldsnám víðsvegar
um land — allt frá héraðsskólanámi til
háskólanáms.
Hér eru að minnsta kosti starfandi
átta menningar- og framfarafélög. —
Nokkur skemmtifélög, hagsmuna- og
stéttarfélög og fjöldinn allur af pólitísk-
um félögum.
Starf þessara félaga er margvíslegt
og því erfitt að dæma um, hvert þeirra
hefur gert mest eða bezt, en öll eiga þau
þakkir skilið fyrir gott starf. Sum þeirra
hafa lagt metnað sinn í að láta hér eftir
sig veraldlegar minjar. Ungmennafélag-
ið byggði t. d. sundlaug, og hafa sund-
nemarnir þar verið á aldrinum allt frá
tveggja til sjötíu og tveggja ára. Skáta-
félagið Heiðabúar hefur reist myndar-
legt félagsheimili. Kvennadeild Slysa-
varnafélagsins hefur komið upp björg-
unartækjum og skipbrotsskýlum, og
svona mætti lengi telja. Málfundafélag-
ið Faxi hóf útgáfu samnefns blaðs fyrir
9 árum. Það var fyrsta tilraun, sem
gerð var í Keflavík með útgáfu prentaðs
blaðs. Byrjað var með 8 síðum í lesbók-
arbroti annan hvern mánuð, en með ár-
unum hefur það heldur vaxið að síðu-
tali og blaðafjölda, en heldur svipuðu
broti. Blaðinu er ætlað að færa í letur
fornan fróðleik af Suðurnesjum og segja
frá merkum viðburðum líðandi stund-
ar. Það er ópólitískt, enda standa að
Faxa allra flokka menn.
Blaðið Reykjanes var gefið hér út um
skeið af nokkrum Sjálfstæðismönnum.
Það var með svipuðu sniði og tilhögun
og Faxi og svipaða stefnuskrá að við-