Alþýðublaðið - 06.11.1919, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 06.11.1919, Blaðsíða 1
i^efið Tát^af ^JLþýO«iiloklmiui&. ,-^ ..?-,??*,¦.'¦ tO'- *«w:j*.- 1919 Fimtudaginn 6. nóvember 8. tölubl. Síðustu þisig. (Nl.). Pað er í fleiru er þessu, sem bröngvað er kosti kaupstaðanna, íjáthagslega séð. Sem dæmi má Defna, hvernig síðasta þing gekk írá launum yfirsetukvenna og "arnakennara. Kaupstaðirnir verða að borga sínum yfirsetukonum íaun að öllu leyti úr bæjarsjóði, *n ríkissjóður' greiðir að hálfu leyti fyrir sveitirnar. Kaupstaðirnir Sreiða 2/s af launum barnakennara Slnna, en ríkissjóður Vs. Sveitirnar £reiða að eins helming af launum *ermara sinna, en ríkissjóður "ölminginn. Þetta eru dæmi valin *f handahófi, til þess að sýna ttiisréttið, en sama er upp á ten- arj8num, hvar sem litið er á. Jafn- Te* það, sem lítið eða ekkert ^ostar að gera, er ógert látið, ef Pao er til góðs verkamönnum og *ðrum kaupstaðabúum. Svo ein- *taett réttlætismál, eins og fjölgun Wagmanna fyrir Reykjavík, hefir •Qö ekki fengist fram. Að eg ekki *ali um atvinnulöggjöf, verkamanna- °Sgjöf, svo vér liggjum eigi undir *ví ámæli, að vér séum ósiðuð *S ómentuð þjóð, sem alt lætur reka á reiðanum í því efni. Þá /*r almenn og fullkomin trygging- ^öggjöf, sem er bráðnauðsynleg, öieðan þjóðfélaginu er svo fyrir- *omið, sem nú er. Ekkert af *essu er gert. Starf, hugsun og ^mhyggja þingsins er á alt öðru ®viði. Ekkert er þar gert, sem 2erkamönnum og kaupstaðabúum eraur við, nema að láta þá greiða ^öestan hluta skattanna. Aí þessu má þá sjá, að harðir 6marjmanna hér i Reykjavík um 8ið eru ekki ástæðulausir. Þingið j6ör verið'mjög hlutdrægt, jang- lt í garð bæjarbúa. En^þettá Ja ekki svo búið standa lengur. ^ykvísk alþýða getur ekki búið &ao> að hvert atkvæði þeirra sé ekki meira metið en */* af at- kvæði kjósenda sumstaðar á land- inu. Þeir verða að fá þetta lagað, mér liggur við að segja: ef ekki með góðu, þá með illu! En eg veit, að til þess þarf ekki að koma. Ef vér eigum fulltrúa á þingi, sem eru nógu einbeittir og óhikandi, geta hinir ekki spyrnt á móti. Þingið á að vera stofnun fyrir alla þjóðina, og það hvorki má né getur látið sem vór Reykvík- ingar, sjötti hluti þjóðarinnar, séum ekki til annars en að flá inn að beini. En hvernig má það verða, að þessu verði kipt í lag? Hvernig verður bætt úr ranglætinu, sem alþýða þessa bæjar á við að búa frá þinginu? Bótin verður að koma frá al- þýðunni sjálfri. Það er ekki nóg, að láta óánægju sína í Ijós við kunningja sína á torgum og gatnamótum, en gera svo ekkert til þess að bæta úr. Alþýðan verður að neita þess réttar, sem hún hefir, kosningarréttarins, til þess að hafa áhrif á þetta. Hún verður að nota þetta vald sitt, til þess að skipa vel þessi tvö þing- sæti, sem hún á ráð á. Skipa þau mönnum, sem hún þekkir að því að hafa skoðanir hollar fyrir al- þýðuna, sem hún veit að aldrei bregðast stefnu alþýðunnar, og sem hún treystir til að standa fast í ístaðinu fyrir sig með al- vöru, djörfung og staðfestu. Al- þýðunni verður að skiljastþað, að lítil von er til þess, að þeir, sem áður hafa haft tækifæri til að gera vel, en ekki gert það, fari nú að taka sér fram og gera betur. Og sízt af öilu má búast við góðu, enda þótt mennirnir vildu vel, þegar þeir eru tilnefndir af félagi, sem vitanlega er stofnáð til þess að vinna á móti alþýð- unni. Og þaö er óþarfi fyrir al- þýðumenn að fylgja þessum mönn- um, með hálíum huga og litlu trausti. Þeir eiga völ á mönnum úr sínum flokki, mönnum, sem Anglýsingar. Auglýsingum í blaðið er fyrsfc um sinn veitt mottaka hjá Guð- geir Jönssyni bókbíndara, Lauga- vegi 17 (bakhús). Sími 286 og á afgreiðslunni á Laugavegi 18 b. hafá hollar skoðanir og vitanlegt er að aldrei bregðast stefnu sinni» Þeim er óhætt að treysta. Að vísu er ekki að búast við bráðum endurbótum, þó tveir menn komist að. Tveir menn koma ekki miklu fram, ef fast er staðið á móti. En bótin er, að hinir eru sjálfum sér sundur- þykkir. Ög svo er annað. Sigur alþýðunnar hér í Reykjavík hefir áhrif á alþýðu um alt land. Hún vaknar og sér hvað hún getur. Ef Alþýðuflok"kurinn vinnur bæði sætin hér nú við kosningarnar, þá má reiða sig á, að hann fær mörg sæti við næstu kosningar hér á eftir. Þá verður og að gera sér ljóst, að því meiri von er um góðan árangur, ef þingið finnur og veit, að þeir menn, sem þar bera fram kröfur alþýðunnar, eiga aö baki sér Öflugan flokk manna, finnur að öll alþýða þessa bæjar stendur á bak við þá og styður þá í þess- um kröfum. Þá getur þingið ekki staðið á móti til lengdar. Þess vegna þurfa frambjóðendur Al- þýðuflokksins að fá yfirgnæfandi meiri hluta við kosningarnar. En það hefst ekki fram nema því að eins, að alþýðan sé samtaka, allir láti sig skifta kosningarnar, geri alt, sem í þeirra valdi stendur, til þess að kosningin falli alþýðu í vil, enginn sitji heima og láti engan sitja heima. Þá er góð von um sigur, og von um stefhubreyt- ingu til góðs í þinginu. L

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.