Unga Ísland - 01.04.1937, Blaðsíða 3
UNGn ÍSLAUD
4. HEFTl. - XXXII. nnn. —^——— ^'-'JfWÍK, APRÍL 1937
1
Sundhöllin i Reykjavik
£
Um sundmennf Islendinga.
Saga sundlistarinnar á íslandi er
mjög merkileg og gefur glöggt yfirlit
yfir menningarástand þjóðarinnar í
héruðum landsins á hinum ýmsu tím-
um. Sagan fullvissar okkur um, að
margir af forfeðrum okkar voru með
afburðum góðir sundmenn og svo var
sundkunnáttan almenn, að jafnvel
konur og þrælar voru sundkunnandi.
En svo hnignaði allri menningu Is-
lendinga og sundkunnáttunni líka svo
mjög, áð um 1820 voru ekki nema um
6 menn á öllu landinu, er voru svo
sundfærir, að þeir gætu bjargað sér
úr óstæðum polli. Úr því fer að glaðna
til á ný, og verður vak'iingarinnar í
þessum efnum fyrst vart á Norður-
landi.
Um þessar mundir búa við Eyja-
fjörð tveir þjóðkunnir merkismenn,
þeir Þorsteinn Daníelsson á Skipalóni
og Þorlákur Hallgrímsson á Skriðu í
Hörgárdal. Báðir þessir menn voru
víðsýnir og framtakssamir athafna-
menn, og má rekja ýmsa vakningu í at-
vinnu- og menningarlífi voru til áhrifa
þeirra. Þannig eiga Akureyringar og
nágrenni að miklu leyti að þakka Þor-
láki hina fallegu trjágarða og það, að
trjárækt er þar lengra komin á veg en
annars staðar. Hann sendi utan til
Danmerkur, son sinn, Jón Kjærnested,