Unga Ísland - 01.02.1933, Blaðsíða 12

24
UNGA ÍSLAND
kann að opna þá kistu. Þjóðsagan seg-
ir, að hann ve^ði að vera fæddur af sjö-
tugri kerlingu og lifa eingöngu á
kaplamjólk, þangað til hann er 18 ára.
En þá getur hann líka eignast öll auð-
æfin, sem eiga að vera geymd í kist-
unni.
Margar fleiri sögur eru af Bárði og
liðveislu hans við vini sína undir Jökli,
en um það getið þið lesið í „Sögunni af
Bárði Snæfellsás".
II.
Snæfellsjökull er einstætt fjall vest-
ast á Snæfellsnesi. Mikil eldgos hafa
orðið þar til forna og mörg hraun
runnið frá fjallinu og breiðst út um
hlíðarnar og láglendið í kring. Að vest-
an nær hraunið alveg fram í sjó. Er
hraunbrúnin þverhnýpt og full af
gjám og hellisskútum, sem sævarbrim-
ið sogast í gegnum með þungum drun-
um þegar ósjór er. Snæfellsjökull er
keilumyndaður og toppurinn þakinn
jökli, sem nær sumstaðar langt niður
í hlíðar, alveg eins og til forna, þegar
Bárður og félagar hans lögðu að landi.
Efst á toppnum eru þrír hnúkar, sem
hæst ber á og vanalega eru nefndir
,,Jökulþúfur“. Hæst ber á miðþúfunni
og er hún 1446 m. yfir sjávarmál. Vest-
asta þúfan er hulin jökli eins og þið
sjáið á myndinni. Rákirnar á myndinni
eru sprungur í jökulísinn. Þær eru
djúpar með eggsléttum og glerhálum
ísveggjum. Það er oftast bráður bani
að detta ofan í svona ísgjár og því verð-
ur jafnan að fara varlega, þegar geng-
ið er á jökla. Ef lausasnjór er á jöklin-
um, getur hann byrgt sprungurnar og
svo veit maður ekki fyr en snjóhulan
brestur og jökulsprungan gleypir bráð
sína.
Snæfellsjökull er með fegurstu fjöll-
M AÐURINN,
SEM STAL FRÁ SMÁBÖRNUNUM.
Hinn sakborni var beðinn að standa upp
meðan dómurinn var lesinn. Karl bankastjóri
stóð upp og beið dómsins. Allir biðu með at-
hygli. Enginn sá neitt á honum. Hann var eins
kaldur og rólegur og hann haí'ði nókkurntíma
verið.
Hann var sýknaður, og það var honum nóg.
Hann gekk út frjáls maður.
En uágrannarnir voru breyttir. Úieðan málið
stóð yfir, hafði hann farið í skemmtiferðir,
notið lífsins og evtt peningum. Það þótti mönn-
um illa við eigandi, þar sem hann hafði sett
banka á höfuðið og gert marga félausa.
Karl bankastjóri gekk niður götuna. Hann
var að hugsa um, hve snjall verjandi hans
lmfði vqrið. Það var líka besti lögfræðingur
landsins. Það varsnilld hans að þakka, að hanu
var ekki settur í fangelsi.
Hann mætti fjölmiirgum kunnugum andlit-
um. En allir sneiddu fram hjá honum, eða þeir
létust ekki þekkja hann. Þarna voru frúr, sem
þegið höfðu af honum veislur og ýmsan greiða,
en engin þeirra virtist nú þekkja hann framar.
Hann brosti með sjálfum sér. Það var eins og
öllum væri það vonbrigði, að hann slapp við
fangelsi. „En þeir verða ekki lengi að gleyma
þessu“, sagði hann við sjálfan sig.
Allir höfðu fengið 20 aura af hverri krónu,
sem þeir áttu í bankanum. Margir bankar
höfðu farið á höfuðið, svo að enginn fékk neitt.
Honum fannst þeir mega vera ánægðir.
Hann hafði tapað miklu fé sjálfur, og hafði
aðeins nóg. til ]mss að klóra i bakkann og byrja
að nýju.
um á landinu og margt, einkennilegt
að sjá og skoða í grend við hann á nes-
inu. En best nýtur hann sín frá Reykja-
vík og sunnanverðum Faxaflóa, þegar
kvöldsólin varpar á hann gullrauðum
bjarma. Framhald.
Jón Eyþórsson.