Eining - 01.11.1968, Side 14

14
EINING
Hans Bickel Olof Burman Dimitre Bratanov Dr. M. J. Maas,
stórtemplar stórtemplar Sví- og frú, Hollandi.
Svisslanijs. þjóðar og frú. Búlgariu.
Á miðri myndinni stendur islenzki fulltrúinn Njáll Þórarinsson.
gamall, en vel ern og prýðilega máli
farinn. Hann er í konunglega landfræði-
félaginu brezka og ætlaði að leggja upp
í hnattferð að lokinni ráðstefnunni.
Eftirfarandi atriði eru úr ræðu hans
um Joseph Malins:
Joseph Malins var fæddur í Englandi
árið 1844. Nýkvæntur fór hann með
brúði sinni vestur um haf árið 1866,
þar sem ætlun þeirra var að setjast að.
Vegna heilsubrests konunnar sneru þau
aftur heim til Englands tveimur árum
síðar. Hann hafði meðferðis heimild frá
Reglunni vestan hafs til að stofna stúku
í Englandi. Því var það, að hann, ásamt
konu sinni, bróður og nánasta skyldu-
liði og vinum stofnaði stúkuna „Col-
umbia“ Nr. 1, í Birmingham hinn 8.
september 1868. Stofnfélagar voru 18.
Stórstúka Englands var stofnuð árið
1870 og varð Joseph Malins stórtemplar.
Hann vann upp frá því fyrir Regluna
bæði utan lands og innan, stjórnaði rit-
inu „The Watchword", sem hóf göngu
sínu 1874 og kemur enn út. Um tíu ára
skeið var hann ritstjóri að „Interna-
tional Good Templar". Stórtemplar Eng-
lands var hann til ársins 1914. Hann
lézt árið 1926.
Á miðvikudaginn 31. júlí var farið
til Kantaraborgar. Sérstök hraðlest var
leigð með allan hópinn. Hin gamla dóm-
kirkja yfirgnæfir borgina, sem líkist
að öðru leyti enskum smáborgum. Kirkj-
an var skoðuð og síðar um daginn var
þar hlýtt á messu. Stólræðu flutti séra
Soper, lávarður. Hann er heiðursforseti
hátíðarárs Reglunnar í Englandi. Það
er mikið bergmál í kirkjunni og átti ég
því bágt með að greina hvað presturinn
sagði. Mér hnykkti því við, þegar ég
heyrði mann í söfnuðinum skella upp
úr; hélt að hann væri ekki eins og fólk
er flest. En svo hló söfnuðurinn allur
og það oftar en einu sinni. Ég hef síðan
grennslazt um þetta og heyrt, að al-
vanalegt sé að prestarnir í Englandi
komi söfnuðunum til að hlæja. Annars
staðar hef ég ekki vitað um hlátur í
kirkjum.
Það var auðséð, að Kantaraborg var
ekki undir það búin að fá svona mikla
aukaheimsókn á einum degi. Hvar sem
reynt var að komast að matsölustað eða
að fá aðra þjónustu, voru langar bið-
raðir. En endurminningin um hið mikla,
forna mannvirki, dómkirkjuna í Kant-
araborg, lifir. Um kvöldið var snúið
aftur til Lundúna í hraðlestinni.
Á fimmtudagskvöld var aftur haldin
samkoma í Café Royal. Fyrir þessu hófi
stóð United Kingdom Alliance, þ. e. sam-
tök brezkra bindindisfélaga. Nokkur
ávörp voru flutt. Meðal ræðufólks var
blökkukona frá Turks Island í Brezku
Vestur-Indíum. Á eyjunni eru 4000
íbúar. Þar er stúkan „Success" með 70
félögum, sem starfa vel. Sést það á því,
að þeir höfðu safnað £280, eða um 40
þúsund krónum, til að geta sent fulltrúa
til London. Ethel Lightbourn, en svo
heitir kona þessi, kvaðst aldrei hafa
látið sig dreyma um að komast til Eng-
lands, en þetta hafði nú stúkan samt
afrekað. I hófinu voru sýndir enskir og
skozkir þjóðdansar við mikinn fögnuð
áhorfenda.
Á föstudagsmorgun var hástúkufund-
ur í New Gallery Centre. Er það hús-
næði, sem Adventistar eiga við Regent
Street. Meðal stigþega á hástúkufund-
inum var Steinar Guðmundsson úr St.
Verðandi.
I þessu sama húsnæði voru öll erindi
ráðstefnunnar flutt. Þennan morgun
talaði Dimitre Bratanov, menningar-
málaráðherra í ríkisstjórn Búlgaríu, og
flutti fróðlegt erindi um áfengismál í
bókmenntum allra landa og allra tíma.
Þá fluttu kveðjur fulltrúar frá Kenya,
Sviss, íslandi og Ástralíu. Frá Stór-
stúku Islands var brezku stórstúkunni
færð bókin „Golden Iceland“ með árit-
aðri kveðju í bundnu máli. Um kvöldið
flutti séra Soper svo nefnda „Joseph
Malins Memorial Lecture“, þ. e. fyrir-
lestur fluttur í minningu hins brezka
stofnanda, en erindið fjallaði um
„Næstu hundruð árin“. Joseph Malins
Memorial Lecture er annars flutt á
hverju ári á vegum Stórstúku Englands.
Á laugardagskvöld var lokahóf í Café
Royal með átveizlu mikilli. Þar fluttu
kveðjur þeir fulltrúar, sem enn voru
eftir, þ. e. stórtemplarar Svía og Norð-
manna. Fulltrúi vátryggingafélagsins
Ansvar í Lundúnum færði brezku stór-
stúkunni að gjöf £500, sem ganga áttu
upp í kostnaðinn af hátíðahöldunum.
Ekki mun hafa af veitt, því að miklu
hafði verið kostað til, og þátttökugjald-
ið var mjög lágt. Þar heiðraði Sven Elm-
gren, hátemplar, þá Englendinga, sem
störfuðu í móttökunefndinni og lagt
höfðu mikla vinnu í undirbúning og
skipulag þessara hátíðarhalda. Christ-
opher G. Peet, háritari, fékk heiðurs-
pening, en hinir sykurtangir sem merki
um það mikla átak, sem nefndarmenn
höfðu unnið.
Á mánudagsmorgni, 5. ágúst, hófst
ferð um England í 4 langferðabílum. I
þeirri ferð voru 178 þátttakendur. Marg-
ir þeirra, sem verið höfðu á fundunum
í London, voru þá þegar farnir heim.
Þrír bílarnir voru enskir, en hinn fjórði
var þýzkur. Með honum voru 45 þýzkir
templarar og höfðu þeir leigt bílinn í
alla ferðina. Bar hann merkið: I O G T
Hamburger nach London. Var mér sagt,
að hver þátttakandi hefði greitt DM
800.—, eða um 12 þúsund ísl. kr.
Farið var um marga þekkta staði í
Englandi, svo sem Oxford, Stratford,
þar sem Shakespeare bjó, í vatnahéruð-
in og til York. Komið var að gröf
Winston Churchills. Gist var í stúdenta-
görðunum í Birmingham og Manchester.
Komið var einnig í minna þekkta staði
eins og Matlock Bath, þar sem náttúru-
fegurð er slík, að maður hefði ekki bú-
izt við henni í Englandi. Vatnahéruðin
nyrzt og vestast í Englandi eru alþekkt
og einstök í sinni röð. Pennine fjöllin
mynda hrygg milli austur- og vestur-
stranda Englands, og kann það að koma