Tímarit Verkfræðingafélags Íslands - 01.05.1922, Blaðsíða 8

30
TÍMARIT V. F. í. 1922.
ur ág-ætlega við veiðum, þar sem hann er yst á norðurtá Reykjanesskagans, í þjóðbraut fyrir öllum
fiskigöngum inn í Suðurflóann, með Miðnessjóinn á aðra hönd og Flóann á hina, og tiltölulega nærri
djúpmiðum Flóans, Rennum og Jökuldjúpinu. En plássið er mjög fyrir opnu hafi á allar hliðar og ekk-
ert afdrep í neinni átt, nema S—SV, þegar vindur stendur af landi og engin sker nje hólmar svo
nokkru nemi úti til varnar. Mótorbátar (voru nú 4) geta alls ekki legið þar, nema um hásumarið, og
getur orðið fullslæmt þá, því að afar harðir straumar eru þar að jafnaði og ýfa allan sjó. Haust og
vetur er því ógerningur að stunda þar veiðar, nema á opnum skipum, sem setja má á land eftir
hvem róður.
Lendingarnar í Gerðum (sem nú er verslunarstaður) og í Vörum (Varaós) hafa verið lag-
aðar töluvert og á síðari staðnum fyrir opinbert fje að nokkru leyti, en þar þarf nú að laga betur.
Auk þess eru Garðmenn að hugsa um að fá höfn fyrir mótorbáta í Króksós fyrir utan
Gerða. Ós þennan skoðaði jeg um blásandi fjöru. Hann er ekki annað en grunt fjörulón, sem tæm-
ist að mestu um stórstraumsfjöru, en flöt fjara úr lausagrjóti og klöppum á báðar hliðar og mjór og
grunnur ós til sjávar. Ekki get jeg skilið, að þar geti verið að tala um að gera höfn, sem nokkurt veru-
legt lið verði að, nema því aðeins, að grafið væri inn í síki, sem er fyrir ofan malarkambinn. En
hvernig sem að væri farið, hlyti höfn á þessum stað að verða afardýr og efni í garða ekki í nánd
niður við sjóinn, en líklega nóg fyrir ofan plássið. Króksós var mældur ýtarlega í sumar að tilhlut-
un landsstjómarinnar og mun verkfræðingurinn (Kirk) víst bráðlega láta uppi álit sitt á hafnar-
gerð þar.
Úr Garðinum fór jeg inn í Keflavík og kom við á leiðinni þangað í Leirunni. þar er nú einn
mótorbátur, en þar er svipað og í Garðinum: plássið fyrir opnu hafi (Faxaflóa). pó er þar betra að
því leyti, að var er í fleiri áttum, SA—V, og úti fyrir ströndinni, fram undan Bakkakoti, er allstór
hólmi og sund fyrir innan, sem að vísu er æði grant, en þar mætti þó líklega laga eitthvað fyrir ein-
hverja ekki mjög háa fjárapphæð. Sagt var mjer þar, að hafnaverkfræðingum mundi lítast best á til
hafnargerðar þar i Bergvík, við ytra enda Hólmsbergs. þar er mjög aðdjúpt, svo að garðar þar mundu
verða mjög dýrir.
í Keflavík er töluverður mótorbátaútvegur (8 bátar voru þar í sumar), en legan mjög
slæm í NA—A-átt. Ef gera ætti lokaða höfn, eða verja leguna með öldubrjótum, hlyti það að kosta
afar mikið, vegna þess, hve víkin er djúp (10—15 faðmar), en efni er þar nóg við hendina í Hólms-
bergi og Vatnsnesklettum. Menn hafa verið að hugsa um bryggju þar fyrir mótorbáta að leggja að,
en engin framkvæmd orðið á því enn.
Aðsóknin að Sandgerði og þrengslin þar á víkinni, samfara þörfinni á vetrarfiskihöfn við út-
hafið hafa leitt til þess, að menn hafa farið að leita fyrir sjer annarsstaðar á ströndinni milli Garð-
skaga og Reykjaness og hafa þá helst fengið augastað á vogi þeim eða vík, sem gengur inn milli
Stafnneslands og Hafna og nefnist Ó s a r (Ósabotnar). Hann er nál. IV2 km á breidd og 3—4 km á
lengd og skerst inn í miðjan skagann. Fyrir innan Kirkjuvogshverfi er skerjaklasi þvert yfir þá, með
þröngum sundum eða ósum á milli, en fyrir innan hann er allbreiður sjór, skerjalaus og nokkuð
dýpri en sundin, en þó grannur, og tæmist svo mikið með útfalli, að ekki er meira en 1—3 m dýpi
og beljandi straumur út og inn á milli skerjanna með útfalli og aðfalli og um fjöra er ávalt miklu
lægra í fyrir utan en innan (getur munað V/2 m). Fyrir utan skerin er öll víkin mjög grunn, 3—4 m
um stórstraumsfjöra. Hún er opin fyrir öllum vindum frá SV til NV, og brýtur yfir hana þvera,
þegar mikil brim era af þessum áttum.
Nú hafa menn verið að hugsa um mótorbátahöfn inni í Ósunum fyrir, innan skerin, og í sumar
var víkin og Ósarnir mæld nákvæmlega að tilhlutun landsstjórnarinnar. Eg kom ekki á þessar slóðir
í sumar, en er þar allvel kunnugur. Eflaust mun það miklum erfiðleikum bundið að gera þama höfn,
sem ávalt megi leita til, hvernig sem á stendur (vetrarhöfn handa mótorbátum), einkum vegna þess
hve grunt er, og mjög hætt við því, að alstaðar sje hraun undir í botni, einnig þar, sem sandur eða
leir er ofan á. Og það er ekki nóg að dýpka leiðina inn á milli skerjanna, heldur verður einnig að
dýpka sjálfa leguna fyrir innan, því að annars verður hún þur um fjöru; svo yrði líka að dýpka leið-
ina út úr brimgarði, ef bátar ættu að geta leitað þangað, hvernig sem á stæði. petta alt mundi kosta
afarmikið fje, ef það annars er gerlegt, og þá væri líklega eins gott að byggja garða fyrir utan vík
ina, t. d. frá Kirkjuvogslandi og verja hana þannig. En öruggur garður, sem ætti að standast haf-
rótið og loka hæfilega mikið, því að víkin er breið, mundi kosta miljónir, og þá væri sennilegast ekk-
ert unnið við að hætta við Sandgerði, því þótt Ósarnir liggi ágætlega við veiðum á svæðinu milli Eld-
eyjar og Garðskaga, þá liggja þeir ekki betur við en Sandgerði.