Reykvíkingur - 06.09.1928, Side 22

512
REYKVIKINGUR
Frh. frá bls. 509.
kafbátur, en það sázt ógneini-
lega, því fjarlægðin var um fimm
sjómílur. En brátt sázt þó í kíki,
að það var kafbátur, sem var
þarna ofansjávar.
Héidum við nú áfram leið'okk-
ar eins og við hefðum ekki séð
hann. Það lá nú fyrir að kafbát-
urinn skyti okkur tundurdufli og
að við yrðum sprengdir í 'loft
upy, án þess að hafa haft nokk-
uð tækifæri til þess að veirja
ökkur.
Um klukkan sjö sást far eftir
tundurskeyti, sem nálgaðist okk-
ur neðainsjávair, en við gerðum
ekkert til þess að forðast það. En
skeytið hitti okkur ekki og kaf-
báturjnn kom upp og skaut kan-
ónuskoti yfir skipið; merki uim
að \ið ættum að stöðvafJ)að. Und-
ir eins og kafbátsmenn voru bún-
ir að skjóta skotinu, var bátn-
um lokað, og hann látinn síga
nokkuð, I auðsjáanlega i þeim til-
gangi að vera viðbúnir að kafa
ef við reyndum að renna okkur á
kafbátinn.
En við héldum okkur við
„starfssíkrána“. Skipið var stöðv-
að og gufu hleypt út, en þeir
sem áttu að vera sikipshöfnin þutu
tiil bátanna og settu þá útbyrðós
og réru frá skipiintu. Til þess alt
sýndist vera áriingulireið var einin
báturinn látinn fara bara niður
áð aftanverðu og skilið við hann
þannig, en „sk>iipstjórinn“ hafð’i
með sér í bátinn búr með út-
stoppuðum páfagauk. Það átti
ekki að láta aumingjanm drukkna!
„Hr,æðsla“ skipshafnarinrar tókst
svo vel, að Þjóðverjarnir ugðu
ekki að sér og var kafbátunijnn
kominn alveg upp og búiinn aö
opna hierana, áður en bátarnir
voru komnir mður hjá okkur.
Það var auðséð að kafbátsmenn
þðttust vissir um að alilir vaeru
komnir úr skipinu, hinisvegar
vildu þeir auðsjáanlega flýta sér.
því þeir skutu nú á okkur og
munaði miinstu að þeir hittu sikot-
.færageymslu okkax.
Káfbáturinn var nú um það hM
800 yards frá okkur*) og snéri
þvert við okkur. Fjarlægðin var
heldur meiri en ég hefði viljað.
en ég þorði hinsvegar ekki aö
bíða eftir því að hann skyti fJeirr
skotum og ef tiil vill hitti skot'
færabirgðarnar, svo ég gaf merk*
Irað, er ákveðið h.afði verið að
skyldi þýða að orustan aett'i að
hefjast: Ég blés í hljóðprpu.
Um leið og ég blés, kom brezki
gunnfáninn í 1 jós v.íð sigluhún.
hliðarniar duttu n.iður úr stýrús-
vélarhúsinu og á þrem öðrurn
stöðum duttu hlerar frá, og I®0
*) Það er viðllka og at steinbryggi
unni og út í Örfirisey.