Reykvíkingur - 06.09.1928, Síða 13

REYKVIKINGUR
503
■'iunu opnast fyrir pví, að
íóbaks og sælflætisvörnr
fáið pér i
^Ristol,
...__^ankastræti Ö.
S;i^’x blés frá sér tóbaksreyk oj'
'ÍItÍu" ^ Bka dválið í Kína uni
' Hafið pér veriið par?“
”Já, -
Le
eg var
komst gestur sir Brians
Oii'f' ''ann var^ oklrauður i fia'm-
llilllJn®Ur hams tóku tiil að skjáli'a,
u, sWði fxam fyrir sig nieð
^kaftCnilUlT1 uugum; hann hós'aði
o» , ’ °o Stóð svo á öndinini edns
ann væri alveg að deyja.
h ,r Brian
Í5 r*«
átn frSinurn’ en hanin bandaði hon-
Bftir
aUð;
stökk á fætur eins og
eitthvað að hjálpa
ser.
Btla stund sagði hanin, en
^ |^aan^ga með veiikum mætti:
Pah ð er —■ — ekkert.
er
Sir
l>ess
Brian
að
að batna.“
opnaði gluggann til
Ufcstur hans fengi betra
loft. Tók upp vindil hans, sem !á
með eldi á gólfábreiðunná og
henti honum í eldstóna,
„Líður yður betur?“ spurði
hanin.
„Mikið betur“ svaraði hinn
.ínikið betur.“
„Fáið pér oft svona köst ?“
„Já, síðan ég var i Kína, pví
miður.“
Sir Brian virtist ætla að segja
eitthvað en hætti við pað, gekk
að borði, helti vínd í glas og
færði Max.
„Pakka yður fyrir samt“ sagði
Max „mér er nú að batna, og
pað er ekki nema eiitt sem gæta
hraðað pví að mér batnaði, og
ég býzt ekki við að pað sé'tiil hér
í húsiniu."
„Og hvað er pað?“
„Það er ópíum.“
„Hvað? Þér neytið ópíums?
Þér neytið — —?“
„Já, ég vandist á pað í Kina“
svauaði Frakkiinn, sem nú var óð-
um að ná sér „og síöan ég
vandist á pað hef ég ekld getað
án pess verið. En pví miöur parf
ég nauðsymlega að viera hér um
tímabil í Lundúnum, og ég hef
verið neyddur tifl pess að vera án
ópíums um tíma, en likaim'.nin
krefst að fá pað sem hann er
vanur. Það er alt og sumt. En
í París er óg meðlimur í dálitQum
Frh. á bls. 510.