Freyr - 01.01.1907, Blaðsíða 19

FREYR.
15
Fréttir úr Geiradal i
Austur- Barðastrandarsýslu.
Það er mjög tilhlýðilegt að lítið eitt sé gef-
ið í skyn hvernig fé reynist hér til frálags að
haustinu. Til þess að bera það saman við
aðra landshluta, sem árlega láta til sín heyra
í þessa átt.
JÞað er venja hjá kaupmönnum hér, að taka
lifandi fé eftir vigt að haustinu, af því hefir
leitt það, að margir bændur hafa farið að vigta fé
sitt. Bæði íyrir markað að haustinu, til að
sjá hvernig það leggur sig og eins við og við
að vetrinum, til að geta séð hvernig hver kinda
tegund þrífst.
A síðastliðnu hausti var fó heldur Jakara.
en hin næstu á undan, sérstaklega hagfæring-
ar, sem stafaði af því, að sumarið var svo kalt
snjókoma við og við til 18. júlí.
Dilkhrútar vigtuðu frá 80—96pd., þó voru
nokkrir um og yfir 100 pd. og einn sem eg
vissi um var 108 pd. Gimbradilkar vigtuðu
írá 72—86 pd. en nokkrir náðu 90 pd. Mylkar
ær vigtuðu frá 100- 130 pd., þó voru dæmi til
mikið meiri þunga. Ein dilkær var vigtuð,
sem var sjálf 140 en dilkurinn 102 pd. Ejór-
ir veturgamlir hrútar voru vigtaðir á einum
bæ, og voru þeir 142,144, 150 og 160 pd., var
þetta þó á þeirri jörð, sem fremur er kölluð
léttings jörð hvað beit snertir, eftir því sem
hór gjörist, pess má geta að þeir þyngri tveir
voru dilkar í fyrra.
Tvævetrir hrútar tveir voru vigtaðir sem
eg veit um, og voru þeir 180 og 190 pd. Slík-
ar skepnur köllum við fyrirtaks góðar, enda
sjaldgæfar svo þungar.
Hrútur sá sem var 190 pd. var hagfær-
ingur, hvitkollóttur. Þegar hann var lamb,
var hann 94 pd. um vorið, veturgamall
112 pd., haustið eftir 160 pd., en í haust,
tvævetur 190 pd. Þessari skepnu var veitt
sérstök eftirtekt, af því að hann þótti
strags afbrigði, því stærðin var þó meiri
en þunginn sýndi, því hann var leggja
langur. Ekki var hann hafður til undaneldis
nema eitt ár, af því hann virtist ekki vel heil-
brigður og hvergi nærri fallegur, hvorki á ull
eða sköpulag.
Ein.tvílemba var vigtuð, svo ég vissi um
og var hún sjálf 120 pd. en lömbin voru, ann-
að 75 pd. en hitt 85 pd. Er það ekki dálag-
legt þegar ein ær leggur sig á 35 kr. rúmar ?
eða gefur í arð fyrir utan ull 21 kr. 60 aura-
Að líkindum mundi verða mikið vænna fé
hór cf haganlega væru stundaðar kynbætur.
Það má geta þess að hér eru dálitlar kyn-
bætur þó að í smáum stíl sé. Eru þær þann-
ig að bændur fá hrúta hjá þeim sem álitið
er að hafi bezt fé í sveitinni.
Það er sorglegt hve fó er hér fátt, hefir
það sínar eðlilegu orsakir. Svo gjörir bráða-
pestin sitt til að eyðileggja bústofninn.
Margir óska þess aí alhuga, að farið yrði
að gjöra bóluefnið að verzlunarvöru svo hver
gæti fengið það keypt eftir vild, því hér reyn-
ist það að heita má örugg vörn gegn plágu
þessari. Það má heita að öll vanhöldin stafl
frá þessari einu veiki.
í nóvember 1906.
Bóndi.
Bréf
frá Baldvin bónda Benediktssyni
á Þorgerðarstöðum í Eljótsdal.
. . . „Eróðlegt væri að fá í „Erey“ skýrslur
sem víðast af landinu um fóðrun sauðfénaðar,
í því skyni skrifa eg eftir fylgjandi línur um
fóðrun á fé mínu veturinn 1905 - 1906.
Eullorðið fé rúml. 110; þar af 10 - 20 vet-
urgamlir sauðir, hitt ær og var það haft sam
an. Lömbin voru um fjörutíu. Þau fóru með
3000 pd. um veturinn eða um 15 hesta. Sam-
tals var öllu fénu gefið eins og hér segir :
I desember 120 pd. af heyi
- janúar 996 —------
- febrúar 2832 — —
- marz 3181 —------
- aprfl 524 ------
Samtals 7653 pd. eða 38 hestar af
heyi.